پوچستان

Autumn

2009-09-30T17:42:00.002+01:00

دلتنگی هم چیز عجیبیه٫ همیشه همراه آدمه٫ یه موقع هست که توی مملکت خودتی و دلت برای فامیلها و دوستان دور از خودت تنگ میشه٫ یه وقتی هم یکی رو دوست داری و دلت براش تنگ میشه ٫ حالا اگه وطنت رو ترک کنی دلتنگیها بیشتر هم میشه و برای همه جاهایی که توش خاطره داری هم دلتنگ میشی و البته همه اون آدمهایی که خاطره ها رو برات ساختن

تا اینجای قضیه همه چی طبیعیه ولی امروز یه اتفاق جالب افتاد

من از وقتی که از ایران خارج شدم تا ۶ ماه اول دلتنگیم از نوع غربت نشینی بود. بعدش که دو هفته رفتم ایران و برگشتم دلم کمتر تنگ شد و هر چی هم بود بیشتر برای خانواده بود تا خود مملکت و بقیه. بعد از یک مدت هم آدم دیگه عادت می کنه به این دلتنگی تا اینکه یه اتفاق جدید بیوفته توی زندگی مثلا از یکی خوشت بیاد و فکرت متمرکز بشه روی اون٫ در اون صورت دلتنگیه هم از افکارت تبعیت می کنه و بقیه دلتنگیها کمرنگ میشه تا جاییکه اصلا حس خارج از وطن بودن رو نداری

تقریبا این اتفاق برای من افتاد تا اینکه امروز برای چند لحظه اون مشغله رو گذاشتم کنار و رفتم توی فکر پاییز و رادیو جوان هم داشت آهنگ قمیشی رو پخش می کرد و همه چی دست به دست هم داد و دلم بدجور برای تهران و عصرای پاییزیش تنگ شد برای همون پاییزایی که می رفتم مدرسه یا برای شروع ترم دانشگاه یا برای شروع یه زندگی جدید بعد از یک کات دردآور یا برای ترافیک وحشتناک عصرای پاییزی و حتی برای اون برگهای چنار زرد شده زیباترین خیابون شهر که شنیدم یکطرفه هم شده

در عرض چند ثانیه دلم برای همه اینها تنگ شد و گفتم بیام اینجا بنویسم که یادم بمونه و بعدش برم دوباره روی حال فوکوس کنم

First apple bite

2009-09-07T16:16:00.003+01:00

بعله٫ بعد از یک غیبت طولانی از وبلاگ گفتم بیم یه سری بزنم به اینجا و یه چیزی بنویسم

اون لپ تاپ قبلی هم که شرح حال بیماریش رو نوشتم فوت شد و مادر برد و سی پی یو با هم به ملکوت اعلی رهسپار شدند و از اونجایی خرج تعمیرش برابر با یک دستگاه نو بود ما هم بر آن شدیم که ویندوز رو بی خیال شده و به خانواده سیب گاز زده بپیونیدم٫ باشد که رستگار شویم

اوضاع درس هم خوبه و فعلاْ فشارش قابل تحمله٫خبر خاص دیگه ای هم اینجا نیوفتاده که بخوام بنویسم٫ مهمش همین بود که سی رو هم رد کردیم چند روز پیش

آهان شروع کردم به تمرین رانندگی و آخر این ماه امتحان دارم و خدا کنه که قبول شم چون دوباره تست دادنش کلی خرج می ذاره رو دستمون. چیزی که مهمه اینه که باید در اون ۴۰ دقیقه امتحان تمرکزم خیلی بالا باشه و خیلی با اعتماد به نفس رانندگی نکنم و سخت ترین قسمتش هم همینه که باید مثل بچه ها فرمون رو دو دستی بگیرم و هر ۱۰ ثانیه آینه ها رو چک کنم

کلاس آلمانی هم اسم نوشتم که از ماه بعد شروع میشه٫ بالاخره یه زبون دیگه هم یاد بگیریم شاید به درد خورد

احوالات ایران هم که دیگه خیلی پیچیده شده و اینجا جاش نیست بخوام بنویسم یه کتاب میشه از بس هر روز اخبار عجیب و غریب میاد بیرون

فعلاً مورد دیگه توی ذهنم نیست که بنویسم اونهایی هم که توی ذهنمه نوشتنی نیست

Recently Me

2009-07-04T03:00:00.001+01:00

خوب حالا یه مقدار از اوضاع مملکت دور بشیم و به خودمون برسیم

اول از همه باید از این حساسیت فصلی بنال که از وقتی اومدم توی این جزیره گریبانم رو گرفته و ول هم نمی کنه و اگه خدای نکرده یک روز قرص نخورم واویلاست، قرص رو هم که می خورم کل روز رو خواب آلودم، خلاصه این گیاها حالش رو می برن و جفت گیری می کنن ما باید تقاسش رو پس بدیم

گزارش سه ماهه اول پی اچ دی رو هم باید این هفته تحویل می دادم ، البته از ما که دو ماه گذشته ولی چون قرار بوده که سه ماه بگذره دیگه کاری ندارن. به هر حال این رو هم نوشتیم و فرستادیم برای خانم سوپروایزر. راستی از این خانم اسکاتلندی نگفتم که وقتی می بینیش فکر می کنی حداقل 45 سال رو داره شاید هم بیشتر ولی حدود 35 سالشه . عمراً من 5 سال دیگه پروفسور بشم و ریسرچ گروپ داشته باشم. ها ها ها

گروهمون هم بد نیست ولی چنگی هم به دل نمی زنه. کلا پی اچ دی ها همه سرشون گرمه خودشونه و کمتر اهل فانن ولی هنوز وقت لازمه که بتونم خوب بشناسمشون. یه دختر ایرونی داریم که هم سن خودمه، یه پسر اردنی هست و یک پسر پاکستانی که خودش داستانی داره. بقیه یک پیر بریتیش هست که اصالتاً بنگلادشیه و طرفدار من یو هم هست . از من خره تره توی فوتبال، شاید هم نه من هم که همسن اون بودم همینطوری بودم. 3 تا دختر بریتیش دیگه هم داریم که دوتاشون هندی الاصل هستند و یکی هم نصفه بریت و نصفه دانمارکیه. یه پست داک هم داریم که اون هم یه دختره انگلیسیه. الان که تابستونه هم بچه های مسترز اومدن و روی پروژشون کار می کنن و آزمایشگاه حسابی شلوغه

دوشنبه هم از اتاق قبلیم اومدم به این اتاقهای کنار دریاچه، دریاچه؟ برکه هم نیست این که اینا بهش می گن دریاچه. به هر حال این اتاقش بزرگتر و نوتره و بچه های فلت رو هنور خوب ندیدم ولی فکر کنم 3 تا پسر باشیم و 5 تا دختر که از این 8 نفر 5 تاشون چینی و تایوانی و تایلندین یکی یونانیه و یکی دیگه هم نیجریه ای. البته اینا باز به زودی عوض میشن

دیگه چه خبر؟ آها یکی از دوستام هم که در به در دنبال پی اچ دی بود بالاخره کارش جور شد و قراره تا یک ماه دیگه توی یو سی ال شروع کنه و خوشحالم براش چون خیلی تلاش کرد و بالاخره رسید بهش. البته من هم کم کمک نکردم بهش مخصوصاٌ این آخری رو خودم با استاده آشناش کردم و همین هم جور شد براش

در پایان هم کلی اعصابم خورده از دست این اینترنت، نمی دونم این لبتاپ من مشکل داره یا این نت اینجا که از وقتی اومدم توی این اتاق جدیده ، موقعی که آنلاینم هنگ می کنه و فقط باید از برق کشیدش بیرون که خاموش شه. وقتی هم که می خواد هنگ کنه همه موتوراش شروع می کنه کار کردن و کلی باد گرم از این کنارش می زنه بیرون و حسابی داغ میشه. نکتش اینه که تا اون موقعی که با وایرلس آن بودم خیلی کم پیش میومد که هنگ کنه ولی الان که دی اس ال هست خیلی وضع بدی داره. هر کاری هم که فکر می کردم کردم از اسکن با بهترین آنتی ویروسها تا عیب یابی توسط رگ کیور ولی جواب نداده. تنها راهی که مونده ریست کردن ویندوز هست که امیدوارم به اونجا نکشه که کلی دردسر داره

چقدر این روزها من تند تند آپ می کنم این جا رو و کلی هم حرف دارم. حرفهای فوتبالی و ورزشی هم بماند برای یه پست دیگه

Iran during last week

2009-07-03T22:53:00.004+01:00

اوضاع ایران بعد از اون شنبه خونین آرومتر شده، یه جورایی فضا امنیتی تر شد و کنترل اعتراضها شدیدتر شد و بعد از اون هم شورای نگهبان صحت انتخابات رو تأیید کرد . عده زیادی دستگیر شدن و روزنامه ها و سایتهای مخالف تعطیل شدن. کروبی و موسوی در بیانیه هاشون اعلام کردن که دولت رو به رسمیت نمی شناسن و دو سه نفر از مراجع هم همین نظر رو داشتن. روند اعتراف گیری از زندانیها شروع شده و به موازات اون انداختن مسئولیت همه نا آرامی ها برشانه دول غربی به خصوص انگلیس و امریکا ادامه داره

روند سیاست خارجی ایران در رابطه با این اتفاقات خیلی جالب نبوده و باعث جبهه گیری صریح کشورهای اروپایی شده. بعد از بازداشت دیپلماتهای ایرانی سفارت بریتانیا در تهران اتحادیه اروپا مواضع شدیدتری علیه ایران اتخاذ کرده و الان که چندتاشون آزاد شدن اروپا منتظر آزادی بقیه افراد هست. در همین حال امروز جنتی در نماز جمعه از احتمال محاکمه دیپلماتها خبر داد که با واکنش سریع اتحادیه اروپا مواجه شده. بزرگترین تهدید تا به حال فراخوانی کلیه سفرای کشورهای اروپایی از تهران بوده

در کنار این موارد داستان قتل ندا آقاسلطان هنوز ادامه داره و دولت ایران ادعا می کنه که این یک حرکت برنامه ریزی شده بوده برای تبلیغ علیه نظام و اظهارات آرش حجازی یکی از شاهدان حادثه هم بر وخامت اوضاع افزوده. به هر حال با توجه به همه سوابق موجود فهمیدن راست و دروغ قضیه خیلی مشکل نیست

نکته ای که هم جالبه هم تأسف آور اینه که هنوز سوتیهای جدیدی در موردتقلب در انتخابات کشف میشه و تناقض گوییهای مسئولین هم شکها رو به یقین تبدیل می کنه. بعد از اون همه اشتباه در عدد سازیها که در آمار وزارت کشور به چشم خورد، حالا صندوقهای رأی هستند که در جاهای مخلف پیدا میشن ، یا در میان صندوقهای باز شماری شده صندوقی با عنوان انتخابات شورای شهر توی ذوق می زنه. داتسان صحبتهای وزیر اطلاعات در مورد تا خوردن برگه های رأی و بعد از اون برگه های تا نخورده باز شماری شده و اظهارات کاملاً متفاوت سخنگوی شورای نگهبان هم آخرین مورد این داستان بوده

به هر حال وقتی به وقتی موشکها رو با فوتوشاپ به هوا می فرستند باعث مضحکه شدن کشور در کل دنیا می شن تقلب در اتنخاباتشون هم باید از همچین صوتی هایی داشته باشه

در هر صورت بعد از جنگهای خیابانی، حالا شاهد جنگ رسانه ای هستیم و صدا و سیما تمام تلاشش رو کرده و می کنه تا واقعیات رو به نحو دیگه ای نشون بده و طرف مقابل هم بیشتر بر اینترنت و رسانه های خارجی تکیه کرده

خبرهایی که می رسه از کنترل شدید وبلاگها و فیس بوک و توییتر خبر می ده و حتی شایع شده که در بدو ورود افراد به ایران مشخصات لاگ این افراد به ایمیل و فیس بوکشون خواسته میشه و با چند نفر هم گویا به جرم اطلاعرسانی برخورد شده و پاسپورتهاشون توقیف شده

چند روزی هست که از موسوی و کروبی خبری نیست. عده ای در حال تدارک برای اعتصاب هستن، عده ای می خوان برای 18 تیر سازماندهی کنن و من خیلی فکر نمی کنم در کوتاه مدت اتفاق خاصی رخ بده. به هر حال حکومت عزمش رو جزم کرده تا قبل از مراسم تحلیف هرگونه اعتراضی رو خاموش کنه و باید دید که موفق میشه یا که نه. این قضیه الله اکبر که هنوز سر جاش هست و من فکر نمی کردم اینقدر ادامه پیدا کنه. باید دید این بازی تا کجا ادامه پیدا می کنه و بالاخره کی برنده میشه. البته اگه برنده ای داشته باشه

Michael Jackson

2009-06-25T23:47:00.003+01:00

دقایقی قبل خبرگزاریهای مختلف دنیا مرگ مایکل جکسون رو در سن 50 سالگی در شهر لوس انجلس امریکا به علت ایست قلبی تأیید کردند. من که طرفدارش نبودم ولی فکر میکنم محبوبترین هنرمند دوران ما بود و خبر مرگش همونقدر برای طرفداراش ناراحت کننده هست که خبر مرگ الویس پریسلی مردم اون دوره رو ناراحت کرده بوده. همین الان بی بی سی داره نشون میده که اطراف مرکز پزشکی لوس آنجلس که الان جسد مایکل اونجاست، تعداد خیلی زیادی از مردم جمع شدن. قرار بود این ماه بیاد لندن و کنسرت برگزار کنه و بلیطهاش هم خیلی سریع تموم شد. به هر حال سلطان پاپ در دوران خودش بود. روحش شاد

Black Saturday

2009-06-21T02:51:00.002+01:00

شنبه 30 خرداد 1388 ، هنوز هیچی نشده بهش میگن شنبه سیاه

از همون صبح دلم شور می زد که امروز کلی خونریزی میشه. این تکنولوژی و انتقال سریع اطلاعات هم بد کوفتیه به خدا. آقا من اصلا نخواستم. همون کاش سرعت اینترنتم پایین بود و همه سایتها هم فیلتر بود. چه فایده آدم ببینه دختره توی بغل باباش جون بده. باباهه نمی دونست چیکار کنه ، یه عمر جون کنده دختر بزرگ کرده بعد در عرض دو دقیقه دخترش بمیره. اسمش ندا بود. توی فیلم باباش صداش می زد. گلوله به قلبش خورده بوده توی امیرآباد . حالا بین کاربرهای بالاترین پیشنهادی مطرح بود که اسم امیر آباد رو ( کارگر) رو به ندا تغییر بدن ولی مگه همین یکی بود. همین طور کلیپ مرگ و خون بود که میومد روی یو تیوب و فیس بوک از تهران ، شیراز و اصفهان . اینطور که گفته میشه بیشتر تیرها هم به نواحی سر و سینه و گردن اصابت کرده برای همین هم آمار کشته ها اینقدر زیاده. من واقعا نمی دونم چی میشه گفت ، یه مشت آدم بی سلاح رو اینطوری به گلوله بستن فقط از همین وحشی های ذوب شده بر میاد

این کسانی که موبایل می خریدن فکر نمی کردن یه موقع با این موبایلهاشون صحنه هایی رو می گیرن که تاریخ یک کشور رو خواهد ساخت. با همه خفقان اطلاعاتی که توی ایران هست همه خبرگزاریهای دنیا چشمشون به همین موبایلها و فیس بوک و یوتیوب و توییتر هست

حرف از تاریخ ساختن شد. من اصلاً کاری ندارم که این قیام مردم تا چند روز دیگه سرکوب میشه یا تا رسیدن به حقشون ادامه پیدا می کنه ولی مطمئنم که اثر خودش رو تا همینجا گذاشته
همه دنیا یک ملت متمدن رو دیدن که خیلی آروم و با سکوت و نظم کامل توی خیابونها حرکت کرد و فقط خواست به حقش برسه و بعد از اون باز همه دنیا دیدن که حکومت چه بر سرشون آورد. اینها از حافظه مردمان دنیا پاک نمیشه، تاریخ هم این روزها رو فراموش نمی کنه
دوستای خارجیمون اینجا مثل ما اخبار رو دنبال می کنند و سعی می کنند که انرژی مثبت بدن
سی ان ان گزارش کرده که 19 نفر کشته شدن و البته عدد غیر رسمی کشته شدگان به 150 نفر هم می رسه. اخبار غیر رسمی دیگه هم خبر از وجود 58 کشته در بیمارستانها میده

نکته تأسف آور دیگه اینه که این آقایون از مجروحان هم نمی گذرن و به نوعی سعی می کنند که مجروحان رو به بیمارستانهای نظامی منتقل کنند. حتی مردم به آمبولانس ها اطمینان ندارن و سعی می کنند که مجروحان رو با ماشین شخصی به بیمارستان برسونن. با دیدن این اوضاع بود که سفارت خیلی از کشورها مثل بریتانیا ، ایرلند ، هلند ، سویس، آلمان ، پرتغال ، استرالیا و خیلیای دیگه اعلام کنن که مجروحان رو می پذیرن. بعدش هم خبر اومد که بسیجیها برای جلوگیری از این وقوع این قضیه جلوی همه این سفارتخونه ها ایست گذاشتن. من فقط می تونم بگم شرم آوره

دیگه فقط باید دعا کرد که خون کمتری ریخته بشه . اصلا یکی بیاد آمار بگیره ببینه توی تاریخ هیچ کشوری اینقدر خونریزی بر سر حکومت شده یا نه. الان که این، 10 سال پیش 18 تیر بود، قبل از اون قتلهای زنجیره ای، قبلترش کشتار های دهه 60، کشته شدگان جنگ با عراق و انقلاب 57. باز قبل از اون قیامهای سال 42 و کودتای مرداد 32 و جنگ با متفقین و قبل از اون هم که دوران قاجار بوده که خودش فکر کنم یه رکورده. یه نمونش همون قضایای مشروطه

خلاصه امیدوارم یکشنبه آرومی داشته باشیم

پی نوشت: اولین ساعاتی که ویدئوی ندا پخش شد اعلام شد که اون مرد سپید موی پدرش بوده اما بعد از اون اعلام شده که اون فرد استاد موسیقیش بوده

Bloody Freedom...

2009-06-20T02:47:00.003+01:00

دیروز نماز جمعه تهران برگزار شد و همونطور که پیشبینی هم می شد ، خامنه ای به دفاع از نتیجه انتخابات و احمدی نژاد پرداخت و خواستار پایان دادن به اعتراضات خیابانی مردم شد و در پایان تهدید کرد که اگر کاندیداهای معترض به اعتراضات خود پایان ندهند مسئولیت عواقب اتفاقاتی که ممکن است پیش بیاید با آنان است و تهدید دیگرش نیز این بود که بار دیگر به صحنه خواهد امد و حقایقی دیگر را با مردم در میان خواهد گذاشت
نماز جمعه دیروز بیشتر شبیه نمایشی بود که تماشاگرانش برای تشویق افراد حاضر در سن کارگردانی شده اند. در پایان جمله هایی خاص ابتدا فردی که گویا مسئول شعار دادن بود شروع به شعار دادن می کرد و پس از وی سایر شرکت کنندگان همان شعارهای تکراری تمام این سالها را تکرار می کردند. آنها خوب می دانستند که کجا بخندند و کجا گریه کنند. شعاردادنها بسیار بیش از حد معمول بود و میشه گفت که می خواستند با این کار ازطرفی حمایت از رهبرشان را نشان دهند و از طرف دیگر به رقبا و مخالفان خود اعلام جنگ نمایند. سناریو همون سناریوی سخنرانی بعد از 18 تیر 1378 بود. صحبت با امام زمان و اشک و شعارهای آنچنانی . اون سال در عرض چند روز اعتراضها سرکوب شدن

به هر حال از سران قدرت گرفته تا مردم ، مملکت دو دسته شده . در واقع جنگ قدرتی داخلی هست که مردم بیگناه هم بازیگرانش هستن و اینطور که پیش میره بیشترین ضرر رو هم همونها خواهند دید
با توجه به اینکه رهبری از موضع خودش عقب نرفت و حتی شنیده شده که موسوی رو تهدید به تبعید هم کرده باید دید کدوم یکی از این اتفاقات می تونه بیوفته

موسوی و کروبی به حرف رهبر گوش بدن و کنار بکشن که با بیانیه کروبی احتمالش نزدیک به صفره. کروبی حتی این دوران رو با دوران شاه مقایسه کرده و گفته شاه هم به تظاهرات تبریز می گفت نیروهای خارجی و بی بی سی رو عامل انقلاب می دونست

مردم به اعتراضات خودشون ادامه بدن. گزارشهایی که از تهران به گوش می رسه نشون میده که شعارهای دیشب بلند تر از شبهای قبل بوده. در صورت تداوم اعتراضات هفته خونینی رو خواهیم دید. چیزی که من اصلا اعصابش رو ندارم و تا همین جا هم یکی دو تا کلیپ کشته شدن مردم رو دیدم خیلی داغون کننده بود

شورای نگهبان تقلب رو قبول کنه و انتخابات رو باطل کنه . خیلی عجیبه همچین اتفاقی رخ بده چون که شورای نگهبان و رهبری و دولت فعلی همه از یک گروه هستند. به نظر من این اتفاق تنها در حالی میوفته که راهکارهای خشونت آمیز برای خوابوندن صدای مردم جواب نده

شورای نگهبان کمی در نتایج تغییر بده اما برآیندش فرقی نکنه، که این یکی که احتمالش هم زیاده کمکی به بهبود اوضاع نمی کنه

البته دستگیری یا تبعید یا حتی کشتن کاندیداهای معترض هم در جای خودش قابل پیش بینی هست اما اینها احتمالا آتش مردم رو شعله ور تر می کنه. اگه هیچ کدوم از این راهها جواب نده راه دیگه استعفای محموده یا شاید هم یه ترور مصلحتی

و اما باید دید که هاشمی کی وارد بازی میشه. خیلیها منتظرن که از نقش خودش در خبرگان استفاده کنه

اگه این قضایا طولانی تر بشه احتمال دخالت مستقیم سازمانهای بین المللی هم میره

یک هفته از انتخابات گذشته و ایران تیتر اول همه دنیا بوده و اینترنت نقش مهمی در خبر رسانی ایفا کرده. توییتر از سی ان ان جلو افتاده و گوگل و فیس بوک تصمیم گرفتن خیلی سریع خودشون رو به زبان فارسی و مترجم فارسی مجهز کنن. کاری که گوگل به صورت مقدماتی انجامش داده

اما چیزی که از همه اینها مهمتره جون مردمیه که توی اون کشور هستن و به عقیده من بازیچه دست سیاسیون شدن . البته آزادی حقشونه و این هم قابل تحسینه که برای حقشون از هر چیزی می گذرن ولی آیا تضمینی هم هست برای اینکه دوباره یکی آزادیشون رو ندزده

BBC

2009-06-19T20:07:00.004+01:00

به نظر من این روزها روزهایی تاریخ ساز برای آینده ایران هستن . وقایع مهم روزهای قبل با فوتبال شروع میشه

شاید هیچکس فکرش رو نمی کرد که حذف ایران و نرسیدنش به جام جهانی فوتبال 2010 اینقدر بی سر و صدا باشه و کسی خیلی روش مانور نده. اینقدر حواس همه به اوضاع ایران معطوفه که کسی حوصله فوتبال ایران رو نداره. نکته ای که بیشتر از نتیجه و خود بازی جلب توجه می کرد استفاده از مچ بند سبز توسط بعضی از بازیکنها بود. مهدوی کیا ، کریمی، نکونام ، نصرتی ، شجاعی و کعبی رو یادمه که این کار رو کرده بودن و البته نیمه دوم دستور داده شد که بدون مچ بند بیان ولی همون یک نیمه کار خودش رو کرد. حالا اینکه با اینها برخورد بشه یا نه رو باید صبر کرد و خبرهای روزهای آینده رو پیگیری کرد
حوصله اینکه بحث کنم که چی شد که حذف شدیم رو ندارم مهمترینش نداشتن بازیکن در سطح ملیه و بعدش هم مدیریت

جریانات داخل هم به آرومی پیش رفته و مردم آرام و با سکوت توی خیابونها بودن

پریشب یک اتفاق عجیب توی تلویزیون افتاد و اون صحبتهای آقای حداد عادل بود. داشت در مورد تلویزیون بی بی سی صحبت می کرد و طبق معمول اونها رو مسئول نا آرامی در ایران می دونست و بعد شاره کرد که بهاییان بی بی سی رو اداره می کنند و از این راه از ایران انتقام می گیرند و در واقع اسم این شبکه هست

Bahai Broadcasting Company

در نگاه اول این حرف اینقدر به نظر احمقانه میاد که آدم حتی دوست نداره که جوابی بهش بده. این آقای حداد عادل در حالی بهائیان رو دست نشانده انگلیس می دونه که

رهبران بهائیان در ایران به جرم ارتباط یا به زعم اونها جاسوسی برای اسرائیل در زندان هستند و در مقاطع مختلف تاریخی اتهام وابستگی به روسیه وا مریکا رو هم به دوش می کشند. آقای مبدع کش لقمه که چند دقیقه قبلش خطاب به نامزدهای معترض انتخابات پیام آرامش می داد و از اونها می خواست بدون سند و مدرک اتهامی رو متوجه مسئولین انتخابات نکنند خودش برای این اتهامی که به بهاییان زد سندی رو نشون نداد. البته بیش از 166 سال هست که دشمنان امر نتونستند سندی رو در مورد ادعاهایی که میکنند ارائه دهند و همین نشاندهنده پوچ بودن ادعاهاشون هست
همچنین باید اضافه کرد که بهاییان اگر همچین شبکه تلویزیونی وسیعی داشتند آیا نمی بایست حداقل کمی از برنامه های اون رو به دین و آئین خودشون اختصاص بدن و دینشون رو تبلیغ کنند. شما که خود بهتر می دونی که رسانه نقش مهمی رو در تبلیغ یک عقیده می تونه ایفا کنه
راستی چی شد که بی بی سی بد شد؟ سالهای 56 و 57 رو به یاد بیار آقای حدادعادل و کمک بی حد و حصر رادیو بی بی سی در رسوندن پیام از نوفل لوشاتو به تهران. اتفاقاً الان هم خیلی سعی می کنه بی طرفانه به اوضاع ایران نگاه کنه و گاهی حرفهای مجریان این شبکه من رو یاد همون گویندگان صداوسیمای ایران میندازه. پس بیخود شلوعش نکن و باز تا تقی به توقی خورد پای بهاییان رو وسط نکش ، تو بهتره بری توی همون فرهنگستان و لغتهای بی معنی سر هم کنی

نکته دیگه ای که اینروزها خیلی توی ذوق می زنه موضعگیری رژیم و کارشناسان سیاسی رژیم هست در قبال صحبتها و نظرات کشورهای غربی در مورد تحولات اخیر ایران. لاریجانی رئیس مجلس خطاب به امریکا و دیگر دول غربی گفت که بهتره ساکت باشند و به امور و مشکلات خودشون بپردازند و به ایران کاری نداشته باشند. این در حالی بود که اوباما تا به حال هیچ صحبت مداخله جویانه ای رو در مورد اتفاقات اخیر نکرده به طوریکه سناتورهای جمهوریخواه بهش اعتراض کردن. بوباما و وزیر خارجش کلینتون تنها ابراز نگرانی کردن نسبت به برخورد شدید با مردم ولی نظر دادن در مورد صحت انتخابات و بقیه موارد رو به بررسی بیشتر اوضاع موکول کردن و حتی اعلام کردن که خود مردم ایران باید سرنوشت آینده کشورشون رو تعیین کنند. کشورهای اروپایی و اتحادیه اروپا تقریبا همین مواضع رو داشتن اما در مورد برخورد با مردم موضع شدیدتری رو اتخاذ کردن اما هیچکدوم در مورد اینکه انتخابات صحت داشته یا تقلب درش انجام شده نظری رو اعلام نکردن
اما همه موارد فوق در رسانه های دولتی ایران کاملا برعکس جلوه داده میشه و نقل قولهایی از اوباما شد که در هیچ خبرگزاری به جز تلویزیون ایران پیدا نمیشه و بعد بر اساس همین دروغها کارشناسهاشون همه اتفاقات روزهای اخیر رو به خارج نسبت می دن و همون حرفهایی که 30 ساله داریم می شنویم. گویا این آقایون کاملا یک بعدی هستند و حرف دیگه ای بلد نیستند و بقیه هر چی که بگن اینها همون که خودشون می خوان رو می شنوند تا بر اساس همون تفسیرهای همیشگی خودشون رو به خورد مخاطبانشون بدن
در هر حال چهارشنبه و پنجشنبه ایران به همین منوال گذشت همه منتظر بودن تا ببینن آقای خامنه ای در نماز جمعه تهران چه مواردی رو بیان می کنه که بررسی اون می مونه برای پست بعدی

Iran on Fire!

2009-06-16T14:30:00.003+01:00

دو سه روز گذشته ایران همچنان نا آروم بوده، یکشنبه دولت جشن پیروزی گرفت و با پوشش خبری و تبلیغات وسیع سعی کرد تا خودش رو به دنیا مشروع نشون بده اما دیروز در حالیکه وزارت کشور مجوز راهپیمایی نداده بود جمعیت عظیمی در تهران به راهپیمایی رفتن و موسوی و کروبی و خاتمی ها و ابطحی و کرباسچی هم در قسمتهای مختلف با مردم صحبت کردن

این گردهمایی که طولش از میدون امام حسین تا میدان آزادی و از اونطرف هم تا آریاشهر بوده و عرضش هم گویا همه خیابونهای اطراف رو پر کرده بوده در شرایطی رخ داد که رسانه ها نمی تونستن پوشش خبری خوبی رو بهش بدن، مجوز نداشته و تحت کنترل نیروی انتظامی بوده
شعارهای دیروز خیلیهاش پاسخی بود به صحبتهای احمدی نژاد که مردم معترض رو خس و خاشاک خونده بود. به هر حال این که مردم کدوم طرف هستن و حکومت کدوم طرف کاملا مشخصه. یکی می گفت الان ایران دو تا رئیس جمهور داره که پر بیراه هم نمیگفت . درحقیقت میشه گفت مردم ایران مثل حکومتش الان دو تکه شدن که این قضیه ریشه ای خیلی قویتر از این چند روزه داره و برای پرداختن بهش باید تاریخ این 30 سال رو مرور کرد

علاوه بر شهرهای ایران اعتراض ایرانیها در اکثر شهرهای دنیا جلوی سفارتخانه های ایران ادامه داره

نکته منفی و خیلی منفی این اتفاقها شلیک به سوی مردمه که دیروز اتفاق افتاد و فقط در میدان آزادی بین 7 تا 10 نفر کشته شدن. جالبه که رسانه های حکومتی از اجتماع میلیونی دیروز مردم به اغتشاش اراذل و اوباش نام بردند و استاندار تهران هم گفته هواداران موسوی باعث آزار مردم شدند. به هر حال هر طرف گروه طرفدار خودش رو مردم می دونه اما حقیقت نیاز به توضیح نداره

سرکوب دانشجوها در دانشگاههای سراسر ایران ادامه داره و خبر استعفای روسای دانشگاه ها و اساتید هم به گوش می رسه

خامنه ای که خیلی زود و شتابزده روز شنبه به احمدی نژاد تبریک گفت و به نوعی صحت انتخابات رو تأیید کرد دیروز به نوعی عقب نشینی کرد و به شورای نگهبان دستور بررسی اعتراضات نامزدها رو داد. البته اینکار از لحاظ قانونی نیاز به دستور رهبر نداره و قانوناً شورای نگهبان بعد از اعلام آرا و بررسی اعتراضات احتمالی وظیفه داره ظرف 10 روز صحت یا عدم صحت انتخابات رو به مردم اعلام کنه اما به هر حال این عمل به نوعی در راستای ارام کردن مردم و کاندیداهای معترض ژستی سیاسی تلقی میشه. از طرف دیگه دوره های گذشته نشون داده که شورای نگهبان که اعضاش خودشون از حامیان دولت فعلی هستن به ضرر این دولت رایی رو صادر نمی کنند و خود موسوی هم اعلام کرده که امیدی به شورای نگهبان نیست چون در واقع یکی از بانیان تقلب قراره در مورد تقلب در انتخابات قضاوت کنه

اما کشورهای دنیا هم این اتفاقات رو کاملا تحت نظر گرفتن و بسیاری از اونها اظهار نظر در مورد رسمیت شناختن و قبول مجدد احمدی نژاد به عنوان رئیس جمهور ایران رو به بررسی بیشتر شرایط موجود در ایران موکول کردن. امریکا، سازمان ملل، اتحادیه اروپا، کانادا، فرانسه، آلمان ، ایتالیا و بریتانیا هر کدوم به نوعی نگرانی خودشون رو از سرکوب مردم در ایران ابراز کردن و خواستار توجه به خواسته مردم در انتخابات شدند

در هر صورت اقبال مردم به موسوی هست و دیگه باید دید خودش تا چه حد عرضه استفاده از این نیرو رو داره. 30 سال پیش خمینی یه همچین موجی رو پشت خودش داشت و به قول خودش به پشتیبانی اون توی دهن دولت زد

التهابات هنوز ادامه داره و باید دید روزهای آینده چه اتفاقهایی میوفته. برای من که نه موسوی و نه احمدی نژاد و نه هیچکدوم دیگه این آقایان رو قبول ندارم خیلی فرق نمیکنه اما چیزی که مهمه این هست که مردم در هر صورت یک انتخابی کردن و این نهایت گستاخی هست که گروهی 30 سال فریاد اسلام و آزادی و عدالت و ارزش ملت رو سر بدن ولی اینگونه به رأی مردم دهن کجی کنند و بدتر از اون اونها رو به خاک و خون بکشند

The morning after!

2009-06-13T20:27:00.003+01:00

روزهای عجیبیه در تاریخ ایران. تقلب در انتخابات اتفاق افتاد و محمود رسماً 4 سال دیگه موندنی شد. رهبر پیام داد و تبریک گفت و به بقیه هم گفت که آروم باشن اما تنها کاندیدایی که حرف گوش کن بوده رضایی بوده و اون دو تای دیگه اعلامیه دادن که تقلب بوده

از صبح تا همین الان هم تهران شلوغه، از میرداماد تا ونک و ولیعصر و فاطمی و انقلاب همه جا مردم ریختن بیرون و آزادی رو طلب می کنن. یوتیوب و فیس بوک پر شده از کلیپها و عکسهای تظاهرات امروز. واکنش دولت چیه؟ فیلتر کردن دوباره سایتها! بیشتر شبیه طنز هست این فیلترینگ

کاری نداریم کی خوبه و کی بد ؟ توی این هفته آخر خیلیها که تا حالا رأی نداده بودن رفتن و رأی دادن ، بسیاری از اونها با خود من بحث کردن و متهمم کردن به خودخواهی و یکدندگی و بی خیالی و هزار تا چیز دیگه که چرا رأی نمی دم ، هر کدوم ما دلیل خودمون رو داشتیم برای رأی دادن و ندادن ولی الان خیلی از همونها ناراحت و پشیمونن از اینکه رأیشون به نام فرد دیگه ای همون که سر نخواستنش رفتن و رأی دادن خونده شده. توی بالاترین یکی لینک داده بود که برگه انتخابات شناسنامم رو پاره می کنم و آتش می زنم تا دیگه این اشتباه رو نکنم

بعله از دیشب تا حالا کار من شده سر زدن به سایتها و خبرگرفتن از اینکه اونجا چه خبره، شاید همین که نیستی اونجا بیشتر کنجکاوت میکنه که ببینی چی به چیه

اما اینکه تقلب بوده خیلی واضحه. کاری به سوتی های وزارت کشور و ستاد انتخابات موقع اعلام نتایج ندارم چرا که همه جا پر شده اما یه نگاه به جامعه ایران نشون میده که آیا واقعا 24 میلیون نفر به احمدی ژاد رای دادن یا نه

سال 76 وقتی خاتمی با اون تعداد رای برنده شد رو یادتون بیاد و خوشحالی و شور هیجان مردم در روز پس از انتخابات
اگر آمار آقایان صحیح باشه و 24 میلیون به ایشون رأی دادن پس کجاست اون اشتیاق بعد از پیروزی؟ موتور سوارهای بسیجی که همیشه چه هنگام برد و چه هنگام باخت توی خیابونها بوق می زدن پس این چه پیروزی یا به زعم خامنه ای چه جشنی هست که مردم ریختن بیرون و اعتراض می کنن؟ پس کجان اون 24 میلیون که پیروزیشون رو جشن بگیرن؟ من فکر نمی کنم دلیل از این بالاتر باشه که آمار ساختگیه

خوب تا الان که پیش بینیم درست از آب دراومده و نا آرامی بعد از انتخابات وجود داره، تازه خیلیها منتظرن ببینن که موسوی و کروبی وخاتمی و هاشمی چه می کنن برای صیانت از آراشون از طرف دیگه هم بگیر و ببند بیداد میکنه و همین الان اعلام شد کل حزب مشارکت رو که یه حزب قانونی بود رو بازداشت کردن
تا آروم شدن اوضاع این وضعیت ادامه خواهد داشت و حکومت مطمئناً هر کاری می کنه تا مردم برن به خونه هاشون و همه چی عادی بشه. اول از همه پیام احمدی نژاد بود که علاوه بر حرفهای همیشگیش و تهدیدهاش یه حرف تازه هم زد و دست همکاری داد به همه گروهها برای ساختن ایران
بعضیها عقیده دارن که این اوضاع به جاهای باریکی کشونده میشه . به هر حال رژیم نشون داد که مردم براش جز سیاهی لشکر نیستن و الان دیگه مردم این رو کاملاً درک کردن . یه همچین تقلبی با این آمار عجیب از هر دولتی بر نمیاد

به هر حال روزهای آینده حوادث زیادی رو به همراه خواهد داشت. یا کاندیداهای باخته و حامی هاشون کوتاه میان و آروم می گیرن و از مردم می خوان که بی خیال شن یا جنگ قدرت کاملاً علنی میشه
من که فکر می کنم نهایتاً شلوغیهایی در حد 18 تیر اتفاق میوفته و بعدش اوضاع کنترل میشه، یه عدهای هم دستگیر میشن و شاید عده ای هم از ایران فرار کنن و سید علی و محمود هم به خوبی و خوشی 4 سال دیگه مملکت رو با هم تقسیم کنن اما تاریخ این روزها رو از یاد نمی بره و این شکافی که امروز نظام بین خودش و مردم ایجاد کرد درآینده نزدیک یقش رو می گیره
یادمه توی درس تاریخ راهنمایی بهمون یاد دادن که دلیل اصلی انقراض سلسله ها ایجاد فاصله بین حاکمیت و مردم بوده به همراه فساد حاکمان ، شبیه همین روزهای ایرانمونه

اما اگه مردم بخوان همین الان کار رو تموم کنن باید یه مدت طولانی به این اعتراضات و تظاهراتشون ادامه بدن تا دخالت سازمانهای بین المللی و انجام رای گیری دوباره یا رفراندوم . اتفاقی شبیه اکراین و انقلاب نارنجی که اتفاقا اینها هم خیلی ازش وحشت دارن . تا امروز کانادا ابراز نگرانی کرده از احتمال تقلب در انتخابات، امریکا گفته اوضاع رو زیر نظر داره و اظهار نظری نکرده و اسرائیل هم داره با دمش گردو میشکنه چرا که بهانه فشار حمله به ایران رو برای چهار سال دیگه آماده می بینه
باید صبر کرد و دید چی میشه

Election and us!

2009-06-11T23:47:00.004+01:00

از ساعاتی دیگه توی ایران انتخابات ریاست جمهوری شروع میشه و قراره از بین 4 تا کاندیدای تایید صلاحیت شده یکی انتخاب بشه. خوب تا اینجای قضیه هیچ اتفاق خاصی نیوفتاده تا بوده همین بوده یه عده زیادی ثبت نام می کردن بعد یه جمع 12 نفره متشکل از 6 حقوقدان و 6 فقیه به اسم شورای نگهبان مشخص می کردن که از بین اینها کیا صلاحیت دارند که بشن نامزد انتخابات

تبلیغات این انتخابات 3 هفته هست که شروع شده و توی این مدت مثل همیشه آزادیهای اجتماعی بیشتر از قبل شده. از چند ماه قبل از انتخابات فیلتر سایتهای یو تیوب و فیس بوک برداشته شد. مثل همه سالهای قبل که موقع انتخابات گیر حکومت ( که همیشه به هر چیز ممکن گیر میده و خودش رو محق می دونه که مثلا بگه چکمه ات نباید بیاد روی شلوارت) کمتر شده

البته این تبلیغات به طور رسمی 3 هفته بوده اما غیر رسمیش از خیلی وقت پیش شروع شده

آقای محمود احمدی نژاد تبلیغاتش رو از همون لحظه ای که رئیس جمهور شد آغاز کرد و به جرأت میشه گفت مهمترین کاری که با جدیت در طول این چهار سال انجام داد تبلیغات برای دوره دوم ریاستش بر دولت بود مثل سفرهای استانی که به زعم من سفرهای انتخاباتی بود ، یا همه حرفها و ادعاهایی که داشت

آقای مهدی کروبی هم از همون زمان یعنی بعد از اینکه از اون خواب معروف بیدار شد و فهمید توی انتخابات شکست خورده کارش رو شروع کرد، اول از همه مقامهای حکومتی خودش استعفا داد و بعد یه حزب تشکیل داد و یه روزنامه و در تمام این مدت تلاش کرد که پیروز دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری بشه

آقای محسن رضایی رو به یاد ندارم چه موقع اعلام کرد، توی این چهار سال ازش کنار لاریجانی و قالیباف به عنوان آلترناتیوهای اصولگرایان به جای احمدی نژاد نام برده می شد و خودش هم سعی داشت که یک دولت ائتلافی با این افراد تشکیل بده اما نشد و خودش به تنهایی وارد این عرصه شد

آقای میرحسین موسوی تا اخرین لحظه تردید داشت که نامزد بشه یا نه و قرار بود بین او و خاتمی یکی کاندید بشه، اینقدر ناز کرد که خاتمی حوصلش سر رفت و نامزد

شد و طولی نکشید که ایشون بر خلاف توافقش اعلام کاندیداتوری کرد و آقای ابطحی رو از خودش رنجوند طوری که ابطحی یار خاتمی با اینکه خاتمی از موسوی حمایت کرد و به نفع اون انصراف داد، رفت توی تیم کروبی

اما در این سه هفته اتفاقهای جالبی افتاد

موج سبز طرفداران موسوی که در بین گروهی یاد آور انقلاب مخملی نارنجی اکراین بود و حتی سپاه هم نسبت بهش واکنش نشون داد
وعده های انتخابی کروبی مثل تغییر قانون اساسی و حذف اجبار از روی حجاب و وعده های دیگه که خیلیها اعتقاد دارن در همین حد شعار و حرف باقی خواهد موند حتی اگه کروبی وارد سعدآباد بشه. اینبار قول داده که نخوابه و مراقب باشه که حقش رو نخورن
از همه جالبتر مناظره ها بود که همه تا اونجایی که می تونستن آبروی هم رو بردن و همدیگر رو رسوا کردن و کلاً کسانی که جون سالم به در بردن و کسی علیهشون حرف نزد خمینی و خامنه ای بودن. خوب حالا ببینید چه مملکت گل و بلبلیه که ادعای اسلامیت داره و همه حاکمانش دزد و دروغگو هستند
جنگ قدرت بین هاشمی و خامنه ای با نامه هاشمی به خامنه ای و سکوت او به مرحله تازه ای رسیده و این قضیه می تونه در آینده نقش تعیین کننده ای در سرنوشت سیاسی کشور ایفا کنه

فضای باز این روزها باعث شد که جوونها تا می تونن عقده های زندگی در زیر فشار گشت ارشاد و ... رو خالی کنن و هر شعاری که می خوان بدن و هر جور که می خوان تیپ بزنن و توی خیابون برقصن
کلا توی ایران جوونها چند بار به این آزادی می رسن: وقتی که یه پیروزی مهم فوتبالی مثل رفتن به جام جهانی نصیبمون میشه و انتخابات رئیس جمهوری. ایندفعه گویا سنگ تموم گذاشتن و یو تیوب پر از کلیپهای این چند شب هست. وجود مناظره های زنده هم به این حال و هوا بیشتر کمک کرد و سوتی های کاندیداها شعار روز بعد اجتماعات بوده مثل چیز چیز و بگم بگم و ننه جون وغیره

همچین فضایی رو بگذارید در کنار خفقان این سالها و دو موج سبز و سفید . کاملا برای یه جوون ایرونی وسوسه کنندس که بره و شرکت کنه و خیلی هم افتخار کنه که در سرنوشت کشورش نقش مؤثری رو بازی کرده

اما در این میون یه اقلیتی هست به نام جامعه بهائیان ایران که اجازه رای دادن داره اما باید خیلی مسائل دیگه رو رعایت کنه. اسیر جو سیاسی این روزهای ایران نشدن کار خیلی سختیه. مخصوصاً وقتیکه شعارهای خیلی خوشحال کننده ای هم به گوش برسهخوب همه اینها خیلی خوبه اصلا هر فردی حق داره و مجازه که از حق رأیش استفاده کنه اما به چه نحوی و به چه قیمتی؟
چیزی که من توی این 30 سال زندگی فهمیدم اینه که می تونم رأیم رو بندازم توی صندوق اما به عنوان یک فرد نه به عنوان نماینده یک جامعه. این فرد قاعدتاً یادش هست که نباید توی جار و جنجال تبلیغاتی و پروپاگاندها نقش داشته باشه
نه تنها اعتقاداتم بلکه تاریخ جهان به من آموخته اسیر احزاب سیاسی شدن نه عاقبت خوشی برای من داره و نه برای جامعه مظلومم. به نظر من خیلی هم خوبه که یک جوون از اتفاقات کشور و حتی دنیا با خبر بشه و دربارشون حتی فکر کنه و تحلیل داشته باشه اما در کنار اینها باید حواسش باشه که طرفداری و حمایت از حزب و گروه خاصی نکنه . خطر این قضیه طوری هست که می تونه خیلی راحت جامعه رو تجزیه کنه و برای همین هست که اینقدر بر عدم مداخله در سیاست و عدم عضویت در احزاب توصیه و امر اکید شده و جزو واجبات قرار گرفته در حالیکه شرکت در ضیافت همچین رتبه ای نداره و واجب نیست
به خاطر اینه که من نمی تونم ببینم دوستانی خیلی راحت اقدام به تبلیغ برای فردی خاص می کنن به این امید که اون فرد با برنامه هاش بتونه به عنوان رئیس جمهور رژیم جمهوری اسلامی ایران حقوق از دست رفته جامعه رو بهشون بده
هنوز هم توی ایران بخوان به کسی جرمی رو نسبت بدن ، یکیش صیهونیسته و دیگری بهایی. همین هفته پیش بود که مخالفان موسوی در جهت تخریب وی اعلام کردند که بهائیان طرفدار موسوی هستند
نمونه های زیادی در این 30 سال دیده شده مثل هویدا و در این اواخر دختر شیرین عبادی که همیشه هم افراد این موضوع رو فوراً و بعضی هم به شدت تکذیب کردند
با این قضایا آیا ما باید طوری عمل کنیم که مدرک به دست دشمنان امر بدیم که به راحتی جامعه را طرفدار یه جریان سیاسی بنامند. آن هم فردی که خود یکی از مسببان مشکلهای جامعه در دهه 60 شمسی در ایران بوده یا حداقل در مقابل جنایتهای آن دوران علیه احبا سکوت کرده بوده و بعد از آن هم به هیچ عنوان ابراز پشیمانی از آن دوران نکرده
بقیه نامزدها هم فرق چندانی در این زمینه ندارند.تابناک ( بازتاب سابق) وبسایت منتسب به محسن رضایی بعد از کیهان همواره بیشترین حمله ها رو به دیانت بهایی و پیروانش کرده
احمدی نژاد هم که احتیاج به توضیح نداره که خاطرات اوایل انقلاب رو زنده کرده آقای کروبی هم گویا گفته که همه باید از حقوق شهروندی برخوردار باشند اما مشاورش آقای مهاجرانی در مصاحبه ای رسماً اعلام کرده که در جمهوری اسلامی دیانت بهایی به رسمیت شناخته نخواهد شد. خوب اگر کماکان در قانون اساسی نامی از ما برده نشه چگونه می توان به حقوق شهروندی دست پیدا کردنماینده آقای موسوی هم هنگامی که در جمعی دانشجویی مورد سوال قرار گرفته پس از اینکه تلاشهاش برای بی جواب گذاشتن این سوالات بی فایده بوده جواب داده که این قضیه یک تابو هست و نمی شود به آن پرداخت

با توجه به همه این موارد من شخصاً نمی تونم فردی رو انتخاب کنم که بهش رأی بدم چون نه قرار است این دوستان در راستای جامعه من قدم مثبتی بردارند و نه گذشته آنها من رو قانع می کنه که نه به خاطر جامعه بهایی بلکه به خاطر ایرانی بودن و بهتر شدن وضعیت ایرانیان به یکی از آنها رأی بدم
اعتقاد دارم تفاوت این چهار نفر در حد صدم درصد هست و به طور کلی رئیس جمهور در این اوضاع شلوغ و پر از آقا بالاسر نظام جمهوری اسلامی در بهترین حالت شخص دوم مملکت است و تأثیر چندانی در بهبود اوضاع نخواهد داشت
امیدوارم که اشتباه کنم و فردی که انتخاب میشه منشأ خدمات فراوانی به ایران و ایرانی باشه ولی تاریخ این 30 سال خلافش رو ثابت کرده

در مورد پیش بینی نتیجه انتخابات هم میشه گفت که شانس موسوی بیشتره با اینکه تیم اطراف کروبی به نوعی قوی تر و اجرایی تر هست اما اگه تقلبی صورت نگیره به نظر من در همون مرحله اول موسوی برنده میشه البته هر دو طرف هم تهدید کردن ، از طرفی نامه هاشمی و صحبتهای کروبی زمینه نا آرامی مردمی در صورت انتخاب احمدی نژاد رو فراهم کرده و از طرف دیگه فرماندهان سپاه هشدار مقابله با انقلاب مخملی سبز رو در صورت انتخاب موسوی دادند. ظاهراً این التهابات با پاین یافتن انتخابات تموم نمیشه مگر اینکه خامنه ای وارد عمل بشه و گروه ها رو آروم کنه

امیدوارم که ایران بالاخره به اون عظمتش برگرده و ما هم رسمیت رو به دست بیاریم همین استقامت یکسال اخیر باعث شد امر بیش از پیش در ایران و جهان شناخته بشه. نامه ما شرمساریم و یا شعار بهایی بهایی حمایتت می کنیم در خیابانهای تهران و طلب حق تحصیل برای دانشجویان بهایی نشون میده که مردم نه تنها بهاییان رو از خود می دونن بلکه حالا به اونها برای رسیدن به حقوقشون کمک می کنن و طلبشون رو فریاد می زننمن قلباً اعتقاد دارم راه نجات ایران وابسته به اقدام احبا در احیای ایران هست و همین قضیه هم به بدست آوردن رسمیت در ایران کمک خواهد کرد. راه ما سیاسی نیست چون هدفمان خدمت است نه حکومت

Summary

2009-05-29T00:55:00.001+01:00

از ژانویه تا الان اتفاقایی که افتاده اینجور بود که من یه 40 روزی رفتم ایران و پیش فامیل و رفقا خوش گذشت و البته کلی هم رانندگی. اما دیگه جاده های ایران حال نمیده اونجا هم باید آروم بری من هم حوصلم سر میره اگه بدون هیجان باشه رانندگی

همون اولای سفر بود که خبر ردیف شدن دوره دکترا رسید و کلی از وقت ما رفت برای همین کارهای اداری مربوط به ثبت نام و بعدش هم عوض کردن ویزا، یه حالی هم به کله کچلمون دادیم و اون هم برنامه ای بود برای خودش، هنوز که هنوزه یه جاهایی از موهام بوره بس که اکسیدان ریختیم روی این سر
بعدش هم که برگشتم جزیره و از لندن اومدم شهرستان برمینگهام که تیم فوتبالش اگه گفتین چیه؟ آ باریکللا استون ویلا. شهرش بدک نیست ولی از اونجایی که دانشگاه ما چسبیده به سیتی سنتر و خیابونهای اصلی من هنوز جاهای دیگش رو ندیدم. توی خود کمپوس هم یه اتاق گرفتم که اینقدر افتضاحه یکماه دیگه عوضش می کنم با یه اتاق بزرگتر
پروژه هم که از همون روز اول که وارد شدم شروع شد و خانم سوپروایزر اسکاتلندی با اون لهجه نامفهومش گفت که احتیاجی به مقاله خوندن نیست شروع کن به کار که باید 3 ساله تمومش کنی و ما هم گفتیم چشم

آهان اسباب کشیم هم باحال بود یه ماشین کرایه کردم از لندن روندمش تا اینجا و بالاخره چپکی روندن رو هم تجربه کردیم، اولش همش دستم توی در بود دنبال دنده می گشتم ، خلاصه این هم باحال بود ولی من هنوز نفهمیدم چرا اینها با بقیه جاها باید فرق داشته باشن
دیگه اینها اهم اتفاقهای این مدت بوده

دیشب هم که شب یونایتد نبود و به جز 10 دقیقه اول بقیه بازی رو واداد به بارسا، به هر حال اشکال نداره امسال ما هم 3 جام بردیم و بارسا هم تیم خوبی بود و حقش بود قهرمانی

ایران هم که الان اوضاعش حسابی شیر تو شیره قبل از انتخابات و همه در حال خالی بندی هستن که من چنان می کنم و ... و من موندم این ملت هم چه ساده همه گذشته رو فراموش می کنن و همه جا رو پر کردن از تبلیغ حتی فیس بوک رو. من یه دوست دارم عکسش رو برداشته یه صفحه سبز گذاشته ما رو هم خفه کرده با این دعوتنامه هاش ، خلاصه این مدت هم می گذره و 4 سال دیگه دوباره همین آش و همین کاسه. توی این 4 تا کاندیدا من هر چی نگاه می کنم به نظرم همشون مثل همن یعنی اگه مثلاٌ قبلاً خاتمی و ناطق نوری حداقل ظاهراً خیلی با هم اختلاف داشتن ، این چهارتا در حد صدم درصد با هم اختلاف دارن
آخیش بعد از مدتها اومدم اینجا کلی نوشتما، کلاً خیلی سرحال نبودم امشب اومدم اینجا بهتر شدم گویا، باز هم میام، فعلاً

Hello again!

2009-05-06T02:05:00.003+01:00

الان باید برم بخوابم فقط اومدم اینجا رو گردگیری کنم بعد از چند ماه که کم کم دوباره شروع کنم به نوشتن. خوب آخرین باری که اینجا نوشتم گویا خیلی شاکی بودم از اوضاع نامعلومی که داشتم و حالا خوب تا حدودی اوضاع بهتره، حداقل معلومه تا 3 سال دیگه کجام و چیکار می کنم ولی خوب آدما رو که می شناسید همیشه یه چیزی پیدا می کنن برای غر زدن

پس فعلا تا بعد

W.T.F

2009-01-16T01:58:00.000Z

بدون شرح

1-2-3-4

2009-01-10T22:53:00.000Z

اهم اتفاقات دهه اول سال 2009 به شرح زیر می باشد

رفتیم کنفرانس منطقه ای و 3200 نفر اومده بودن از کل بریتانیا و دانمارک و سوئد و ایسلند و نروژ. از سیستم برگزاریش خوشم اومد، ورک شاپهاش و اون تعهد گرفتهاشون به خوبی برنامه ریزی شده بود. یادمه ما خودمون رو کشتیم توی جوانان یه مدرسه دو روزه بگیریم و توش یه ورک شاپ بذاریم که بچه ها در آخرش هر کدوم یه وظیفه ایی قبول کنن ولی خیلی فایده نداشت

انفلونزا ایندفعه خیلی اذیتم کرد، یا من پیر شدم یا چی نمی دونم. امسال هم که هوا کلاً زیر صفر بوده. به هر حال باید این مدلش رو هم می دیدیم دیگه

یه 4-5 روزی رفتم با چند تا از بچه های منطقمون روی این متن آنا کار کردیم، حالا باید اماده شیم برای کمپین دو هفته دیگه. بعد از یه مدت دوری از این کارا ، دوباره حس می کنم که هستم

بقیه ابعاد افتضاحه و نای نوشتنش نیست فقط یه وقتا بدجور قاطی می کنم از این اوضاع

Here is end of the Year

2008-12-29T01:08:00.004Z

دوباره آخر سال شد و همه جا سوت و کوره، پارسال این موقعها حسابی حول امتحانهای ترم اول بودم و اعصاب و اینها رسماً تعطیل بود. امسال از اونجایی که هنوز همه چیز رو هواست ما هم بی خیال شدیم و زندگی می کنیم

ویزای 2 ساله که جور شد بعدش هم پاسپورت رو فرستادم برای کارای گواهینامه تا ببینیم چند بار اینجا باید رد شیم که بالاخره گواهینامه بگیریم...میگن 3 بار رو شاخشه ، مثل شهرک آزمایش خودمونه، یادش بخیر یه جایگاه داشت کسایی که توی نوبت بودن می نشستن اونجا و وقتی یکی قبول می شد انگار که توی استادیوم فوتبال یکی گل زده باشه همه شلوغ می کردن . حالا اون با همه سختیش 5 دقیقه هم نبود امتحانش تا میومدی بفهمی چی به چیه تموم می شد یا رد بودی یا قبول. اما مثل اینکه سیستم این انگلیسی ها خیلی فرق داره و 45 دقیقه باید رانندگی کنی جلوی طرف اینها هم که آخر قانونن و خیابوناشون هم که چپکی . مطمئناً داستانهای خنده داری از امتحانهام اینجا خواهم نوشت و از همه بدتر استرسشه 45 دقیقه آدم زیر نظر یکی بخواد برونه اونم من با اون سابقه قانونمندیم در رانندگی. امیدوارم اقلاً یه خانم خوشگل باشه افسرش ولی پرس سینه کار نکرده باشه که در اونصورت دید آینه بغل سمت شاگرد کور میشه

دیگه اینکه هفته پیش یه سر رقتیم اسکاتلند و توی این هوای سرد کلی یخ زدیم . بعد کی میگه لندن قدیمیه و کهنه هست؟ این اسکاتلند کلهم مال ما قبل تاریخ بود، فکر کنم دوران پارینه سنگی. از اون آقا ها که دامن هم می پوشن دیدیم و بعد رفتیم قیمت کردیم دیدم این لباسشون انگار کم الکی نیست، ست کاملش 500-600 پوندی قیمت داشت. حسنش یکی ارزونی مسکن بود، یکی هم دختراش. همشون باحال بودن و پا بده و خوش اخلاق. حیف که وقت نبود یا من تو ترکم هنوز یا خلاصه نمی دونم چمه اگه اون مهیار بود کلی فحش می داد که چرا دل به کار نمی دی

حرف این رفیق تپل شد ، این هم انگار قراره دوماد شه تا تابستون و این یکی دوست دخترش از فیلتر مادر جان به سلامت عبور کرد. حالا این دو تا رو من آشنا کردم با هم 2-3 سال پیش اینجوری که ما با یه دختره آشنا شدیم و از اونجا که مهیار همیشه جویای احوال دوستای دوست دخترای من بود و دختره هم یه دوستی داشت که تازه کات کرده بود یه بار که رفتیم بیرون اینها رو هم گفتیم بیان هم رو ببینن و اینجوری شد که من با اون دختره کارم به 1 ماه نکشید ولی اینها گویا کارشون خیلی درست بوده. خلاصه به هم هم میان، بهش می گم بچتون یه چیزی میشه در حد رضازاده ، آقا بدش میاد خوب راست می گم دیگه

خبر بعدی اینکه با این موهاک (هم کلاسی پارسال و هم خونه امسال) یه چندتا از این بچه های پارسال رو دعوت کردیم شام خونمون و خلاصه یه چندتایی اومدن و بنده سفره چیدم در حد تیم ملی: زرشک پلو با مرغ و شوید پلو و یه کاری مرغ به اسم جلفرزی به اضافه بقیه مخلفات. موهاک هم یه چیزی درست کرد که شبیه یه سوپ تند پر از نخود بود ولی خوشمزه بود. خلاصه اینجا هیچی نشدیم آشپز شدیم گویا

آهان این وسطها یه اینترویو رفتم و در حد 15 دقیقه یارو همینطور از ما در مورد پروژه هامون سوال پرسید و ما هم مثل بلبل جواب دادیم و آخرش هم پرسید که تو کلاس شاگرد چندم بودی ... آخه این هم شد سوال؟ خب نمی خوای استخدام کنی بگو نمی خوام چرا سوال نامربوط می پرسی؟ خلاصه فعلاً که اینجا همه چی تق و لقه تا ببینیم سال جدید خبری میشه یا نه

روز کریسمس هم که در خانه خسبیدیم و باکسینگ دی هم به کوری چشم همه مغازه فروشها نرفتیم شاپینگ. این ملت دیوانه از نصف شب رفتن جلوی مغازه ها صف گرفتن که باز شه برن جنس ارزون بخرن من هم که از این حوصله ها ندارم. حالا ببینیم شب سال نو چکار می کنیم. پارسال که نتونستم برم ولی امسال می خوام برم این آتش بازی کنار بیگ بن و لندن آی رو ببینم اگه بطلبه

خوب فکر کنم جبران همه غیبتهای اخیر شد ، فعلاً

When is the time?

2008-12-13T18:24:00.001Z

بعضی آدم ها کلی فکر می کنند که یه فرصت به وجود بیارن و ازش استفاده کنند ولی بعد از کلی زحمت و ساختن فرصت ، ازش استفاده نمی کنن و می گن حالا باشه برای یه فرصت دیگه. گاهی وقتها فرصت مجدد خیلی زود ایجاد میشه ولی باز استفاده نمی کنن و البته یه وقتهایی هم اصلاً دیگه فرصتی ایجاد نمیشه و اون آدم ها هم می شینن و حسرت فرصت از دست داده رو می خورن. اینکه چرا این آدمها اینطوری هستند رو من نفهمیدم ولی چی میشد اگه می فهمیدم

Gimme a dryer!

2008-11-21T22:56:00.002Z

من الان احساس می کنم که دبی هستم ، دلیلش هم اینه که تنها راه خشک کردن لباس برای ما که خشک کن نداریم این هست که رادیاتور رو روشن کنیم و لباسها رو روش و کنارش پهن کنیم این اتاق من هم که یه رادیاتور داره 2-3 متری طولشه و هوا هم که خودش الان آلردی بدون شوفاژ پونزه بیس درجه ای هست توی خونه این رو هم که روشن می کنیم میشه 40 درجه، بخارات ناشی از خشک شدن لباس رو هم اضافه کنید میشه خود دبی

God Knows

2008-11-16T22:18:00.004Z

این دفعه یه داستانک داریم، می خوایم بی خیال این روزهای ابری لندن و دود گرفته تهرون بشیم و بریم به سی سال قبل، یعنی همین روزهای پایانی آبان ماه سال 1357
خوب اون موقع توی اون هیاهوهای انقلاب و آخرین ماههای حکومت شاه در ایران، یه زوج جوان که از سنشون 27 و 21 سال می گذشت و حدود یک سال و نیم بود که با هم زندگی می کردن و کاری هم به این اوضاع دور و برشون نداشتن ، حس می کنن که توی خونه شون یه چیزی کمه و لازمه که از تنهایی در بیان و در یکی از همین شبهای پائیزی شیراز( شاید هم روز بوده من یادم نمیاد!) دست به یک سری عملیاتی می زنند که نتیجش دربعد از ظهر ششم شهریور 1358 مشخص شد

بر اساس محاسبات بنده ، باید همین 27 آبان با یکی دو روز پس و پیش اتفاق افتاده باشه اما خوب همونطور که می دونید اینگونه امور هیچوقت دقیق نیست و از اونجایی هم که ما هنوز اونقدر پررو نشدیم که بریم از اون زوج جوان آن روزها ماوقع رو بپرسیم، این ایام انتهایی آبان ماه و چندروز ابتدایی آذرماه رو ایام الشک نامگذاری می کنیم. در این ایام بود که ما هم قاطی بقیه مخلوقات درآمدیم و ذیروح شدیم پس باشد که همگان در این ایام شاد و خوش و خرم باشند و حالش رو ببرند

Welsh One

2008-11-12T00:14:00.001Z

شنبه گذشته بشدیم به کاردیف. این مردم ولز رو ما نمی دونستیم یه زبون دیگه برای خودشون دارن و کلی هم می نازن بهش و اصلاً هم قابل خوندن نیست و ریشه لاتین نداره، گویا اسکاتلندی ها هم از اینجور زبونها دارن. همشون هم عشق راگبی هستن و اگه بهشون بگی فوتبال دوست داری چپ چپ نگات می کنن. اونروز هم که ما رفتیم یه مسابقه راگبی بود و شهر خالی شده بود همه در حال رفتن به استادیوم بودن اما اندک دخترانی که رؤیت شدند به نظر هات تر از این لندن نشین ها میومدن. خود شهر که خیلی بی مزه بود و کل شهر رو می شد پیاده رفت. کلا این مملکت گشتن نداره همش عین شمال خودمونه. یه قلعه هم داشت که رفتیم دیدیمش و من که داشتم از پله هاش پایین می رفتم یاد بناهای تاریخی ایران بودم که چطور در و دیوارش پر از یادگاری و خط خطی و اینهاست و نمی دونم چرا اینجوریه توی ایران. همه جای دنیا هم متولیان می رسند و سالم نگه می دارند اینجور بناها رو، هم مردم رعایت می کنند

بی ربط: چقدر زشته که توی یک آزمایشگاه در یک دانشگاه واقع در دیار غربت 2 تا دختر ایرانی با هم کار کنند و به جای اینکه با هم خوب باشند زیر آب هم رو بزنند و از اون زشت تر اون هست که میان جدا جدا پیش من همینطور ازهم بد میگن. بابا نکنید این کارها رو، ببینید این همه ملیت مختلف اینجاس چه همه با هم خوبن و هوای هم رو دارن

Snowfall

2008-10-31T00:48:00.003Z

اینجا شده زمستون پریشب هم حدود یکساعت برف اومد و البته سریع هم آب شد ولی من کلی حال کردم روز بعدش یعنی دیروز هم هوا آفتابی و سرد بود
آخه اینجا دو مدل سرما داریم یکی سرد و مرطوبه که معمولاً اینطوریه یعنی در عین اینکه سرد میشه و باد و بارون هم هست یا کلاً هوا رطوبتش زیاده ، یه وقتا که از دستش در میره و آفتابه و باد هم کم می وزه میشه سرد و خشک شبیه همون تهرون خودمون که دیروز هم اینطوری شده بود و ما خوشمان آمد و گفتیم در اینجا هم بنگاریمش باشد که پاینده گردد به همراه عکسش

Home

2008-10-22T00:53:00.003+01:00

خدا لعنت کند این بالاترین را، همین وبسایت را می گویم که همینطور اخبار عجیب و غریب از ایران می فرستد و ملت هم باحال هایش را داغ می کنند و می رود آن بالا که چشم همه به آن بیفتد و داغتر از قبل شود. اخیراً سرعت پیدایش اخبار عجیب و غریب بیشتر هم شده و هر شب قبل از خواب که ما سری به بالا می زنیم خبری می خوانیم که خواب از سرمی پراند. گاهی هر کدام از این خبرها به تنهایی می تواند کشوری را برای مدتی به بحران ببرد اما در مملکت گل و بلبل ما همه چیز عادیست. برخی دیگر از خبرها هم تنها انسان را به شک وا می دارد که نکند راست گفته اند که خلایق هرچه لایق
وزارت کشور در هر دولتی بسیار مهم است ، حال اصلا مهم نیست که وزیرش خود را دکتر بخواند آن هم از آکسفورد و بعد هم که گندش در بیاید این گونه سرپوش گذارند که پول مدرک خریداری شده را داده ایم پس ما جعل نکرده ایم و این وسط کسی نیست که جواب بدهد دمت گرم که جعل نکردی ولی کجای دنیا مدرک را می خرند دکتر؟
کمی آن طرف تر ، آن مرد عدالت پرور و خادم ملت همان که هر وقت سخن از تحریم شورای امنیت بود ترجیع بند کاغذ پاره های بی ارزش را حواله می کرد، نفهمیدیم چطور هوس کرد که عضو شورای امنیت شویم و با ژاپون رقابت کنیم در بدست آوردن کرسی غیر دائم این شورا آن هم در زمانی که ایران یکی از منزوی ترین دوران خود را در بین کشورهای جهان تجربه می کند. ما که نفهمیدیم دلیل شرکت در این بازی را که نتیجه اش از قبل مشخص بود و بالاخره نفهمیدیم که شورای امنیت خوب است یا بد؟
از مقر دولت که این روزها کاخ سعد آباد است دور می شویم و زیباترین خیابان شهر را به سوی جنوب روانه می شویم تا برسیم به پارک ملت ، بوی شتر مرغ می آید و ملتی مشغول تهیه درازترین ساندویچ دنیا هستند جهت ثبت در گینس. اما گویا کار به متراژ نرسیده و نمایندگان گینس مشغول اندازه گیری ساندویچ بودند که ملت همیشه گرسنه حمله کرد ه اند و از درازترین ساندویج دنیا هم چیزی باقی نمانده برای ثبت در بین رکوردها. گویا درازترین ساندویچ هم برای گرسنگی این ملت کفاف نمی کند

نمی دانم چه شد یاد آن موشکهای شهاب افتادم و آن جریان فتوشاپ که دستشان رو شد و مضحکه همه خبرگزاریها شدیم

کم کم داشت یادم می رفت سرداری که نماز جماعت می خواند با آن 6 نفر و آن جریان استاد دانشگاه زنجان هم که در مقابل آن عددی نبود که امشب لینکی از یک امام جمعه و نماینده ولی فقیه با همسر کارمندش داغ شد در بالاترین. گویا جناب ملا تبحر فراوانی هم داشته در امر خیر اما دلم برای آن دختری می سوزد که به خاطر قوانینی که امثال همین سردار و استاد و ملا برقرار کرده اند و بر حفظش اصرار می ورزند، نمی تواند در خیابانهای شهرش آسوده قدم بزند مبادا که پلیسی که باید برای امنیتش خدمت کند به سراغش آید و آبرویش را ببرد به خاطر دو تار مو یا کوتاهی مانتویی که زیرش شلوار هم پوشیده

Same as before...

2008-10-17T00:54:00.002+01:00

خوب این هم نشد وبلاگ نوشتن، من همینم دیگه اون وبلاگ قبلی هم همینطوری شد آخراش. یه وقتا نوشتنم میاد یه وقتا هم نمیاد یه وقتای دیگه هم که نوشتنه میاد وقتش نیست و اینجوری میشه که یک ماه بیشتره که خاک خورده بیچاره
توی این مدت هم اتفاق مهمش فارغ شدنمون بود ( با اون مراسم و لباسای مسخره که من بیشتر یاد عبای آخوندا افتاده بودم ) و از اون مهمتر خانم والده و موسیو تشریف آوردن فرنگستون زیارت گل پسرشون و این دو هفته برای من حال و هوای عید داشت و اینقدر خوش گذشت که جداییش سخت تر از اون جداییهای قبل بود. فقط حیفش این بود که نصفه دیگه خانواده که همشیرگان گرامی باشند تهران مونده بودن و جاشون کلی خالی بود. تازه از الان من توی این فکرم که کی میتونم برم ایران، با این اوضاع هم که هیچ چیز مشخص نیست نمیشه برنامه ریزی کرد
خلاصه ما دوباره تنها شدیم و برگشتیم به زندگی معمولی هر روزه و فعلاً همون آزمایشگاه دانشگاه مشغول بازی با این داروهاییم
توی این خونه جدید هم که من و همکلاسی پارسالم هستیم و یه پسر تایوانی که روانشناسی میخونه اینجا و بیچاره زنش تایوان مونده و یه پسر ایتالیایی که اینجا کار می کنه و دوست دخترش اینقدر باحاله ماهی یکبار پامیشه از ایتالیا میاد پیشش. من که اینجا هنوز پاستوریزه که هیچ استریلیزه موندم و فکر کنم هوای اینجا روی خلقیات من اثر گذاشته کلاً دارم خلق بدیع میشم و اگه یه چند سال دیگه بمونم احتمالاً تغییر رشته میدم از هولولوژی به الهیات. دیگه این سری خانم والده باورش نمی شد که ، میگفت توی ایران که جرم بود دوست دختر و این چیزهات به راه بود حالا اینجا که آزاده یعنی نداری؟ من هم عرض می کردم که خوب هنر من در همینه که همیشه دوست دارم غیرقابل پیش بینی باشم

این مدت که من سرم گرم کارهام بود از خیلی از دوستام بی خبرم و کلاً ارتباطات در همون حدی که تیم ملی فوتبالش افت کرده اومده پایین و باید یه حال و احوالی از بروبچ بپرسم و یه آماری از ایران بگیرم ببینم چه خبر. خوب پس فعلاً

One Year Passed

2008-09-12T04:02:00.005+01:00

یک هفته هستش که از درس خبری نیست، دفاع هم بد نبود البته سیستمش خیلی فرق می کنه با اون چیزی که توی ایران داشتیم. اونجا اساتید قبل از دفاع تز رو می خوندن و ممکن بود از هر چیزی که نوشتی سوال بپرسن ولی اینجا چون هنوز تز رو نخونده بودن سوالهاشون در چارچوب همون 10 دقیقه پرزنتشن بود. البته اینجا هم از اون استادهای شبه خوزه ماری پیدا میشه که سوالهای بی ربط بپرسن و روی اعصابت با کفش پاشنه بلند راه برند ولی دیگه گذشت. البته همه هم تلافی سوالهاشو سر شاگردای خودش در آوردن و تقریباً نصف کلاس از این بیچاره ها سوال می کردن همه سوالها هم به سبک خودش بی ربط و کلی بود. این در حالی بود که موقع دفاع بقیه هیچ کدوم از دانشجوها سوالی نمی پرسید. حالا اونی که من میشناسم یه حال اساسی هم موقع نمره دادن می ده که ما باشیم گیر ندیم به سوگلیهاش

و اما بعد از دفاع با چندتا از این همکلاسیها رفتیم یه ناهار خوردیم که یعنی خیلی ما الان خوشحالیم که تموم شده و این حرفها و بدین سان زندگی از نوعی دیگر شروع میشه ، از همون روز افتادم دنبال یه اتاق و عجبا که خیلی سخت بود اون هم با این وضعیت نا معلوم که تو نمی خوای قرار داد بلند مدت ببندی و همه صاحبخونه ها هم دنبال قرار داد یک ساله . فکر کن آدم با اتو بوس و مترو هی از این سر شهر بره اون سر شهر و بعد چه خونه هایی، یه محله هایی که آدم فکر میکنه ناف بمبئیه یا شاید کابل یا علی آباد کتول. یه خوبش هم که پیدا می شد و تلفنی قرار می ذاشتی که بری ببینی همین که میرسیدی می گفت ببخشید همین پیش پای شما یکی دیگه اومد و تموم. بالاخره یه جایی پیدا شد و فردا صبح یعنی همین امروز یه چند ساعت دیگه باید برم خونه جدید. محلش رو دوست دارم یه جاهاییش شبیه همون طهران 3 خودمونه یه جاهاشم مثل شهرک و فرشته فقط فرقش اینه که از بر و بچ که هی با ماشین دور بزنن توش خبری نیست. خلاصه اون روز اول یه 3-4 ساعتی تو محله گشت زدم. خود خونه هم یه فلت 4 خوابه هست که اینطور که از قرائن بر میاد همه پسریم

ابن هم از زندگی بعد از درس، از دوشنبه هم دوباره باید برم دانشگاه یه دو هفته ای آزمایش کنم که ببینیم میشه یه مقاله پابلیش کرد یا نه. خلاصه از استراحت خبری نیست ، فقط دلخوشیم اینه که ماما و بابا دارن میان و شاید به هوای اونها ما بتونیم یه نفسی بکشم

امروزم که سالگرد جلای وطنه و یکسال پیش چمدون به دوش اومدم اینجا حالا دوباره توی همین تاریخ چمدون به دوشم. به این زندگی میگن زندگی حلزونی . خوب حرف زیاده ولی الان خوابم میاد بعداً میام بقیش رو می نویسم. فعلاً

A Tale of two B'days

2008-09-02T00:37:00.001+01:00

به حول و قوه الهی و لطف یزدان و بچه ها این تز ما هم نوشته شد و تحویلش دادیم و البته بماند که دهانمان رسماً مورد عنایت قرار گرفت از جمیع جهات. در این مدت شبانه روز مشغول نوشتن بودیم شبها که خیر، کله های سحر 2 ساعتی می خوابیدیم و دوباره روز از نو و نوشتن از نو. چنان شد که از تولد خودمان هم خبری نداشتیم و اگر تلفنها و ایمیلها و کامنتهای دوستان نبود یادمان می رفت که 29 سالمان شده و فکر می کردیم همچنان 28 ساله ایم. البت خیلی توفیری هم ندارد همان بهتر که این سن بالا نرود گرچه جمیع هم کلاسیها از کشورهای گونه گون متفقاً رأی بر این دارند که به ما همان 25 و 26 بیشتر میاید تا 29 که البته این هم مهم نیست چون دلمان بسی جوانتر است از این حرفها. علی ایحال مراتب تشکر و تقدیر و دمتون گرم خود را از همینجا به کلیه دوستانی که یاد ما بودند و نگذاشتند در غربت، تنها متولد شویم ابراز کرده دست یکایک را به گرمی می فشاریم و آنها هم که خبری ازشان نشد هم اشکال ندارد انشالله موقع تولدشان بی حساب می شویم. قسمت گیج کننده داستان این بود به علت کبیسه شدن سال 2008 تاریخ شمسی و میلادی با هم سر ناسازگاری گذاشتند و 6 شهریور دیگر 28 آگوست نبود در نتیجه دو روز متولد شدیم و هرچه هم فکر کردیم نفهمیدیم کدام درست تر است ولی چون عرق وطن پرستی داریم همان 6 شهریور را برتر قرار دادیم باشد که این تاریخ میلادی هم آدم شود و سال دیگر بیاید سر جای خودش

و اما اگر در این اندیشه اید که تحویل تز، یعنی برو حالشو ببر، کور خوانده اید چه که باید از نبشته های خود دفاع کنیم و به قول یکی از دوستان که یادش گرامی و راهش پر رهرو باد، در صورت بی اثر بودن دفاع، حمله خواهیم کرد تا این انگلیزی های فرتوت پی برند که یک من ماست چقدر کره دارد. در همین حین باید به فکر یافتن سوراخی دیگر در این شهر مه گرفته باشیم و هفته دیگر رحل اقامت را در جایی دیگر اندازیم
ضمناً در همان هنگامه تزنویسی دو ساعتی با یکی از دوستان که اخیراً عمو شده و از ایران به دیار امریک می شتافت ملاقات کردیم و بسی مایه انبساط خاطر شد این ملاقات، نخسوزن سفرنامه اصفهان و شیرازش بسی شنیدنی بود

خوب دیگر سَخُن کوتاه می کنیم باشد که هر کسی به کار مفیدی بپردازد به جای خواندن این پوچ نوشته ها

Freezed one

2008-08-22T19:28:00.002+01:00

بالاخره این پروژه فوق ما هم تموم شد و یک هفته وقت دارم که تز رو بنویسم و دو هفته دیگه هم دفاعه. من پارسال تز لیسانسم رو که به پیچیدگی این نبود یک هفته ای نوشتم . حالا احتمالا باید یه معجزه ای رخ بده که این تا جمعه دیگه تموم بشه. الان هم داشتم مقدمه رو تموم می کردم که این آخرش خوردم به یه مبحثی که هرکاریش می کنم نمی تونم بنویسمش الان 2 ساعته دارم مقاله های مربوط بهش رو می خونم ولی موقعی که می خوام بنویسمش هنگ می کنم . این جمله اولش رو بتونم بنویسم حله و بقیش خودش میاد ولی این هم مثل بقیه کارای این زندگی شروعش سخته
اینجا هم هوا خنک و آفتابیه و 3-4 روز هم تعطیلیه و ملت همه یا میرن سفر یا میرن عشق و حال و ما طبق معمول باید در اتاق خود به سر ببریم مثل همون موقعها که هروقت تعطیلی بود ما امتحان داشتیم
خب فعلا من برم ببینم در مورد دلیوری لیپوزوم به ریه به وسیله نبولایزر چی می تونم بنویسم

Beijing 2008

2008-08-10T04:14:00.005+01:00

بعد از چند ماه کار کردن روی پروژه توی آزمایشگاه و هر روز از صبح تا شب آزمایش کردن ، مجبور شدم یه دو روزی رو تعطیل کنم و بشینم خونه و نوشتن تز رو شروع کنم. حالا همه سختیهای نوشتن پایان نامه اون هم به زبون اجنبی به کنار ولی خیلی حال میده آدم بشینه توی خونه کارش رو بکنه . یه جورایی الان که یه مدت خونه نبودم با موندن توی این اتاق (که من بهش می گم خونه) هم حال می کنم. امروز داشتم فکر می کردم که این دومین تابستونه که دارم پایان نامه می نویسم و خدا می دونه تابستون سال دیگه کجا دارم چکار می کنم. این که نمی دونی اوضاعت چی میشه هم رو اعصابه هم هیجان انگیزه

ظهر جمعه هم مراسم افتتاحیه المپیک پکن بود و این المپیک هم شروع شد تا دوباره یه دو سه هفته ای تیترهای خبری دنیا ورزشی تر بشه. مراسم هم قشنگ بود ولی خیلی هم من خوشم نیومد و حوصله ام سر رفت از دیدنش. فکر کنم من با چین مشکل دارم چون نه از دخترای چینی خوشم میاد نه غذای چینی دوست دارم و نه حتی حوصله المپیک چین رو دارم. موقع دیدن مراسم افتتاحیه هم منتظر بودم ببینم کاروان ایران امسال چطور رژه میرن که به نظرم بهتر از سالهای قبل بود هم رنگ لباسشون تیره و دلگیر نبود هم بچه ها با لبخند و دست تکون دادن ابراز احساسات می کردند. یادمه دوره های قبل یه کت و شلوار خاکستری می دادن به اینها و موقع رژه رفتن هم خیلی بی حال و عبوس رد می شدن از جلوی جایگاه. البته امسال دیگه رضازاده هم نداریم از کشتی و بقیه ورزشها هم من خبر ندارم ولی فکر نمی کنم خیلی مدال بگیریم

7 Weeks to Go

2008-07-20T23:45:00.002+01:00

خوب داره به آخراش نزدیک میشه ولی من که می دونم یک دهنی از من سرویس بشه این 6-7 هفته . هرچی ما عین آدمهای متمدن اومدیم برنامه ریزی کردیم که خوب تا آخر جولای پروژه رو تموم می کنیم و کل آگوست رو هم داریم برای نوشتن تز ، آقایان سوپروایزران زدن توحالمون و چی شد؟ چون که می خوان تشریف ببرن مسافرت و اون موقع که باید طرح اولیه تز رو تصحیح کنند نیستند بنده به جای 25 آکوست باید 10 آکوست طرح رو تحویلشون بدم ، یعنی همین الان هم عقبم از برنامه و بماند که خوب پروژه هنوز تموم نشده و نتیجه نهایی هنوز معلوم نیست که چی بشه. این اچ پی ال سی هم اگه قر در نیاره و اذیت نکنه تا خود آخر جولای کار عملی دارم. کارای دیگه مثل دنبال کار و بورس دکتری و .. گشتن هم خودش کلی وقت می خواد و اونوقته که یا من باید دوتا بشم یا شبانه روز دو برابر بشه یا من دیگه نمی دونم

Arian Band

2008-07-15T01:01:00.003+01:00

این گروه آریان هم با اینکه هر شونصد سال یکبار آلبوم میده بیرون ولی تم و مدل آهنگای جدیدش هم من رو یاد همون آلبوم اولشون می ندازه که کلی هم باهاش خاطره گروهی داریم

امشب یه نمه دلم باز هوای قدیم و بر و بچ و اینها رو کرد ، آریان رو گذاشتم و رفتم سراغ فولدر عکسهای قدیمی. داشتم فکر می کردم که چقدر خوش می گذشت و حیف که دیگه اون روزها بر نمی گرده بعدش یهو می دونی به چه نتیجه ای رسیدم؟ اینکه الان خوش بگذرونم که فردا معلوم نیست چی بشه ، پس بهتره حالشو ببریم خداییش خسته شدم از بس که فکر آینده رو کردم بذار حالمون رو بکنیم

Testosterone

2008-07-05T23:57:00.004+01:00

الان از اون وقتاست که قاطی کردم و نمی دونم چی درسته و چی به چیه و چی می خواد بشه ودرونم یه جنگ تموم عیار بین منطق و احساسات و اعتقادات و واقعیات و ایده آلها و اینهاست. از عوارض جانبی این جنگ یکی اینه که حوصله هیچکار جدی رو ندارم، بعدیش هم اینه که با توجه به افزایش میزان تستوسترون خون، سرعت ریزش مو هم بالا میره. فقط من نفهمیدم قاطی کردن و بی حوصلگی و اینها چرا فوری میره سراغ این هورمون بی ناموس

Kind of Dirty Post

2008-07-03T01:21:00.003+01:00

اینجوری نمیشه که، کمبود وقت مزمن دارم شدید، این پروژه هم عین این زن دهاتیا که همینطوری در حال زایمانن، داره چندقلو میزائه و به این زودیا تموم بشو نیست. حالا خوبه فقط مَستره . این سوپروایزر خان هم که هرچی ما بهش نتیجه توپ نشون می دیم اولش کلی تعریف می کنه بعد دو سه تا ضد حال می زنه مردک سیبیلوی هندی

آخ این همکلاسیهای خوشگل من سوژه شدن توی فیس بوک، بر و بچ همینطور اومدن کامنت گذاشتن و مراتب همدردی خودشون رو به من ابلاغ کردن و خیلی هم خوشحالن که فارسی نوشتن و اونا نمی تونن بخونن. خبر ندارن که یکی از همکلاسیا ایرانیه، بقیه هندیها هم یه بار اومدن گفتن چرا دوستات فارسی کامنت می دن ما نمی فهمیم چی می نویسن من هم گفتم شما خودش رو ناراحت نکن ما یه رسمی د اریم هر هفته زیر عکسهای هم مهمونی می گیریم این دفعه نوبت من شده حرفامون ربطی به عکس نداره

من پروژه رو تموم نکنم ولی باید به این هندیا حالی کنم که آروغ زدن خیلی کار زشتیه اونم بلند و سر میز نهار، دیروز دیگه برگشتم به یارو گفتم بابا جان می تونی یه کم به خودت فشار بیاری اینو ذرتی ندی بیرونا، بعدش جواب داد که نه خوب اونوقت از یه جای دیگه در میاد. گفتم که ای بابا تو چه لوله کشیت خوب کار می کنه ها ولی خوب اشکال نداره من یه سوراخ دیگه بلدم که مشکل اون سوراخای دیگه رو نداره اونم بینی مبارکته و بعد اداش رو دراوردم که فهمید چیکار کنه ولی فکر نمی کنم بهش امیدی باشه

خوب حسابی حالتون به هم خورد ولی خوب این هم یه خاطره آروغی بود. یهلونی...یه یه یه

That is the Qustion!

2008-06-24T23:51:00.002+01:00

قرار نبود اینقدر طولانی بشه ننوشتنم ولی خوب یه وقتا زندگی اینقدر واقعی میشه که دیگه وقتی برای قسمت مجازی نمی مونه
خوب این یک ماهه که نبودم خیلی اتفاقهای بزرگ و کوچیک افتاده، اولش که امتحان رو دادم ( بماند که اصلاً خوب نشد و هیچ بعید نیست که مجبور شم دوباره امتحان بدم) بعد از اون هم رفتم دبی عروسی رفیق جان جان و کلی خوش گذشت. حالا این خوش گذشتن به کنار ، یه حس جالبی داره آدم وقتی یکی از دوستاش ازدواج می کنه. حالا هرقدر صمیمیت بیشتر باشه اون حسه غریبتر میشه، به هر حال اینجا هم به هر دوتاشون تبریک می گم و امیدوارم که سالهای سال با خوبی و خوشی کنار هم زندگی کنن

بعدش هم که برگشتم و بعد از 3 هفته رفتم آزمایشگاه روی پروژه کار کردم و شبا هم که میومدم خونه اینقدر کارهای خورده ریز بود که به این وبلاگ نمی رسیدم و بیچاره خاک می خورد. تازه وبلاگهایی رو هم که می خوندم رو هم نخوندم تو این مدت

این لندن هر چی زمستونش بد و دلگیره تابستونش توپه ، هم اینکه کلاً همش روزه برعکس زمستون که 3 بعد از ظهر شب میشه حالا 10 شب هنوز روشنه، باد و بارونش هم کمتره جون می ده آدم یه حساب بانکی پر پول داشته باشه هی بره گشت و گذار کنه و حالش رو ببره ، البته ما هم سعی کردیم یه کم به خودمون خوش بگذرونیم این چند تا آخر هفته گذشته همچین بد نبود

فوتبال هم که افتضاح اوضاعش ، همه تیمهایی که دوست داشتم حذف شدن، اون از انگلیس که اصلا بالا نیومد ، بعش هم که هلند سکته کرد جلوی روسیه، ایتالیا هم که خداییش امسال خیلی تخمی بازی می کرد و حقش بود حذف بشه . به هر حال امیدمون به اسپانیاست تا نذاره این آلمان قهرمان شه ، گرچه روسیه این فوتبالی که جلوی هلند بازی کرد رو همینطور اگه ادامه بده می تونه قهرمان بشه. ترکها هم که حسابی افتادن رو خرشانسی ولی فکر کنم فردا آلمان حالشون رو بگیره
آخه این محله من کلاً محله ترکهای لندنه ( حالا من اینجا چکار می کنم رو نمی دونم) اینها هم بعد از هر بردشون تا 1-2 نصف شب می ریزن توی خیابون همینطور دور می زنن و بوق می زنن بوقشون هم که بوق آدمیزاد نیستش که مثلا مثل بوق عروسی و شادی نیست، از اون بوقهای فحش ناموسی که ما تو ایران می زدیم برای راننده جلویی که راه نمی داد سبقت بگیریم، حالا چند برابر همون رو اینها وقتی تیمشون می بره می زنن
اما مهمترین اتفاق این جام ملتهای اروپا اینه که من خوره فوتبال، تا حالا فقط 3 تا بازی رو دیدم، هلند و ایتالیا ، هلند و روسیه و ایتالیا و اسپانیا. از جام جهانی 90 که اولی تورنمنتی بود که جدی دنبال کردم ، امسال اولین باره که اینجوری شده ، دلیلشم اینه که به ساعت ما دقیقاً وقتیه که من توی دانشگاهم یا دارم میام خونه ، بهترین ساعت فوتبال دیدن خدایی همون ایرانه که می شد آخر شب

خانم پروژه هم هیچ خبری ازش نگرفتیم این مدت و اون هم که بالطبع خبری ازش نیست و من هم حوصلش رو ندارم فعلاً. الان بیشتر دارم فکر میکنم که چکار کنم بعد از تموم شدن درس. کار یا دکترا، مسئله این است

Red post!

2008-05-24T20:01:00.003+01:00

مستر گرانت هم اخراج شد. چلسی که با اخراج مورینیو و آوردن گرانت می خواست علاوه بر کسب جام بازی زیبا و جذاب رو هم به نمایش بگذاره نه تنها امسال به هیچ جامی نرسید بلکه بازیش هم نسبت به دوران مورینیو تغییر چندانی نکرد

مورینیو بعد از تساوی خانگی در مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا در برابر روزنبرگ از تیم اخراج شد و آورام گرانت اسرائیلی جانشینش شد. اما سرنوشت جالبی داشت. مربیگری در چلسی برای گرانت با شکست برابر منچستر یونایتد شروع شد وبا همین نتیجه هم به پایان رسید

اولین مربیگری گرانت با چلسی در لیگ برتر در برابر منچستریونایتد بود و چلسی اون بازی رو در اولدترافورد 2-0 باخت. اون موقع خوشبین ترین هواداران چلسی هم فکر نمی کردن تیمشون تا روز آخر مدعی کسب لیگ برتر باشه و یا به فینال لیگ قهرمانان اروپا راه پیدا کنه. اما گرانت و چلسی در هر دو مورد به سد محکم منچستریونایتد خوردن ضمن اینکه فینال جام اتحادیه رو هم به تاتنهام باخته بودن تا امسال در مقام دومی هت تریک کنن

به هر حال پس از باخت فینال جام باشگاههای اروپا به من یو، امروز گرانت از تیم چلسی اخراج شد تا آخرین تجربه مربیگریش در چلسی هم با باخت به سر الکس و من یو همراه باشه

اما این فینال هم خیلی به من چسبید و منچستر یونایتد هم نشون داد عادت داره در آخرین لحظات و اون موقع که هیچ امیدی بهش نیست قهرمان اروپا بشه. اون از سال 99 که بازی باخته رو در دقایق آخر بردن و قهرمان شدن این هم از وضع ضربات پنالتی امسال که اگه تری تر نمی زد الان گرانت عوض نشده بود و ما هم از باخت تیممون ناراحت بودیم. خلاصه که هفته پیش هم پرسپولیس جون به لبمون کرد هم منچستر ولی حالی داد جفتش.

Welcome Back!

2008-05-17T01:36:00.003+01:00

اومدم بگم که زنده ام هنوز ، آخه نه که از اقصی نقاط عالم همه نگران بودن که اینجا چرا به روز نمیشه اومدم از نگرانی درتون بیارم نکنه یه وقت استرس و دلشوره آزرده کنه روح لطیفتون رو

خلاصه ما اینقدر این روزا کار سرمون ریخته که به هیچکدومش نمی رسیم اونجوری که دلمون راضی بشه برای همین به وبلاگ هم نرسیدیم و فقط یه لیست باز کردیم توی این لپ تاپ موضوعاتی که به ذهنمون می رسه که باید در موردش پست بنویسیم رو تیتروار می نویسیم که شاید یه وقتی تیترها تبدیل به پستی شوند اگه هم نشدن همون لیست رو پست می کنم. این روزها هم که همه جور خبری هست الی ماشاالله

دو هفته دیگه هم امتحان داریم هیچی هم نخوندیم، تکلیف هم داریم ، آزمایشگاه هم که دست از سرمون بر نمیداره هر چی هم به این استاد راهنما میگیم که بابا جان ما می خوایم نیایم از دوشنبه یه چند روز بذار درس بخونیم گوش که نمیده هیچ طرح جدید هم ارائه می ده .حالا به اینها اضافه کنید سرماخوردگی طبق معمول بی موقع ما در این هوای زهرمار اینجا که یه روز فکر خریدن پنکه میوفتی ، فرداش برای اینکه نلرزی باید شال و کلاه کنی

حالا هم می خوام برم بخوابم نصف شب شد. الان کاملاً سزاوار القاب برازنده ای چون کچل بداخلاق و عصبانی کچل و بقیه مشتقاتش هستم. خوب ما آقایون هم یه وقتایی پریود میشیم ولی از نوع مغزی و روحی که بسیار بدتر از اون جسمیشه چون طولانیتره و پرفشارتر تازه سوراخ و منفذ هم نداره که زود پاک شی

بیخود هم غر نزنید که بی ادب و ... از پست ساعت 1:30 شب انتظار دیگه ای نباید داشته باشید. شب به خیر

Just Friend

2008-05-05T01:45:00.002+01:00

اندر عجایب این دختران اینکه تا وقتی که رابطه داری باهاشون که همیشه طلبکارن و کافیه خدای نکرده یکبار حوصلشون رو نداشته باشی چنان به روشهای مختلف غر می زنند و اعصابت رو به هم می ریزن که به خودت قول می دی در همه حال حوصلشون رو داشته باشی
اما اگه فکر کردین که با کات کردن این قضیه تموم میشه وقتی دوست معمولی هستین دیگه غر نمی شنوید من یه نمونه دست به نقد دارم که میگه کور خوندین

اوشون :تو چرا حال من رو نمی پرسی؟ نه ایمیلی نه آفلاینی من هم اگه آف نذارم که تو هیچ خبری ازت نیست
بنده :بابا من با خانوادم هم هفته ای یه بار حرف می زنم کجای کاری؟
او: نخیرم اصنشم معلومه سرت گرمه حتماً
من: آره خوب سرم که خیلی گرمه
شی : اِاِاِاااه کی چی؟
می :هیچی سرگرم درس و پروژه دیگه
نخیر اینا که قبلاً هم بود
خوب قبلاً هم من همینطوری بودم دیگه عوض نشدم که
چرا من حس می کنم که عوض شدی
خوب شاید هم عوض شدم
اِاِاِاِااا اصلا باهات قهرم دیگه هم حالت رو نمی پرسم و مزاحمت نمیشم که به کارات برسی
مرسی که به فکرمی
اِاِاِا واقعاً که ...کاری نداری؟

هه هه تو هنوز این عادتت رو ترک نکردی؟

نخیرم ترک هم نمی کنم بای

باشه خوب بای ولی به نظرم همین روزاس که دلت درد بگیره
بی ادب. از کجا فهمیدی؟
من تو رو بزرگت کردم بچه
و بدین سان قهر و دعوا فراموش می شود

A Week in a Post!

2008-05-03T10:38:00.006+01:00

این چند روزه نه حوصله داشتم بیام اینجا نه وقتش بود نه نوشتنم میومد خلاصه اینقدر این ذهن ما درگیر مسائل مختلفه که قاطی کرده بدجور بیچاره نمی دونه درس بخونه ، روی پروژه علمی کار کنه ، روی اون یکی پروژه کار کنه ، فکر پیدا کردن کار باشه ، فکر اینکه ادامه بده به سوی دکترا و اصلاً کجاست وقت برای گذاشتن روی این چیزها؟ خلاصه که این بُعد زندگی کاملاً برزخیه
بعدش هم که فصل بهاره و خلاصه ما هم حیوانی ناطق و البته ذی شعور و به خاطر همین شعور، تجرد در بهار رو به هیچکس توصیه نمی کنیم چراکه عملی است بسی سخت و طاقت فرسا که تنها از عهده صاحبان افکار پریشانی همچون افکار فوق بر میاید نه انسان سالم

این هم خلاصه ای از هفته ای که گذشت
آب و هوا: صبحها باران شدید ظهرها آفتاب شدید عصرها ابر شدید شبها باران شدید دمای هوا متغیر بین 8 تا 20 درجه سلسیوس
تحصیلات عالیه: کما فی السابق به کار در آزمایشگاه و سر کلاس درس گذشت ، گرچه خوش گذشت
تفریحات سالم: بیلیارد – فوتبال دستی- تماشای فوتبال ( چلسی بدجوری موی دماغ یونایتد شده) – فیلم و سریال دانلود شده
تفریحات ناسالم: تا اطلاع ثانوی تعطیله
بعد درونی: بی حوصله و عصبانی
بعد بیرونی: شاد و سرحال و پر انرژی

بعد عاطفی: بوق ....بوق .....بوق....بوق.....تق
بعد بلاگری: تنبل

Puzzle

2008-04-27T00:11:00.000+01:00

یکی از سرگرمی های بچگی من این بازی با پازلها بود که می نشستم و قطعات پازل رو کنار هم می ذاشتم و بعد که درستشون می کردم دوباره خرابش می کردم و این بار از یه جای دیگه شروعش می کردم

الان که قطعه های این پازل رو دارم کنار هم می ذارم به یه چیز جالب ناخوشایند می رسم. یه وقتا از این ذهن کارآگاهم شاکی می شم ولی کاریش نمیشه کرد به طور خودکار پازل بازی می کنه برای خودش و لعنتی بد درست در میاد

Don't make me mad!

2008-04-23T22:39:00.003+01:00

اولش که خوندم باورم نشد فکر کردم باز این دوستان نویسنده طنزشون گرفته و سر به سر راهنمایی و رانندگی گذاشتن ولی بعد دیدم که اینجا خیلی جدی خبر رو نوشته. مجازات شلاق و زندان برای رانندگانی که با سرعت غیر مجاز یا حرکات آکروباتیک رانندگی کنند. خوب این هم از شاهکار سال جدید

اولاً که به قول ایشون توی این همه سال با شلاق زدن چی رو درست کردین که این یکی درست بشه

در ثانی تا جایی که من یادمه این شلاق زدن جزو مجازاتهایی هست که مربوط به قوانین اسلامی میشه. مثل همون قضیه زنا و سنگسار و دزدی کردن و بریدن دست و اینجور چیزها. حالا چطور اسلام در مورد رانندگی هم قانون درمیاره از خودش رو باید از آقایون پرسید. من یادمه قبلاً همه موارد رو با حکم اسلامی نمی تونستن بسنجن و بعضاً قوانینشون به شلاق و اینها ربطی پیدا نمی کرد ولی مثل اینکه اسلامشون پیشرفت کرده شاید هم یه آیه ای ، حدیثی چیزی پیدا کردن که در مورد سرعت غیر مجاز با شتر یا اسب و الاغ صحبت شده بوده اینها هم تعمیمش دادن

ماده قانونی که بهش استناد کردن برای این حکم این رو میگه: " هر کس با هیاهو و جنجال یا حرکات غیرمتعارف یا تعرض به افراد موجب اخلال در نظم و آسایش و آرامش عمومی گردد یا مردم را از کسب و کار باز دارد به حبس از سه ماه تا یک سال و تا ۷۴ ضربه شلاق محکوم خواهد شد." حالا این تند رفتن یا لایی کشیدن مصداق هیاهو و جنجال که نمی تونه باشه. حرکت غیر متعارفی هم نیست در مملکت ما خیلی هم متعارفه. اگه هم بخوایم بگیم تعرض به افراده که خیلی کارها هست از این متعرضانه تره و با این حال مثلاً باید این دسته ها که سر ظهر راه میوفتن سنج می کوبن رو برد شلاق زد. از همه باحال تر اینه که میگه موجب اخلال در نظم و آسایش و آرامش عمومی گردد. آقا یکی به من نظم و آرامش و آسایش رو نشون بده اون هم عمومی نه خصوصی. تا حالا هم ندیدیم کسی از کسب و کارش بیوفته اتفاقاً همش برای تسریع در کسب و کاره . ضمناً با یه همچین قانونی که اینقدر کلی هست به خیلی چیزهای دیگه میشه گیر داد

حالا برای تمدد اعصاب هم که شده برید به اینجا هم یه سر بزنید. شوخیهای جالبی کرده با این قانون. فکر کنم همینجور پیش بریم همین شوخیها میشه قوانین ایران. 10 سال پیش به فکر کی می رسید که به خاطر سرعت زیاد شلاق بخوری؟

خوب شد عید رفتیم و یه حالی بردیم با رانندگی بدون شلاق. معلوم نیست که شاید دفعه بعدی که بخوام برم مجازاتها به قطع پا و اعدام و اینها برسه

Just a Sunday?

2008-04-20T22:30:00.008+01:00

هشدار: اگر از نوشته های اینجا چیزی دستگیرتان نشد، دست به گیرنده های خود نزنید اشکال از فرستنده است

این زندگی و روزگار خیلی باحاله و عجیبه. یه روز اینقدر هیچ خبری نمیشه و حوصله سر برنده میشه ( چرا ما توی فارسی یه لغت نداریم که معنی بُرینگ بده؟) یه روز هم اینقدر اتفاق توش میوفته که نمی دونی به کدومش فکر کنی

صبح

ما نفهمیدیم این چه وضعیه باز سال کبیسه شد همه چیز ریخت به هم. من که هنوز در ایران سیر می کنم پس چون اول اردیبهشت بود عید رضوان است و عیدتون مبارک . کاری هم به 21 اپریل ندارم

به به ببین کی آنلاینه؟ پروژه شروع می شود. صبر ایوب و دست راست دوستان و دعای خیر و داروی جلوگیری از ریزش مو نیازمندیم . این آخری که نیومده پس وقت بگیرین برای کاشت مو

آخیش انجام شد. سبک شدم به نظرم

اینجا رو ببین...به به ایول رفیق مبارکه. انشاءلله که خوشبخت شید هر دوتون

جواب همونه که فکر می کردم خوب اصلاً گفتن: دیوانه چو دیوانه ببیند خوشش آید کلی جلوی خودم رو گرفتم اینو نگفتم بهش

من اصلاً نمی فهمم این علامت (بیزی) به چه درد می خوره کنار آی دی یاهو؟ کار داری مجبوری آنلاین می کنی خودتو؟ مثل بقیه اینویزبل شو وقت ما رو هم نگیر والا به خدا

ظهر

توصیه امدادی: غد بازی در نیاریا دکتر

سالی یه بار هم که یکی برای ما اینجا کامنت میذاره بد و بیراه میشه. اقلاً فحش میدی جنم داشته باش یه ردی بذار از خودت بشه جوابت رو داد یا باهات گفتمان کرد، مثلاً قیمتت رو پرسید و اینها. جالبه که همینور هم میاد اینجا رو چک می کنه فکر کنم بدجوری بیکاره یا سرش درد میکنه

درس خوندنش گرفته حالا ، این همه سال چکار می کردی پس؟

حرف آخرش: من حسابی گیج شدم

بعد از ظهر

خوب بشینیم یه کم به این گزارش های مربوط به تز برسیم. به به چه نتایجی همش با هم فرق می کنه

خانواده: چه خبر پسر؟ پسر: خبر؟ هیچی هوا که ابریه و منم که درس می خونم و امروز هم جلسه داریم و شما جلستون کی بود ؟ ( چی بگم الان فایده نداره به نظرم گفتن هم نداره چیزی که هیچیش معلوم نیست)

من: بعدازظهرتون بخیر، دوست من داره از فلان جا میاد بره بیسارجا یه 2 ساعتی توی هیترو می مونه. امکانش هست که ببینیمش؟
مستر بریتیش: ملیت؟ پاسپورت؟
من: ایرانی

مستر: نه ولی می تونید بهش تلفن کنید
من: بسیار متشکرم
تق
خوب فکر کنم چون ایرانی بودیم اجازه داد تلفن کنم بهش وگرنه همینو هم نمی ذاشت

شب

جلسه عید خشک و خالی... کاش یه گلی خریده بودم اینها هیچی بلد نیستن بابا. ولی در عوض مزه رأی دادن رو هم چشیدم بالاخره. یکی دیگه از آرزوهام هم تیک خورد

اه اه باز فردا دوشنبه هست و صبح زود باید بیدار شم

Memories

2008-04-19T14:14:00.004+01:00

دوست دختر 2 سال پیشم بعد از کات کردن با دوست پسر جدیدش در حالیکه خیلی ناراحته و چند روزه غذا نخورده ، به من گفت: میدونی من فهمیدم که دوست دختر تو نبودم چون برای تو اینکارایی که برای این کردم نکردم. ما دوست معمولی بودیم فکر کنم

من با تعجب و در حال مرور صحنه های 2 سال پیش: خوب... آهان ولی من تا جایی که یادمه نه میرم تا قله دماوند دنبال دوست معمولیم از دانشگاه برش دارم ونه بعدش باهاش میرم لواسون و یا بعدش ... نظرت چیه؟

Nabavi & Daei

2008-04-16T22:39:00.002+01:00

طنزهای ابراهیم نبوی برای من همیشه جالب بوده و خیلی وقتها شده موقع خوندشون قهقهه زدم. کاری به بازیهای سیاسی و اینها ندارم ولی وقتی کسی می تونه مسائل ایران رو که در حالت عادی اعصاب آدم رو خورد می کنه رو طوری بنویسه که موقع خوندنش بخندی باید خیلی در کارش توانا باشه

هفته پیش یه مطلبی توی دوم دات کام نوشته بود در مورد کتاب خاطرات علی دایی که هم طنز بود و هم با لحن خاص علی دائی نوشته بود. وقتی که من خوندمش تا وسطاش که خوندم نتونستم ادامه بدم و اصلاً خوشم نیومد و براش هم نوشتم که این ضعیف ترین اثری بود که ازت دیده بودم. درسته که ما هزار بار ادای علی دائی رو در آوردیم و بهش خندیدیم ولی وقتی این رو خوندم اصلاً باهاش حال نکردم

به هر حال امروز رفتم دوباره به سایتش سر زدم و دیدم اینجا یه توضیح نوشته و یه عذر خواهی کرده و همون مطلب طنز رو به طور معمولی نوشته. به نظر من این کاری که کرده از هر کسی بر نمیاد. یه کاری بکنی و به زعم بعضیها اشتباه باشه و بعدش بیای عذر خواهی کنی و کارت رو تصحیح کنی. اگه خیلی از امثال ما بودیم می گفتیم خوب سلیقه هست یکی می پسنده یکی هم نه. کاری به درست بودن و نبودن کار اولش ندارم شاید هم از دید خیلیها مشکلی نداشته و باهاش هم حال کردن ولی اینکه نبوی اومده کارش رو تغییر داده به این علت که حس کرده اشتباه کرده یا به هر علت دیگه ای به نظر من یه بلوغ و یه رشد در کاره که خیلی از ما بهش نیاز داریم

Spanish one

2008-04-15T00:54:00.000+01:00

مهاک ( بر وزن همون سوپرمارکت هماک ) یکی از هم کلاسی های منه که از اونجایی که پروژمون با یه استاده و شبیه به همه هر روز با هم کار می کنیم توی آزمایشگاه و دیروز اومد پیش من که بازی منچستر و آرسنال رو ببینیم و حالی کردیم با گل هارگریوز
حالا بگم که توی این آزمایشگاه ما تازگیها دو تا دختر اسپانیایی اومدن. یکیشون که روز اول که اومده بود من فکر کردم پسره . یعنی صورتش رو ببینی میگی خوب قطعاً پسره و میخوای ازش بپرسی که شما با چی شیو می کنی صورتت رو ولی یه کم که میای پایینتر متوجه میشی که اشتباه کردی. تازه فوتبالیست هم هست لیگ دسته دوم بانوان اسپانیا بازی می کنه و اهل مادریده ولی طرفدار بارسلوناست
اون یکی یه دراز عشق خنده هست که صدای خندش یه چیزیه تو مایه های آژیر آمبولانسه و این مهاک نمی دنم از چی این شترمرغ خوشش اومده یه بند گیر داده بهش. این هم کلاً انگلیسی به جز احوالپرسی چیزی بلد نیست و ما به هزار دنگ و فنگ بهش گفتیم که باید چیکار بکنه ، من هم حالا خندم می گرفت از حرف زدن این و اعتماد به نفسم هم میره بالا می بینم یکی از من هم بدتر حرف می زنه. مثل وقتیه که یه کسی رو می بینم که از خودم کچل تره آخ که چه حالی میده... خلاصه این مهاک همینجور دوست داره به این دختره اصول کار در آزمایشگاه رو یاد بده و دوره کنن با هم
دیروز قرار بود بعد ازدیدن فوتبال ، ما با چندتا دیگه از بچه های دانشگاه بریم سینما که تا قبل از شروع فوتبال یکی یکی کنسل کردن . من هم گفتم چه بهتر سینما چیه بیا بریم خودم یه سینما دارم توی لپ تاپم بشینیم ببینیم. قرار شد به دختره هم بگه که قرار کنسله و اگه می خواد بیاد اینجا که خودش تکست داد که من کارم طول کشیده و برنامتون چطور شد و این حرفا. مهاک هم شمارش رو گرفت که باهاش حرف بزنه طرف بر نمی داشت، خلاصه اینها همینطور به هم تکست می دادن و من شاکی شدم گفتم خوب دیوانه اید شما؟ بگو چرا گوشی رو جواب نمیده؟ اونم پرسید و جواب صادر شد که آخه حرف که می زنی نمی فهمم چی می گی و اینطوری می فهمم
البته خوب حق هم داره یه جورایی. من هم که تازه اومده بودم با این انگلیسی هندیها مشکل داشتم چه برسه از پشت تلفن بخوای بفهمی چی می گن ولی این هم کارش جالب بود در نوع خودش و کلی خندیدیم. خلاصه دختره پیچیده شد و بعدش هم نشستیم فیلم دیدیم و من هم یه کم اصول هولولوژی یادش دادم که استفاده کنه حالشو ببره. به هر حال فصل بهاره، لازم میشه

Olympic Torch

2008-04-11T00:02:00.002+01:00

من که چند وقتیه حال و حوصله و وقت دنبال کردن اخبار سیاسی و دنیا رو ندارم و فقط می رم سراغ اخبار ورزشی ولی این هم تازگیا پر شده از یه خبرایی مربوط به المپیک پکن و نمی دونم چین توی تبت چکار کرده که کلی تظاهرات علیه حمل مشعل المپیک توی اروپا برگزار شده و مشعل رو خاموش کردن و کلی از مقامهای سیاسی هم گفتن که ما در افتتاحیه المپیک شرکت نمی کنیم و از این قبیل مزخرفات. من کاری به اون بحث چین و تبت و اینها ندارم و اصلا ً نرفتم بگردم که قضیه چی بوده ولی خیلی هم بهتر که این سیاسیون نمی خوان بیان در افتتاحیه شرکت کنند. مشکل اگه سیاسیه خوب برید حلش کنید چکار به المپیک دارید؟ اصلاً باید این رسم مسخره رو بردارن که تا یه اتفاق ورزشی مهم می خواد بیوفته یه مشت آدم نفهم و کله خراب سیاسی راه میوفتن میان جایگاه های ویژه رو اشغال می کنن که چی؟ مثلاً با حضورشون رسمیت بیشتری میدن به اون مسابقه ؟ تازگی ها هم که مد شده هر کی می خواد محبوب بشه از محبوبیت ورزشکارا استفاده می کنه.(البته در دنیای هنر هم این مصداق داره که جاش اینجا نیست.) اون یکی پنالتی زدنش می گیره یکی دیگه تی شرت زیدان رو می پوشه و بقیش یادم نمیاد. به هر حال من انزجار خودم رو از این فضولی های سیاسیون در ورزش اعلام می کنم

Starter

2008-04-08T18:57:00.000+01:00

چند روز پیش ما با این هم کلاسیهای هندیمون رفتیم ناهار یه رستوران هندی و غذا رو سفارش دادیم و تا اون بیاد یه سری آت و آشغال که من نمی دونم چی بود (فکر کنم سیب زمینی قل قلی بود با یک سری ادویه هندی) به عنوان پیش غذا آوردن و ما مشغول خوردن اینها شدیم و خوب همه خیلی شیک شروع کردند به خوردن. تا اینکه غذای اصلی رو آوردن که همه هر چی که داشتن یه بشقاب پلو هم روش بود . من مشغول خوردن شدم و یکی دو قاشق نخورده بودم که دیدم اینها کلاً قاشق و چنگال رو بی خیال شدن و با همون دستای کثیف شیرجه زدن توی این پلو و ما بقی غذاها. یکیشون البته مثل آدمیزاد با قاشق و چنگال غذا می خورد ولی سه تای دیگه دستاشون تا مچ توی بشقاب بود و بعد با یه حرکت آکروباتیک میرفت توی دهنشون. من خیلی سعی کردم تابلو نگاهشون نکنم ولی فکر کنم فهمیدن من دارم یه جوری نگاشون می کنم چون بعدش که کوفت کردن گفتن ، ما اگه با دست غذا نخوریم انگار که غذا نخوردیم و سیر نمی شیم. اینجا بود که من فهمیدم چرا پیش غذا رو با چنگال خوردن ولی خود غذا رو با دست. اگه پیش غذا رو هم با دست می خوردن خوب سیر می شدن و جا برای غذا نبود احتمالاً

Snow in Spring

2008-04-06T13:36:00.002+01:00

اندر احوالات آب و هوای لندن همین بس که امروز که هجدهم نوروزه صبح تا ظهر برف میومد و من که صبح از خواب بیدار شدم چشمام از حدقه دراومده بود که اینجا توی زمستونش برف نیومد حالا که بهاره هوا شده صفر درجه و داره برف میاد. بر اساس پیش بینی های یاهو که البته به هیچ عنوان نمیشه بهش اعتماد کرد مخصوصاً وقتی در مورد لندن پیشگویی کنه، تا چهارشنبه برف و بارون داریم . حالا من توی این فکر بودم پلیورهام رو جمع کنم و برم تی شرت بخرم برای خودم ولی اینجور که پیش میره هنوز باید زمستونه زندگی کنم. البته اینجا برفاش همچین کیفیتی نداره و الان تقریباً چیزی ازشون نمونده ولی به هر حال در نوع خودش جالب بود این برف بهاری

Weekend

2008-04-04T22:02:00.000+01:00

امیدوارم همش به همین سرعت بگذره چون توی این 4-5 روزی که برگشتم اینقدر توی آزمایشگاه کار داشتم که نفهمیدم چطوری گذشته و امروز دیدم بعله آخر هفته شده. در حالت عادی آخر هفته چیز خیلی خوبیه ولی تنها خوبیش برای من اینه که صبحش لازم نیست با زنگ ساعت بیدار شم ( بد ترین نوع بیدار شدن به نظر من بیدار شدن با زنگ ساعته که خوب همینه که هست) وگرنه بقیش که باید درسای نخونده رو بخونم یا مقاله بخونم یا از روی بیکاری و بی حوصلگی بشینم پای تلویزیون یا اینترنت. دوست و رفیق درست و حسابی هم که نداریم باهاش بریم بیرون ، تنها بیرون رفتن هم که خود فحشه ، برای همین این دو روز تعطیلی به اندازه اون 5 روز دیگه طول می کشه. خوب من غرهام رو زدم دیگه برم

Starting New Year in Tehran

2008-04-01T18:42:00.005+01:00

من دوباره برگشتم به این جزیره پیر. دو هفته خیلی خیلی خوب رو توی ایران کنار خانواده و دوستام گذروندم و اینقدر خوش گذشت که اصلاً نفهمیدم چطور گذشت. رفیق پرنده هم که اومده بود و اینجا نوشته در مورد سفرش

خوب همه این مدت رو اگه بخوام اینجا بنویسم که خیلی طولانی میشه ولی تیتر وار چیزایی که یادم میاد رو می نویسم

فرودگاه امام بعد از این همه سال وقت گذاشتن برای ساختنش خیلی ضایع بود، مهر آباد ظاهر آبرومندانه تری داره به نظر من

توشه توشه، عبارتی که راننده تاکسی فرودگاه هر وقت که آهنگ نمی خوند یا از دوست دختراش حرف نمی زد به کار می برد

آغوش گرم پدر و مادر، وصف ناپذیره

غریبی کردن خواهران هم عجیبه

رانندگی ... هورا

ناهاری با دوست دختر سابق...ای بابا چرا اینقدر همه چی گرون شده؟

سر زدن به خیابونا و اتوبانهای شهر، دیدن دوستایی که موندن

اولین چهارشنبه سوری بدون برنامه

این بام طهران اصلی هم عجب جاییه درود به روح کاشفش

یک سال تحویل دیگه توی خونه کنار خانواده و سفره هفت سین

تعجب از شلوغی شهر حتی در تعطیلات عید

پنج فروردین، خوش گذشت مخصوصاً مسابقه هاش عالی بود، نفهمیدم اون عکسهای ما تحت من چی شد. هویج بیچاره

لواسون ، فشم ، میگون و دیزین

صبحانه سر گردنه

تلاشی بی فرجام برای رسیدن به سد لتیان در منطقه ای نظامی و مین گذاری شده

سینما فرهنگ و یک فیلم ترسناک خارجی به اسم 1408 که دیدنش توصیه نمیشود

جمشیدیه و آیس پک و سینما فلسطین و فیلم لیلی و مجنون نه مجنون لیلی ، مدتی بود فیلم مزخرف ندیده بودیم . نکته آموزشی فیلم هم بازی سه گره بود که یاد گرفتیم

خلاصه کلی عکس و فیلم هم گرفتیم تا بعداً نگاشون کنیم و بگیم یادش بخیر نوروز 1387

و اما بستن چمدون برگشت از اون کارای تخمیه که حالت رو به هم میزنه و از اون هم بدتر خود سفر برگشته که فقط دوست داری توی هواپیما بخوابی مخصوصاً که یه پیر زن هم کنارت نشسته باشه

راستی امروز 13 بدر بود و ما که در آزمایشگاه مشغول ساخت نانو دارو بودیم و سبزه و اینها هم که هیچوقت گره نزدیم چه برسه به اینجا، البته اینجا اینقدر سبزه زیاده که جون میده برای سیزده بدر. به هر حال امیدوارم به اونایی که امروز سیزدهشون رو در کردن خوش گذشته باشه . نوروزنامه ما هم اینجا تموم میشه و سال خوبی داشته باشید همتون

My Promised Day

2008-03-15T01:01:00.004Z

خوب بالاخره این 15 مارچ هم رسید و ما امروز می پریم به سمت خونه و اگه همه چی خوب پیش بره صبح یکشنبه زنگ شماره چهار رو می فشارم و خونه کوچولوی این خانواده 5 نفره دوباره نورانی میشه و با توجه به سرعت ریزش موهای بنده فکر کنم نورانی تر از قبل هم بشه. مطمئناً سفر خسته کننده ای در پیش دارم ولی اینقدر شوق دارم که خستگی رو بی خیال. البته من معمولاً وقتهایی که یه اتفاق خوب قراره بیفته دچار یک نوع استرس میشم که نکنه یه اتفاق غیر قابل پیش بینی بیفته و ضد حال بخوریم که در مواردی هم این دلشوره خیلی بی ربط هم نبوده به هر حال دیگه من و دلشوره جان بعد از این همه زندگی مشترک به هم عادت کردیم و دیگه کاریش نمیشه کرد جز اینکه امیدوار باشی که طوری نشه

Countdown

2008-03-12T20:16:00.002Z

میرم توی فکر...روزهایی که مونده رو میشمارم هر روز که می گذره مفاهیمی مثل وطن و شهر و خانه و خانواده رنگی تر میشه و واضح تر....با خودم میگم هفته دیگه این موقع کجام؟ کارهایی رو که می خوام اونجا بکنم رو با خودم مرور می کنم... اونایی رو که می خوام ببینم رو توی ذهنم مجسم می کنم. بعله، رفیقم رو هم بعد از 1 سال می بینم و کی می دونه که دفعه بعدی که ببینیم هم رو کجا باشیم و در چه موقعیتی و این ندونستنای زندگی هم قشنگه و هم اینکه رو اعصابه، اصلاً زندگی همینه زندگی این روزا یعنی مجموعه تلاشهایی برای رسیدن به موقعیت بهتر از حال در حالیکه خیلی هم مطمئن نیستی نتیجه این تلاشها موقعیتت رو بهتر می کنه یا نه

خوب باز این ذهن من شروع کرد پرواز کردن داشتم می گفتم که اصلاً توی دو هفته چیکار میشه کرد؟ خوب ما به همینم راضییم دیگه. فعلاً چاره ای نیست ولی خداییش نمیدونم توی این مدت چیکار کنم..هم می خوام تا می تونم پیش خانواده باشم هم پیش دوستام هم توی خیابونا ...نه نه برنامه ریزی نه اصلاً اسمشم حالم رو به هم می زنه و شاید هم شوک آنافیلاکسی بده. دلم می خواد دو هفته توی تهران رسماً استراحت کنم و به درس و پروژه و انگلستون فکر نکنم به آینده هم فکر نکنم میشه؟ فکر نمی کنم که بشه ولی اگه بشه چی میشه

My Lesbian Neighbour

2008-03-10T00:52:00.003Z

بالای سر بنده یعنی اتاق طبقه بالا، یه دختر امریکایی زندگی می کنه که کاشف به عمل اومده که لزبین تشریف دارن. دوستان اروپایی ما هم خیلی روشنفکرانه هومو بودن رو عادی می دونن و می گن هر انسانی حق داره که هر انتخابی که می خواد داشته باشه و اینها به طور ژنتیکی همجنس گرا هستند یعنی همجنس گرا به دنیا میان و حتی اگه اون رو نقص بدونیم باید بهشون کمک کنیم که زندگی بهتری داشته باشن مثل کسی که معلول به دنیا میاد و همه بهش کمک می کنن که زندگی راحتی داشته باشه
گویا یک سری آزمایشات ژنتیکی هم بر روی موشها انجام دادن و ژن همجنس گرایی رو به بدن موش وارد کردن و موشه هومو شده. من که فعلاً وقت ندارم برم دنبالش بگردم ولی اگه یه وقتی پیدا کردم بعد از یافتن جی اسپات البته، روی وجود همچین ژنی هم مطالعه می کنم . در هر حال این قضیه بیشتر به نظر من یه اختلال روانیه که شاید این اختلال روانی در اثر یه اختلال ژنتیکی بوجود بیاد. حالا کاری به لزبین ها هم نداشته باشیم، من این گی ها رو اصلاً نمی تونم درک کنم. آدم جنس به این لطیفی رو ول کنه بره با مرد؟

از این هم که بگذریم، عجیبترین اتفاق این هفته این بود که یه دختر 24-25 ساله یونانی هنوز دست راست و چپش رو بلد نیست. یعنی بلده ها، اما به یونانی. به انگلیسی که بهش بگی قاطی می کنه. من نمی دونم این چطوری داره درس می خونه اینجا

Another Game

2008-03-04T00:08:00.005Z

چه می کنه این بالاترین! وقتی من دوباره برگشتم به دنیای وبلاگ با یه موجود جدیدی آشنا شدم که پنج – شش سال پیش نبود به اسم بالاترین . سیستم رأی دادن و لینک دادنش جالب بود و وقتی خواستم که عضو بشم عضو جدید نمی گرفت. بعدش یه سایت جدید به همون سبک اومد به اسم دنباله و من هم فوری اونجا عضو شدم و با اومدن دنباله ، بالاترین که شاید احساس خطر کرده بود به نوعی دوباره شروع کرد به گرفتن اعضای جدید اما اینبار از طریق ارسال دعوتنامه اعضاء به کسانی که داوطلب عضویت در بالا بودن و من هم از انیشتین وبلاگستان پارسی یعنی آرش کمانگیر یه دعوتنامه گرفتم و شدم عضو. یکی دو بار امتحانی توی بالا و دنباله لینک گذاشتم و رأی و نظر و اینها ولی خوب چیزی که هست خیلی وقت گیره و اعتیادش از وبلاگ نویسی و وبلاگ گردی شدیدتره، در واقع اگر اعتیاد به وبلاگ رو به تریاک تشبیه کنیم، اعتیاد به بالاترین و دنباله یه چیزی مثل هروئینه. به هر حال چون که خیلی وقت ندارم که صبح تا شب بشینم لینک بفرستم یا نظر بدم و رأی بدم ، کاربر فعالی نیستم ولی شاید یه وقتی از این وقتا هم پیدا بشه. به هر حال دیروز که من این پست مربوط به سرمربیگری علی دایی رو نوشتم ، چون حدس می زدم بحث داغی باشه لینکش رو توی بالاترین و دنباله گذاشتم تا ببینم که نتیجش چی میشه و یه مقایسه ای هم بکنم اندر تفاوت این دو تا سایت. نتیجه اما به نوعی جالب بود چون لینک توی بالاترین خیلی سریع داغ شد و رفت صفحه اول و یه چیزی حدود 140 بار کلیک شد و 140 نفر اومدن اینجا درحالیکه به طور میانگین روزانه 8 نفر میان اینجا. اما در دنباله همون لینک 2 بار کلیک شد. با این حساب فکر می کنم دنباله برای رسیدن به بالاترین هنوز خیلی کار داره. شاید هم یه مشکلش همینه که خیلیها توی هر دو تا سایت عضون
یه اتفاق عجیب دیگه هم این بود که نمیدونم کی این پست ما رو برداشته گذاشته اینجا در سایت فردانیوز، البته پایینش لینک به اینجا رو داده ولی این هم تجربه جالبی بود

Mr Head Coach!

2008-03-02T14:51:00.004Z

فدراسیون فوتبال ایران در اظهارات ضد و نقیض بی سابقه عمل کرده، بعد از کلی حرفهای عجیب و غریب در مورد آمدن و نیامدن کلمنته و در نهایت عدم توافق با مربی اسپانیایی، گزینه های ایرانی مربی گری که از طرف فدراسیون اعلام شدند این افراد بودند: بیژن ذوالفقار نسب، افشین قطبی ، امیر قلعه نویی، مجید جلالی و محمد مایلی کهن. وقتی خیلیها پرسیدن چرا علی دایی بین اینها نیست گفتند که ایشون درگیر مسابقات مهم آسیایی هستند با تیم سایپا به همین دلیل در بین گزینه ها قرار نگرفتند. خلاصه تا همین دیروز ، هر بار یک اسم به عنوان شانس اول مطرح می شد، طبق خبر ها امتیازات قطبی بیشتر از بقیه بود ولی سازمان تربیت بدنی طرفدار حضور قلعه نویی بود و فدراسیون هم برای اینکه نه سیخ بسوزه و نه کباب ترکیب عجیب و غریب مایلی کهن و جلالی رو رو کرد که با قبول نکردن جلالی به مایلی کهن خالی تغییر کرد. تا اینجا من مونده بودم که این محمد مایلی کهن دیگه باید چکار می کرده که کسی بهش تیم نده ولی باز شانس سر مربی گری تیم ملی هست. اون از نتایج درخشانش در مقدماتی 98 فرانسه و بعدش افتخار حذف تیم امید و قطعی شدن حذف تیم قبل از تموم شدن بازیها و دو تجربه ناموفق در باشگاههای ایران ( سایپا و فولاد) که در هر دو مورد اخراج شده بود. قلعه نویی هم که امتحانش رو در جام ملتها پس داده بود و از بعد فنی و اخلاقی مردوده . قطبی از لحاظ حرفه ای و اخلاقی گزینه مناسبی به نظر میرسید اما به اعتقاد من هنوز برای سرمربی گری تیم ملی ایران آنقدر باتجربه نیست و کمی ساده به نظر میاد و باید با حاشیه های خاص فوتبال ایران بیشتر آشنا بشه. در همین احوالات و تفکرات بودیم که یک دفعه خبر جدید روی خروجی همه سایتهای خبری اومد: علی دایی به عنوان سرمربی تیم ملی انتخاب شد! باز هم نقض حرفهای قبلی مسئولان فدراسیون
انتخاب خوبیه چون هم وجهه و مقبولیت بین المللی داره هم کارش رو بلده ولی امیدوارم به نتیجه بکارگیری قلعه نویی نرسیم، چون اون موقع همه گفتن قلعه نویی گرچه در لیگ موفق بود اما برای مربیگری تیم ملی جوان بود. این مورد برای علی دایی هم می تونه پیش بیاد که امیدوارم نیاد. ضمناً الان خیلی بازیکن به درد بخور در تیم ملی نداریم و اکثر ستاره های سابق و لژیونرها افت کردند و همین کار رو برای نتیجه گیری سخت تر می کنه، برای همین بود که اگر مایلی کهن یا قلعه نویی هم انتخاب می شدند بدم نمیومد و برای همین دوست نداشتم که قطبی هم انتخاب بشه و حتی وقتی دیدم دایی بین گزینه های فدراسیون نیست خوشحال شدم چون اعتقاد داشتم باید یه چند سال کار باشگاهی بکنه و با سایپا بره جام باشگاهها و اونجا بین المللی بشه بعد بیاد تیم ملی
و اما محبوبیت داخلی، چیزی که اصلاً نمیشه روش حساب کرد، این ملت نشون دادن خیلی راحت و حتی در عرض چند دقیقه نظرشون نسبت به فرد مورد نظر عوض میشه. آخرین بازی تیم ملی با سوریه و مشکل گل نزنی تیم ملی و شعارهای تماشاگران در تشویق علی دایی در نهایت به انتخاب او به عنوان سرمربی تیم ملی منجر شد. اما مطمئنم که همین تماشاگران کافیه که تیم ملی در یکی بازیهاش به رهبری دایی به مشکل بخوره تا شعارهایی مثل دایی حیا کن تیم ملی رو رها کن رو سر بدن. البته این برای هر مربی در ایران محتمله ولی برای دایی مقیاسش بیشتره. در سالهای قبل نه کسی به این شدت در فوتبال ایران تشویق شده بود و نه به این شدت به کسی حمله شده بود و تازه اون آدم کسی بوده که کمترین نوسان رو در کیفیت بازیش داشته
مشکل دیگه ای که دایی در تیم ملی داره وجود همبازیان سابقش هستند، کسانی که خودش ادعا کرد در جام جهانی توی چشمش نگاه می کردن و بهش پاس نمی دادن و باند مهدوی کیا ، نکونام و کریمی متهمان اصلی هستند. حالا باید دید اینها که در هنگام همبازی بودن مخالف کاپیتان تیم ملی بودند در موقعیت شاگرد چگونه عمل می کنند و دایی با اونها چه برخوردی خواهد داشت! از همه جالبتر اظهارات علی کریمی هست که هفته گذشته از مربی گری علی دایی استقبال کرد و اون رو لایقترین فرد برای این مسئولیت دونست و این در حالی بود که اون موقع دایی بین گزینه ها نبود
در هر حال تیم ملی یه جوونگرایی لازم داره و خیلی نمیشه به لژیونرها دل بست و این تنها حسن مایلی کهن بود که اگه میومد می تونست این کار رو بکنه ، امیدوارم دایی این پروسه رو در تیم ملی شروع کنه و از همین دور مقدماتی اول که حریفهامون خیلی هم قوی نیستن اساس رو روی بازیکنهای آینده دار بگذاره، کاری که برانکو در آسیایی پوسان کرد و نتیجش رو با صعود بی دردسر به جام جهانی 2006 گرفت
البته یه نکته عجیب دیگه این بوده که دایی منتقد بسیار جدی علی آبادی و فدراسیون هم بوده و من فکر می کردم اگه انتخاب هم بشه قبول نکنه چون خیلی نمیشه به حمایت فدراسیون از دایی دل بست
در نهایت این انتخاب بازیهای تیم ملی رو برای من جذاب تر خواهد کرد. ببینیم چه می کنه علی دایی اینبار در قامت سرمربی تیم ملی فوتبال ایران

پی نوشت: اینجا هم می تونید اسامی کلیه مربیان تیم ملی رو در طول 66 سال عمر این تیم ببینید

Fasting

2008-03-01T13:03:00.001Z

یکی می گفت حالا به تو که تنهایی و خارجی روزه شاید واجب نباشه ها
خوب اگه یه همچین تبصره ای داشتیم که بد نبود ولی خیلی هم واجبه، خود روزه گرفتنه خیلی سخت نیست ولی این صبح پاشدنش همیشه فشار میاورد و حالا باید زودتر هم پاشم خودم همه چی رو آماده کنم در نتیجه میزان فشار میره بالا. حالا ببینیم چی میشه ، خلاصه یه لیست آذوغه نوشتم تا امروز برم خرید

معضل بعدی اینه که به خاطر تقویم حرفه ای دانشگاه قبلی همیشه ما این موقع سال تعطیل بودیم و خیلی کار خاصی نداشتم و هم صبحها می خوابیدم و هم اینکه عصرا یه جوری خودم رو سرگرم می کردم ولی حالا به جز آخر هفته هر روز دانشگام و بیشترش هم آزمایشگاه و اونجا هم که 8 صبح بری توش دیگه معلوم نیست کی ازش بیای بیرون
راستی این پریود خانوما یه جاهایی هم به نفعشونه ها ، یه چند روز مرخصی میگیرن از خدا ، یه قانونی هم برای ما مردا بود خوب بود مثلاً در مواقع پریود مغزی معاف می شدیم.اصلاً خدا هم هوای اونا رو بیشتر داره

What a Life!

2008-02-28T03:23:00.003Z

خدمد خوددون و دوستادون و همساده ها دون! عارضم که الانی که دارم می نویسم ساعت 2:50 نصف شبه که البته چیز جدیدی نیست. تازه نیم ساعت پیش یه چای دبش قند پهلو زدم و نشستم که گزارش بنویسم برای جناب استاد راهنما. فکر کنم از عصر تا حالا نشستم که این گزارش رو بنویسم ولی خوب یه وقتا سایز یه قسمتهایی با تصاعد هندسی زیاد میشه و اوضاع میشه مثل امشب که بعد از این همه 1 صفحه نوشتم و حالا هم اومدم اینجا. کلاً وقتی تو حسش نباشم همینه. تازه هدفون هم در گوش و موسیقی هم گوش می دهیم و این موسیقی خود عاملی برای تشتت حواسمان شده و همینطور ما را می برد به خاطره هایمان مثلاً دارم انریکه گوش میدم که میگه "سام بادی وانتز یو سام بادی نیدز یو ..." بعد تراک بعدی یهو قمیشی سر و کلش پیدا میشه میگه "تو یه تاک قد کشیده" من هم که با اون قبلی توی 9 ماه پیش سیر می کردم یک دفعه میپرم به دوران دبیرستان. حالا یادم نمیاد که چی می خواستم بگم اینجا..آهان
یه صحبتی شد امروز در مورد پیر شدن ما که داریم به 30 نزدیک می شیم. به هر حال هر چی هم این گذر عمر رو تحویل نگیری خواهی نخواهی کارش رو می کنه و یک اثراتی روی خلق و خوی آدم میذاره، حالا اگه نخوایم بگیم پیری می تونیم بگیم پختگی ( نیای کامنت بذاری ته نگیره ها که میام غلطهات رو می گیرم) خلاصه این هم یه جور تکامله ، مثل دوران نوجوانی که از کودکی وارد جوانی میشی و یه چند سال آدم قاطیه و نمی دونه بچه هست یا جوون و دگرگونی روحی داره یا مثل یائسگی خانومها که یه عارضه داره به اسم گر گرفتگی و بلاشینگ که یه دفعه دمای بدنشون می ره بالا و گرمشون میشه و عرق می کنند و سرخ میشن و بعدش هم همه چی دوباره عادی میشه. این پایان دوران جوانی هم یه حال و هوایی داره. هم می خوای برگردی به قبل و حال و حول جوونیت رو بکنی هم هی به خودت نهیب می زنی که وقتش گذشته و کارای جدی تری داری برای آینده زندگیت. بعد یه جاهایی خسته می شی و می گی فاک به این زندگی یه وقتا هم چنان خوشحالی که خودت هم می مونی توی کار خودت. بی خیال من برم به ادامه گزارش نویسی برسم که صبح شد و در گوشم هم این زنیکه هی میگه آمبرلا الا الا ا ا ا

PhD in Master of Business Administration !!!

2008-02-27T01:33:00.003Z

چندی پیش یکی از این دوستان اناث سابق آنلاین شد و بعد از حال و احوالهای اولیه صحبت به دوست پسر جدید چه خبر و اینها رسید و بعد از کلی ناز و عشوه از نوع خرکی فرمودن که بعله چند وقتی هست که با یکی دوست شده و دانشجو هستش و این حرفها. من هم همینجوری بر حسب عادت پرسیدم که چی می خونه؟ جواب صادر شد: ام بی ای در مقطع پی اچ دی

حالا این دیگه چه مدل رشته ای هست باشه تکلیف شما برید پیدا کنید و به من هم نتیجش رو خبر بدید لطفاً

The Heaven

2008-02-24T20:12:00.003Z

من از بچگی یه دید خاصی داشتم نسبت به مرگ خودم، اونم اینه که از وقتی فهمیدم که بعد از مرگ، آدم از خیلی چیزا سر در میاره خیلی خوشم اومد از مردن و اون هم بر میگرده به اینکه ذاتاً فضولم و کنجکاو. در نتیجه این خصیصه فضولی ، اینجانب از خردسالی تا همین الان که چندسالی هست از ربع قرن هم گذر کردم کلی سوال بی جواب داشتم که موکول شده به بعد از مرگ. از سوالهایی در مورد ماوراءالطبیعه و حد نهایی نیروی بشر و آینده جهان و اینکه آیا موجودات دیگه ایی هم در کرات دیگه هستن مثل ما یا نه و چگونگی استقرار صلح و حتی دین بعدی و اینکه مثلاً هدف ادیان بعدی بعد از صلح و وحدت بشر میره روی ایجاد صلح بین زمین و سیاره های دیگه یا نه و خلاصه از این چیزهای عجیب و غریب تا موارد جزیی زندگی مثل اینکه فلانی چرا فلان کار رو کرد یا بهمان حرف رو زد یا فهمیدن حکمت و دلیل مثلاً به انجام نرسیدن یه سری برنامه های زندگی هرچند هم که تو همه تلاشت را کرده باشی برای نهایی شدنش و یا مثلاً اینکه اونجاهایی که دو تا انتخاب داشتم برای حالا هر کاری، و من مثلاً "الف" رو انتخاب کردم، اگه "ب" رو انتخاب می کردم چی میشد

البته مسلماً اینها چون سوالهایی بی جواب هستن، همون موقع که در موردشون فکر کردم ، پرت شدن به گاوصندوق انتهای مغزم و وعده اون دنیا رو بهشون دادم که آروم بگیرن و بذارن به زندگیم برسم . همه اینهاست که باعث شده که مرگ برام یه چیز جذاب به نظر بیاد، البته نه اونقدر که بخوام برم به استقبالش ولی حس خوبی دارم بهش. در کنار این تنها مرگی که می تونم در موردش فکر کنم و قبولش کنم مرگ خودمه و در مورد بقیه کسایی که می شناسم اصلاً دوست ندارم فکرشم بکنم و فکر کنم اصلاً تحمل فکر کردنش هم نداشته باشم

حالا این قضیه فهمیدن خیلی چیزها در اون دنیا یه نتیجه دیگه هم داشته و اون هم بی اثر کردن دروغه. شخصی رو تصور کنید که مثلاً در غیاب یکی و به ضرر فرد غایب کاری بکنه یا حرفی بزنه که در حضورش نمی کنه و تمام تلاشش رو هم می کنه که طرف نفهمه. یه همچین آدمی وقتی لو بره چه حالی داره؟ حالا با دیدی که من دارم از این قضیه ، به هر حال فرد غایب اگه تو این دنیا نفهمه اون دنیا که می فهمه و آخرش طرف ضایع میشه پس در هر صورت باخته
برعکسش هم باز جالبه، مثلاً وقتی که یکی به آدم یه تهمتی میزنه و تو هرچی دلیل میاری که اینجوری نیست زیر بار نمیره، من در همچین مواقعی خیلی بهم فشار میاد ولی بعدش میگم خوب دیگه مشکل خودته نمی خوای قبول کنی خوب نکن، بالاخره بعد از صد سال اون دنیا می فهمی جریان چی بوده . همین کلی از فشار و عصبانیت کم می کنه

خلاصه گاهی اوقات وجود اون دنیا خیلی حال میده... اصلاً بهشت از این بهتر؟

Nostalgic post

2008-02-18T14:58:00.005Z

دلم تنگ شده برای

رانندگی

ترافیک دیوانه کننده تهران مخصوصاً اونجا که وارد میرداماد میشی و پایتخت رو رد می کنی و همین که به پل میرسی دیگه تا خود میدون محسنی کارت میشه یک چرخه تکراری: کلاچ و دنده و گاز و ترمز

یه سری بزنم به پیچ خروجی حقانی شرق به غرب به مدرس شمال که جزو قشنگترین قسمتهای اون شهره به نظر من

صدر هم که حال و هوای خودش رو داشت با اون ترافیکای عصرش

رفتن به کافی شاپهای گاندی و آفتاب و شهرک

یک روز دو نفره با هوای نیمه ابری و همراه با نم بارون و حرکت به سمت لواسون به همراهی انواع و اقسام موسیقی در سبکهای مختلف

اه یاد اون ایران زمین بخیر با اون یارو بسیجیه که چشاش لوچ بود و صورتش داغون، می گفتن موجی شده توی جنگ

یه راننگی با سرعت بالا و لایی کشیدن در اتوبانهای دارای دوربین بی مصرف خارج از شهر و البته پاییدن زانتیاها
من که این اتوبان تهران قزوین رو با هر سرعتی رفتم محض رضای خدا یه عکس هم از ما نگرفتن البته بهتر مخصوصاً اگر در راه برگشت عکس می گرفتن احتمالاً جرایم سنگینتر هم می شد مثلاً جریمه و خوابوندن ماشین در پارکینگ و 100 ضربه شلاق
یادش بخیر یه بار هم یه پیک نیک رفتیم، رانندگی توی راهش خیلی بیشتر حال داد تا خود پیک نیک. من هنوز فکر می کنم اگه یه هلی کوپتر از بالا از این ده – دوازده تا ماشینی که توی اتوبان اینطور لایی می کشیدن فیلم می گرفت ، می تونستن در فیلمهای سینمایی ازش استفاده کنن

و سکانس پایانی : بعد از این همه رانندگی یه شیر پسته انبه هایدا می تونه شارژت کنه تا چیکار کنی؟ معلومه، رانندگی

خوب دیگه این هم یک مدل دلتنگیه، همیشه که لازم نیست دلت برای آدما تنگ بشه ، یه وقتها آدم دلش برای موقعیتها و مکانها و کارها هم تنگ میشه ، البته مانعه الجمع نیستن ولی یک جاهایی هست که این خاصیت رو دارن مثل لابراتوار تجریش با اون کامپیوتر پر از ویروسش ، اونجا یه جاییه که دلم برای خود ساختمون تنگ شده ولی برای آدماش نه درعین حال، در مورد جاهایی مثل رستوران و کافی شاپ چیزی که مهمه او دوستایین که باهات بودن و خاطره با اونها بودن باعث میشه اون جا برات یه جای به یاد موندنی و قابل دلتنگی بشه. در هر صورت چیز بیخودیه این دلتنگی و در حال حاضر غلظت انواع مختلفش در خون من بدجوری بالا رفته

Manchester Utd 4 - 0 Arsenal

2008-02-16T22:39:00.004Z

تا اومدم بجنبم و برم پایین بازی رو ببینم طول کشید و وقتی رسیدم دیدم که بعله دقیقه 20 نتیجه هم دو به صفر به نفع شیاطین سرخه،گلها رو هم رونی و فلچر زده بودن. قیافه دوستان آرسنالی هم که اصلاً تعریفی نداشت و با هر سوت داور فحش و ناسزا بود که نصیبش می شد، در همین احوالات بودیم که یک پاس خدا از کریک به نانی رسید و اونم مثل آب خوردن گل سوم رو به ینس له من زد. حال کردم این آلمانی بداخلاق توی دروازه بود امروز، نیمه دوم که شروع شد خبری از تغییر نبود و معلوم بود آرسنال شکست رو قبول کرده و تلاش می کنه که گلهای بیشتری نخوره و بازیکناش رو حفظ کنه برای بازی با میلان، کاری که البته یونایتد هم با بازی ندادن رونالدو و گیگز و ته وز و حتی هارگریوز انجام داده بود. اصلا هم جای خالیشون حس نمی شد این نانی که خودش یه پا کریس رونالدوه . به هرحال همون اولای نیمه دوم یک لگد وحشیانه از امانوئل ابوئه روی پاتریک اورا باعث شد که آرسنال نیمه دوم رو 10 نفره به بازی ادامه بده و اونجا بود که آرسن ونژه مثل بچه آدم رفت نشست رو نیمکتش و دیگه بلند نشد. بازی با حمله های پشت سر هم منچستر دنبال می شد و رونی هم چندتا گل رو نزد. حدود دقیقه هفتاد 5 تا تعویض انجام شد، 3 تا برای آرسنال 2 تا هم من یو. ساها و اسکولز وارد شدن جای رونی و آندرسون که واقعاً عالی بازی کرد. تصور کنید منچستر از آرسنال 3 به صفر جلو بود و یک لشکر ستاره هم روی نیمکت بودن. البته آرسنال هم آده بایور و فلامینی و سندروس رو در همین حین وارد بازی کرد اما دیگه خیلی دیر بود برای تغییر نتیجه. بعد از این تعویضها هم فلچر با یک هد گل چهارم رو به آرسنال زد و بعد از اون هم ساها دو تا گل رو خراب کرد و نانی هم چندتا حرکت تکنیکی اومد تا اینکه بازی تمام شد من هم بعد از مدتی طولانی یه برد دلچسب ببینم. این منچستر می تونه هم قهرمان لیگ برتر بشه هم جام باشگاههای اروپا و هم جام حذفی،اصلاً همین که گری نویل نیست خودش یعنی چند امتیاز بیشتر

Search approach

2008-02-15T13:10:00.001Z

این گوگل و کلا جستجوی اینترنتی با همه کامل بودنش هنوز یکی از نیازهای من رو نتونسته رفع کنه...شما در هر موتور جستجویی یک لغت یا عبارت رو وارد می کنید و نتایج اون به اشکال مختلف مثل مقاله و وب سایت و عکس و فیلم و موسیقی و ... ظاهر میشه. اما من بعضی وقتها یه عکس دارم یا یک نمودار ، مثلاً یک عکس از ساختار شیمیایی یک مولکول که نمی دونم چیه و هیچ جا هم نیست که عکس رو مثلاً آپ لود کنی بعد بهت اطلاعات بده در موردش. اگه یه موقع همچین چیزی اختراع بشه خیلی پیشرفت بزرگیه در زمینه جستجوی اینترنتی. البته نمی دونم اصلاً عملی باشه یا نه ولی خوب لازم نیست حتماً بفهمه که اون چه عکسیه کافیه بگرده ببینه این عکسه در چه وب سایتهایی قرار داره همونها رو بیاره به عنوان نتیجه، این فکر نمی کنم خیلی فضایی باشه و عملی تره

...

2008-02-14T14:30:00.005Z

دوباره ترم جدید شد و مقاله و جستجو و کلاس و آزمایشگاه و ... این نیز بگذرد. دلم یه هیجان باحال و خوشحال کننده می خواد یه کم زیادی یکنواخت شده زندگی. حالا من اینو می گم پس فردا یه بلایی سرم میاد بعد خدا ظاهر میشه میگه اینم هیجان که می خواستی حالا خوب شد؟ پس دوباره تأکید میکنم هیجان خوب

امروز روز ولنتاینه و حتماً ترافیک تهران هم افتضاح تر از قبله و بگیر و ببند هم بیشتر. یادمه پارسال به همه کافی شاپا گفته بودن تعطیل کنن روز ولنتاین رو برای همین ترافیک بیشتر هم شده بوده. من که هیچ تجربه ای در این یک زمینه ندارم و دیگه هم از ما گذشته این قرتی بازیا ولی یه چیزی که برام جالبه اینه که خوب این روز ولنتاین قاعدتاً مال هر دو نفریه که همدیگر رو دوست دارن اما بعضیها هم معتقدن مال همه هست مثل عید که به همه تبریک می گن این هم همونطوره ولی من با همون طرز فکر اول موافقترم. اینجا هم ولنتاینش کلی قشنگه و از یکماه پیش ویترین مغازه ها پر شده از خرس و شکلات و قلب و هرچیز مربوط به این روز

در راستای طرح ارتقاء وبلاگی دنبال یک کنتور بودم ببینم اصلا کسی اینجا رو می خونه یا نه، بعدش دیدم گوگل یک برنامه ایی داره به اسم "گوگل آنالیتیکس" که خیلی باحاله و آمار جالبی میده مثلاً میگه در چه ساعتی و از کجا وبلاگ دیده شده و من هم رفتم و ثبت نام کردم و کدش رو هم همونجا که گفته بود گذاشتم ولی هیچ آماری نداد و صفر نشون می داد. بعدش داشتم در پوچستان قدیمیم پرسه می زدم دیدم این کنارش یه لوگو داره که آمار میده رفتم دیدم چه باحاله خیلی اطلاعات جالبی میده ، مثل نوع ویندوز کسایی که وبلاگ رو دیدن یا از چه کشوری و از چه لینکهایی وارد وبلاگ شدن یا اینکه از چه موتور جستجویی و با جستجوی چه لغتی وارد وبلاگ شدن. خلاصه اونجا ثبت نام کردم و این یکی جواب داد. آمارم هم در همون حدودیه که حدس می زدم ولی این آنالیزی که "پرشین استت" می کنه با حاله و استفادش توصیه می شه

Charlie Wilson's Gangster!!

2008-02-08T00:16:00.000Z

هشدار: اگر می خواهید فیلمها را ببینید نخوانید

در این مدت تعطیلی 2 تا فیلم هم دیدم تا حالا ، یکی یه فیلم با شرکت "تام هنکس" و "جولیا رابرتز" به اسم "جنگ چارلی ویلسون" که رفتیم سینما دیدیمش و فیلم خوبی بود، کلاً من بازی "تام هنکس" رو از بچگی با اون فیلم مستهجن کمدیش "بچلر پارتی" دوست دارم، این هم خوب خیلی جدی تر بود فیلمش و موضوعش به طور کلی این بود که این "تام هنکس" که توی فیلم "چارلی ویلسونه" نماینده کنگره امریکاست و خلاصه با تلاشهاش کلی پول جور می کنه برای دادن اسلحه به افغانیها برای خلاص شدن از شر روسها که اون موقع شوروی بودن و همین هم باعث میشه که روسها شکست سختی بخورن و افعانستان آزاد بشه. ( بیچاره ها خبر نداشتن بعدش گیر طالبان و بعد امریکاییها میوفتن) چند صحنه فیلم هم جالب بود از جمله الله اکبر گفتن و شور انقلابی افغانیها بعد از نطق یکی از سناتورها و همینطور نشون دادن اینکه جمع کردن میلیونها دلار برای دادن اسلحه به افعانها در جهت مقابله با شوروی سابق! خیلی راحت تره تا جمع کردن 1 میلیون دلار برای ساختن مدرسه برای نوجوونهای افغانی تازه استقلال یافته

فیلم دیگه ای که دیدم "امریکن گنگستر" بود که "دنزل واشینگتن" توش بازی می کنه و یه فیلمه توی مایه های مافیا و این حرفها ولی خوب پایینتر از شاهکارهای سینما در این مورد. البته ساخت و پرداخت فیلم خوب بود و دیدنش توصیه میشه. نکته جالب این فیلم این بودش که بیننده، نقش منفی و مثبت فیلم رو دوست داره و همچین دلش نمیاد یکیشون شکست بخوره، چیزی که در پایان فیلم هم بهش می رسه. نکته اخلاقی داستان: اگر شوهر یا دوست پسرتان پلیس است قبل از هر کاری تلفن را از هستی ساقط کنید تا بعداً خودتان خماری نکشید ، من که خیلی دلم براش سوخت

این مدل نوشتن اسمها هم تقصیر بلاگره به من هم ربطی نداره

Chocolate

2008-02-07T02:10:00.000Z

دیروز نشستم یک پست نوشتم در مورد دو تا فیلمی که دیده بودم ، ولی چون توش از حروف انگلیسی هم استفاده کردم اینجا که می ذارمش قاطی می کنه، البته بلاگر چندوقتیه فرمت فارسی هم اضافه کرده و همه چی از سمت راست به چپ میشه ولی چند تا ایراد داره که ترجیح می دم همین فرمت چپکی رو استفاده کنم و فعلاً با مشکلاتش بسازم تا ببینم کی سر از کارش در میارم. اون پرشین بلاگ اچ تی ام ال راحت تری داشت خودم می رفتم دستکاری می کردم تمپلیت رو ولی این یکی هر چی نگاش می کنم چیزی ازش نمی فهمم. به هرحال بیخیال اون پست شدم شاید هم بعدآ پستش کنم ولی الان یه فیلم دیگه دیدم که قدیمیه و تولید سال 2000 هست ولی خوب ندیده بودم اسمش شکلاته و کلی مزه داد دیدنش. این هم از فواید اون کلاس مضحک میشاییل اشکیبه بود ، فکر کنم اون پیانیست نیمه کچل از این فیلمه تعریف کرد و این گوشه ذهن من مونده بود تا قبل از اینکه بیام دیدم یه دستفروش ( دی وی دی فروش) داره و خریدم و آوردم اینجا برای روز مبادا. خلاصه فیلم خوبی بود. این فیلم دیدنهای من هم تازه شروع شده و حالا حالا ها ادامه داره

تیم ملی هم که امروز حسابی ضایع کرده و ملت هم بعد از 7 ماه گل نزنی تیم، علی دایی رو تشویق کردن توی استادیوم، جالبه واقعاً طرف وقتی بود و گل می زد هو می کردنش حالا که نیست تشویقش می کنن. کلا این ملت ما کسی که موفق باشه و حس کنن بالا تره باهاش حال نمی کنن و همه سعیشون رو می کنن که زیرابش رو بزنن بعد که مطمئن شدن دیگه خبری ازش نیست حسرتش رو می خورن. من فکر کنم انقلاب ایران هم روی یه همچین فرهنگی بنا شده، حد اقل حسرت خوردناشون که همینجوریه، طرف شاه خائن بوده حالا شده خدا بیامرز... این هم ربط گودرز و شقایق توسط من ، کلی هنر می خواد بابا کم الکی نیستش که

Why you didn't make my day?

2008-02-04T19:47:00.000Z

به همین راحتی...خیلی هم راحت نبود....کوچولوی قصه ما باز اومد خودشو لوس کنه ببینه همچنان نازش خریدار داره یا نه ولی خوب شرمنده عزیزم، از این بیشتر هم اگه مایه می ذاشتی باز هم خبری نبود، خدا کنه که گرفته باشی خودتم، مارمولکی دیگه می دونم که می گیری ! ولی خوب برای خودم سخت بود این مدلی بی تفاوت بودنم. دوستت که دارم ولی بی فایدست مثل خیلی از دوست داشتنای دیگه... اینجوری شد که تماس ایندفعت به جای حال دادن، برام ضدحال بود

Racism

2008-02-03T16:27:00.000Z

من یک چیزی کشف کردم که خیلی هم خوب نیستش یعنی اصلا خوب نیست و اون هم اینه که ما ایرانیا در حد زیادی نژادپرستیم و بعد با همه این نژاد پرستی با خودمون هم مشکل داریم. فارسیش میشه اینکه هندیها رو که می گیم اه اه دهاتین ، عربها رو هم که به دلایل مختلف تاریخی دشمنیم باهاشون، چشم بادومیا رو هم که حرفشو نزن، انگلیسیا هم برن بمیرن یه مشت آدم کهنه پرست، امریکاییها هم که بی فرهنگ و تمدنن. تازه به این هم بسنده نمی کنیم که، در ممالک خارجی که باشیم سعی می کنیم با ایرونیای دیگه هم ارتباطمون رو به حداقل برسونیم. حالا چراشو من هنوز نفهمیدم ولی یه حدسایی می تونم بزنم. خیلی برام عجیب بود که همیشه اونایی که خارج بودن می گفتن با ایرونیا کمتر ارتباط داشته باشیم بهتره، همینجا که اومدم هم یکی دوتا از بچه های دانشگاه که ایرانین گفتن ببین حواست خیلی به ایرانیا باشه و باهاشون قاطی نشو ، انگار نه انگار که حالا خودش ایرانیه و منم که ایرانیم پس چرا داری با من حرف می زنی تو که اینجوری می گی. منم برگشتم گفتم که خوب پس حواسم به تو خیلی باشه ؟ اونم گفت نه خودمون رو نمی گم که بقیه رو می گم!!! خلاصه که اگه کشف کردم این قضیه هموطن گریزی دلیلش چی می تونه باشه میام میگم اینجا. ولی در مورد اون قضیه نژاد پرستیه باید یه فکری به حال خودم بکنم چون خیلی ضایع هست ، دوستشونم دارما ولی وقتی می خوام یه نکته منفی در بارشون بگم، مثلاً طرف یه کار احمقانه کرده، فوری می گم خوب هندیه دیگه، یا از این عرب سوسمارخور چه انتظاری داری؟ شاید همون جوکهای ترکی و رشتی و قزوینی هم توی همین دسته باشن ولی عمراً این جوکها رو نمیشه کاریش کرد مگر اینکه چند نسل از من بگذره این ژنش رقیقتر بشه

E.coli

2008-02-02T00:18:00.000Z

این تهران هم که انگار آسمونش مشکل داره همینطور یه ریز برف میاد، ما که بودیم از این خبرا نبود که باید کل زمستون هی خواب برف می دیدیم تا یه بار از دستش در بره یه مقادیری در واحد چس مثقال برف بیاد و ما بریم برف بازی. اینجا هم که انگار کلاً از برف و این چیزا خبری نیست، نهایت سرمای هوا توی این یک ماه، 3 درجه بالای صفر بوده، دوستان می گن به خاطر گازهای تولیدی باکتری های روده ما مثل اشریشیا کلی است که هر جا میریم اینجوری میشه من هم می گم که نخیر، دلیل همان گرمای وجودمه. به هر حال اگه من رفتم آلاسکا ، بعد تبدیل شد به کویر لوط تعجب نکنید. نمی دونم این کویر لوط با اون قوم لوط مرتبطه یا نه ، اگه آره چرا قزوین اونجا نیست؟ شاید هم اصلاً این کویر لوت باشه نه لوط

از این اشریشیاکلی گفتم یادم اومد که یه جا خوندم که معلوم نیست چکار کردن با این باکتریه که میشه ازش انرژی گرفت. تا اونجایی که من بلدم این باکتری که جزو باکتریهای ساکن روده هست و فواید زیادی داره برای روده و هضم و جذب غذا، ازش در تولید داروها و پروتئینها توی قضیه ژن درمانی استفاده می کنن ،حالا اینا چه بلایی سر این بنده خدا آوردن که انرژی هم در می کنه دیگه بیل میرم، ولی جالب بود،خدا فسقل باکتری آفریده، هر روز تیتر اخبار علمیه ، بعد یه موجودات دیگه هم آفریده هر روز تیتر اخبار جنگی دنیان

Invigilators

2008-01-31T22:30:00.000Z

به حول و قوه الهی این امتحانای این ترم من هم تموم شد البته رسماً دهنم سرویس شد، در تمام سالهای تحصیلم که داره از تعداد موهای سرم بیشتر میشه اینقدر امتحان بهم فشار نیاورده بود. مخصوصاً این آخریه که وقت هم نداشتیم بخونیمش. ولی امتحانی برگزار می کنن این انگلیسیا عین کنکور بود، یک ثانیه هم جا به جا نمیشد و یه مشت ممتحن که همه سن مامان بزرگ بودن و البته خیلی هم خوش اخلاق. کلی هم حواسشون جمع بود که کسی تقلب نکنه حالا من موندم اینجا که باید در 3 ساعت هر چی توی این 4 ماه خوندی رو بنویسی تقلب به چه کارت میاد. دستشویی هم می خواستیم بریم اسکورتمون می کردن . فکر کن داری می ری دستشویی پیرزنه باهات میاد تا دم در ، می خواستم بگم بفرمایین داخل، دم در خوبیت نداره، بعد دیدم نه این از سنش گذشته دیگه کار نمیکنه. خلاصه از سؤالای بعضی اساتید بگذریم، از مدل امتحان گرفتنشون خوشم اومد ،فقط سن این ممتحنا رو یه 20 - 30 سال کم کنن خیلی خوش می گذره. حالا وسط این امتحانا یادم افتاده بود به اون ممتحن خودمون خانم استرس ، که همه از دستش شاکی بودن، نمی دونم هنوز ممتحن هست یا نه، بیچاره با من که خوب بود همیشه ولی داستانی بود اونم برای خودش
خوب برم ببینم در این ایام تعطیل می تونم یه حالی به خودم بدم یا نه

Loneliness

2008-01-19T00:32:00.000Z

بعد از چهارماه و پنج روز غربت نشینی ، هنوز یه وقتهایی میشه که یادم میره کجا هستم و فکر میکنم الان ایرانم، مثلا هنوز ساعت 9:30 شب که میشه مغزم میگه اخبار ورزشی، یا موقع برداشتن لباسهام اشتباهی میرم سراغ تختم و دنبال کشوی زیر تخت می گردم بعد می بینم که ای دل غافل اینجا که اتاقم نیست. موقع درس خوندن هم همینطورم ولی همچین ضدحال می خوره آدم وقتی یادش میاد تنهاست. باز خدا پدر این کامپیوتر و اینترنت و بیامرزه وگرنه که احتمالاً خیلی سخت تر می گذ شت

بگذریم، این محله ما هم خیلی باحاله، هر دفعه میریم احتفال جوانان نوزده روزه، کلی آدم جدید می بینیم، اینا کلاً انگار چرخشی میان ضیافت، ولی خوب اگه همشون بیان که عمراً توی این لونه هاشون جا نمی شن ، البته باید بگم یکی از قسمتهای خوب زندگی اینجا همین ضیافت نصف و نیمه و جو جوونشه، گرچه خیلی دلم خیلی هوای یه دعای دسته جمعی پر شور رو کرده

و دیگر اینکه باعث شدم یکی یاد بگیره ترجیح درسته نه ترجیب

Sun-bath!

2008-01-13T09:35:00.000Z

با توجه به اینکه هوای تهران خیلی سرد شده و هوای اینجا هم حدود 10 درجه بالای صفره و من هم سرما خوردم میشه یک نتیجه گیری علمی تخیلی کرد: مهم نیست که از لحاظ فیزیکی کجا باشی، اگه فکر و حواست جای دیگه باشه، شرایط اونجا روت اثر میگذاره به همین دلیل بنده در این هفته تمام سعی خودم رو کردم که حواس خودم رو معطوف به نیمکره جنوبی کنم که آب و هوا گرمه ولی خیلی موفق نشدم. البته بعد از یکهفته خود درمانی بهتر شدم و بیشتری از هر قرص و کپسولی یه خواب خوب و طولانی می تونه درمان سرماخوردگی باشه.

نکته بعدی اینه که با نزدیک شدن به زمان امتحانا علاقه من هم به خوندن سایتهای خبری و سیاسی رشد تصاعدی پیدا کرده والبته این اصلاً چیز تازه ای نیست، همون موقعها هم که دبیرستان بودم موقع امتحانا علاقه وافری به اخبار داشتم، حتی پخش مستقیم مجلس رو هم تماشا می کردم ، حالا چه ربطی داره من که نفهمیدم ولی همچین که امتحانا تموم میشه هیچ علاقه ای به دنبال کردن اون چیزا ندارم. احتمالا قضیه همونه که آدم این جور مواقع ترجیح میده هر کاری بکنه به جز درس خوندن ولی خوب بین اینهمه کار من نمی دونم چرا سندرم خبر می گیرم.

و الان تنها چیزی که خیلی می چسبه یه آفتاب داغ و یه هوای خالی از رطوبته. دیگه حالم از هرچی بارون و سبزی و رطوبته به هم خورده. توی این فکرم که بعد از امتحانا برم یه جایی با این خصوصیات ، البته اگه پروژه شروع نشه.

١٦/١٠/١٣٨٦

2008-01-06T08:52:00.000Z

یادم نمیاد آخرین باری که نتونستم در احتفال ١٦دی شرکت کنم کی بود، شاید به جز سالهای اول جوانی که دبیرستانی بودم بقیش رو رفته باشم. همیشه این روز یه روز به یاد موندنی بود برامون.اگه اهمیتش از روز تولد یا عید نوروز برامون بیشتر نبود کمتر هم نبود. خیلی از بچه هایی که هیچ جا دیده نمیشدن رو می تونستیم اونجا ببینیم. همیشه یه شور و حال دیگه داشت کار کردن برای ١٦دی. غر زدن و از زیر کار در رفتن هم کمتر بود حتی تصویب ها هم راحت تر گرفته می شد

امروز تنها روزی هستش که تاریخ میلادی یا قمری اون چیزی رو نمی رسونه و فقط با تاریخ شمسی معنی پیدا میکنه

امسال هم با اینکه همه چیز تعطیله بچه ها برنامه دارن امروز. امیدوارم به همشون خوش بگذره گرچه دیگه نسلی عوض شده و از گروهی که باهاش بزرگ شدیم تقریباً کسی نمونده. نمی دونم باز کسی رفته از بازار گل ، گل بخره یا کیک شکلاتی بی بی که روش نوشته شده باشه: روز جوانان بهایی ایران مبارک باد

We are Writing the Future!

2008-01-05T13:03:00.000Z

سه روز رفتم فستیوال بهائیان جزیره،خیلی عالی بود همه چیز، خوش گذشت جای همه هم خالی که اگه بودن خیلی بهتر می گذشت. کلی گفتنی داره این فستیوال که الان وقتش رو ندارم بنویسم . 1500 نفر بهایی از جاهای مختلف که البته فکر کنم حداقل نصفشون ایرانی و ایرانی زاده بودن. به هر حال برنامه های خوبی داشت و من هم فکر می کردم که خوب کی می شه که توی ایران هم یه همچین چیزی برگزار بشه؟ راستش یه مقادیری اونجا دلم گرفت . فکر کنین یه دانشگاه مثلاً شهید بهشتی رو 3 روز بگیریم و برنامه داشته باشیم اونجا، سالن اجلاس سران یا مرکز همایش های رازی هم خوبه. به هر حال امیدوارم هر موقع که خودش صلاح می دونه این امکان رو ایجاد کنه برای احبای ایران. لذت شرکت توی همچین برنامه ای خیلی زیاده ولی از اون بهتر و لذتبخش تر اینه که جزو برگزارکننده های اون باشی. من که بعد از 5-6 سال هنوز هر وقت یاد اون کانونشن50 نفری میوفتم یه حس خوب غرورانگیز همراه با احساس موفقیت و رضایت میاد سراغم به اضافه یک بغض که نمی دونم چیه. شاید مثل اشک شوق باشه شاید هم ترس از تکرار نشدنش. به هر حال بهتره که امیدوار باشیم به بهبود اوضاع در ایرانمون

Happy New Year!

2007-12-31T08:33:00.000Z

سر و کله زدن با دختر جماعت از هر نژاد و فرهنگی باشه دردسرای خودش رو داره. ما از اول ترم یک کار گروهی داشتیم که این گروه ما تشکیل شد از من و 3 تا از نسوان کلاس، یه هندی و یه عراقی و یه ایرانی. از اون موقع هروقت که ما گفتیم بیاین یه برنامه ریزی برای این کار بکنیم اینها گفتن باشه حالا بعداً تا دو هفته پیش که تعطیلات شروع شد. بعدش من دیدم که نخیر اینها کلاً بیخیال تشریف دارن شروع کردم به فرستادن ایمیل و اینکه یه روز بیاین جمع شیم و چیزی به مهلت تحویل کار نمونده. اون عراقیه که حامله شده و نمیشه پیداش کرد و از اون مظلوم نماهای درجه 1 هم هست که همیشه داره ناله می کنه ، هندیه هم که صبح تا شب داره توی مک دونالد کار می کنه نه ایمیل چک می کنه نه موبایل داره و ایرانیه هم که هی میگه اونا که نمیان پس به ما چه!! خلاصه 10 روز طول کشید تا بالاخره 3 نفر از این 4 نفر جمع شدیم و تازه تا لحظه آخر هم چونه می زدن که میشه حالا ما نیایم؟ انگار که مثلاً کار منه و اینا قراره بیان به من لطف کنن. حالا بماند که سر تقسیم کار و روش تحقیق این دو تا با هم کنار نمیومدن و من یه نیم ساعت فقط داشتم بحث و جدلشون رو نگاه می کردم آخرش هم دیدن به نتیجه نمی رسن گفتن تو چی میگی من هم یه پیشنهاد دادم که نه سیخ بسوزه نه کباب! البته بعدش بد نگذشت و رفتیم یه کم گشت و گذار کردیم وکمی هم خرید

اوه از خرید گفتم یاد اونروز بعد از کریسمس افتادم که هوا هم خوب بود و ما هم که شنیده بودیم خیلی حراجی هاشون خوبه و رفتیم ببینیم در این گرانشهر دنیا جنس ارزون به درد بخور هم یافت میشه یا نه! رفتم این خیابون آکسفورد ، که آدم رو یاد خیابونای مرکز تهران مثل جمهوری ، میندازه. البته در روزهای عادی شیکتره ولی اونروز فاجعه ایی بود برای خودش. اولاً از در خونه که سوار اتوبوس شدیم این اتوبوس پر بود و اون ایستگاهی هم که همیشه نصف اتوبوس خالی میشد هم هیچکس پیاده نشد و مشخص شد که همه می خوان بیان همونجا که من دارم می رم. بعدش هم که از اتوبوس پیاده شدم وضیعت خیابون و فروشگاهها فرقی با داخل اتوبوس نداشت پر آدم بود یه چیزی بدتر از شلوغی بازارهای تهران در شب عید. ضمناً تمام این جمعیت هم خارجی بودن کلی ایرانی و آسیای شرقی و عرب و هندی و ... اجناس هم که افتضاح بود و من نفهمیدم اینها چطوری می خریدن خیلی ضایع بود. بعد از 2-3 ساعت گشتن برگشتم خونه و با خودم عهد کردم اگه سال دیگه اینجا بودم اگه خیلی حوصلم سر رفت برم پارک. تازه بعداً خبر رسید که یکی از بچه ها موبایلش رو گم کرده اونروز توی شلوغی ، یکی دیگه هم کیفش رو زدن

حالا باید بشینم یه فکری به حال امشب بکنم ، این مَتَل هم که قرار بود بیاد نیومدنی شد، دلمون خوش بود با ماشینش می ریم یه کم حال و حول. خوب دیگه این هم آخرین پست سال 2007 میلادی. من که حس سال نو ندارم ولی خوب سال نو مبارک

Who told balds are lucky?

2007-12-29T07:22:00.000Z

انگار که برنامه ریزی به من نیومده همون باید همه چیز رو بذارم برای دقیقه 90 . اینهمه بی خوابی بکش و مقاله بنویس بعدش زرتی ( ذرتی یا ضرتی شاید هم ظرتی ) این کامپیوتر وامونده قاطی کنه و همش بپره. آخه خدا جون قربونت برم ما که نشستیم این گوشه دنیا داریم کارمون رو می کنیم دنبال هیچ بی ناموسی هم نبودیم این چی بود یه هو گذاشتی تو کاسمون؟ دیروز صبح از خواب بیدار شدم و کامپیوتر رو که روشن کردم ویندوز بالا نیومد که نیومد، هر کلکی هم که سوار کردم نشد، آخرش دست به دامان سی دیهای ریکاوری شدم که اونم نتونست درستش کنه و فقط مونده بود یه راه، اونم فرمت دستگاه بود و به همین راحتی هرچی درس و مشق و عکس و فیلم و موزیک و کوفت و زهرمار بود به اسفل السافلین رهنمون شدند و ما موندیم و یه لپ تاپ نو انگار که همین الان خریدیش. اصلاً هم حوصله ندارم دوباره بشنیم بنویسم این مقاله رو .... اعصاب ندارم...

خیلی برام جالبه بدونم این فایلهایی که پاک میشن کجا میرن؟ یعنی اصولاً دیتا ماده هست یا نه؟ ماده مجازی؟ من فکر کنم اینها به هر حال باید یه جا باشن، نمیشه یکدفعه نیست بشن که فقط احتمالاً یه جوری مدل برنامشون عوض میشه که قابل دسترسی نیستن. به هر حال آدم با پاک کن هم که نوشته رو پاک می کنه یه آشغال پاک کنی می مونه دیگه. حالا این ها چی؟

حالا تو این گیر و واگیر یه ترکه هم یه ایمیل بی ربط زده و شانس آورد که تو مود گیر دادن به کسی نیستم وگرنه چنان جوابی می دادم بهش که یادش بره دهن لق رو با کدوم ق می نویسن

این سلمونیهای اینجا هم که کله منو می بینن فکر می کنن باید حجم موهام رو برسونن به حجم موهای وسط سرم برای همین همونایی هم که دارم رو می زنن، هرچی هم اول بهشون می گم که بابا خیلی کوتاه نکن به اون بالا هم کاری نداشته باش حالیشون نمیشه. نرخشون هم که ماشالله پول خون باباشونه...حالا این دفعه باز توضیحاتم اثر داشت و یه خورده کمتر کچلم کرد. کجایی داش رحیم؟

Yalda

2007-12-21T07:48:00.000Z

امشب شب یلداست و خانواده های ایرونی بلندترین شب سال رو معمولاً با فامیل و آشنا و خلاصه دور هم، سپری می کنن و به رسم معهود آجیل و انار و هندوانه میل می کنن و تفألی به حافظ می زنن و اینجوری خوش می گذرونن. این شب یلدا و کلاً یک سری از مراسم سنتی ایرانی کنار بقیه خوبیهایی که داره این حسن جمع کردن اعضای خانواده دور هم رو هم داره. مخصوصا این روزها که هر کسی سرش توی کار خودشه و اعضای یک خانواده خیلی وقتا از هم دورن گرچه زیر یک سقف زندگی می کنن.

ما که این گوشه دنیا تک و تنها می شینیم و درسمون رو می خونیم و البته آجیل هم می خوریم ولی حوصله خرید هنوانه و انار رو نداریم . همین یک کارم مونده بشینم انار دون کنم برای خودم. خوب امسال هم که من نیستم اونجا و مسلماً جایمان بسی خالیست و حالا کی می خواد براتون فال بگیره و نیتتون رو هم بپرسه و بگه اگه نیت رو نگین معنی فال رو نمیتونم بگم؟؟؟

این شب یلدا کلی خاطره های جالب دیگه هم برای من داره، یادش به خیر، اون سالها که یکی دو شب مونده به شب یلدا ، یه جشن می گرفتیم توی منطقه و حسابی هم خوش می گذشت. هنوز کلی از بچه ها بودن و مجبور بودیم 3 جا بگیریم برای برنامه. از همه با حالتر اون چونه زدناش بود برای اجازه گرفتن و اون آقاهه که فوری عصبانی می شد و در عرض 3 ثانیه کل صورتش سرخ می شد : از کلیسای من برو بیرون!

البته این بلند ترین شب سال به نظرم اینجا خیلی با معنی تر از ایران باشه آخه اینجا همش شبه. کلاً اینجا خورشید خانومش خیلی با ملت حال نمی کنه برای همین اگه ابرها اجازه بدن یه 7-8 ساعت خودش رو نشون می ده . مثلاً امروز بر اساس اطلاعات سایت یاهو طلوع آفتاب به افق لندن ساعت 8:04 صبحه و غروبش هم 3:53 بعد از ظهر. یعنی کمتر از 8 ساعت روزه بقیش شبه. حالا ایران بودیم 11 -12 ساعتی روز داشتیم. برای همین شب یلدای اینجا غلیظتره با اینکه کسی حالیش نیست که اصلاً چی هست. حرف آفتاب اینجا شد ، دیروز بنده متوجه شدم که همون بهتر که هوا ابری باشه چون صبح تا ظهر که آفتاب بود دمای هوا زیر صفر بود ولی بعد از اینکه ابرها اومدن هوا هم گرمتر شد و به حدود 3-4 درجه بالای صفر رسید ، خوب خورشیدی که به جای اینکه هوا رو گرم کنه سردش می کنه همون بهتر که پشت ابر بمونه. اصلا این خورشید خانومه خرابه بابا، باید بگیم اون آقا فتیشه بیاد اینجا بهش امنیت اجتماعی بکنه.

خوب من می خواستم اینجا در مورد شب یلدا بنویسم که به این خزعبلات منجر شد برای همین می رم که بیش از این جفنگ نگم.

My Girlfriends

2007-12-15T23:20:00.000Z

حدود یکماه پیش بود که به این فکر افتادم بشینم یه آماری از خودم در بیارم که چند تا دوست دختر داشتم. آمارهای جالبی دراومد ازش: تا اونجا که یادم بود و سعی کردم کسی رو از قلم نندازم 23 نفر شدن در مدت 10 سال. کسایی رو هم که باهاشون بیرون رفته بودم یکی دوبار ولی دوست نشده بودیم ، حالا به هر دلیلی یا من حال نکرده بودم با طرف یا برعکس، توی این 23 تا نیاوردم. جالب بود که ترتیب دوست شدن بعضیها رو یادم رفته و از اون بدتر اسم بعضیهاشون رو هر چی فکر کردم یادم نیومد. ولی خوب بعضی ها هم خیلی خوب یادمه و با چندتاشون هم هنوز ارتباط دارم و از احوال هم با خبریم. کمترین مدت دوستی هم 2 ماه بود و بیشترینش هم 6 ماه. کلا 3 نفر به این افتخار 6 ماه دوستی با من نائل شدن. یکیش رو اون به هم زد 2 تای دیگه هم من. جالبه که فصل دوستی با هر سه نفر بهار و تابستون بود.

معمولاً همیشه با یکی که دوست بودم فقط با اون بودم، مگر مواقعیکه به فکر به هم زدن بودم یا حس می کردم که طرف مقابل توی این فکره، اون موقع سر و گوشم می جنبید برای آینده. البته یادمه یکبار در یک بازه زمانی 1 ماهه با چهار نفر دوست بودم، دوران خیلی سختی بود. داشتم با یکی به هم می زدم ، برای همین با 2-3 موردی که دم دست بودن دوست شدم بعد نمی دونستم با کدوم بمونم. یادمه صدای دوتاشون هم خیلی شبیه هم بود و یکی دوبار سوتی دادم آخه اون موقع هنوز شماره ها نمیوفتاد روی تلفن. بالاخره دیدم نمیشه اینجوری زندگی کرد. خوبیش این بود خیلی گیر نبودن ، 2 بار که سرد حرف می زدم خودشون می فهمیدن که مزاحمن. آخ که بدترین چیز، این دخترای کنه بودن که هر کاری می کردم بفهمن که وقت بای کردنه، باز دست بردار نبودن. البته حربه های مختلفی داشتم برای راحت شدن از دست این جماعت. اولیش همین تحویل نگرفتنه بود که خیلی توپ اثر داشت، ولی اگه طرف خیلی گیر بود یه بهانه های دیگه پیدا می کردم . همیشه هم اوضاع اینطوری نبود، یه وقتا هم برعکس میشد و طرف می خواست به نوعی از دست من راحت شه ، منم خیلی معطل نمی کردم.

شاید یکی از دلایلی که طول دوستیام کم بوده همینه که از همون اول بهشون می گفتم که فکر ازدواج و این چیزا رو نکنن، برای همین هیچوقت روی هم اونطوری حساب نمی کردیم ولی خوب خوش می گذشت. یه وقتا هم اعصاب خورد کن بود. کلاً بسیاری از به هم خوردنهای دوستیای من در مواقع امتحانات پایانترم بوده چون در اون ایام من به شدت بداخلاق و جدی می شدم و ناز کشیدن و این چیزها کاملاً تعطیل می شد. از لحلظ احساساتی بودن به یه نتیجه جالب رسیدم که از 25 سالگی به بعد احساساتم بیشتر شده و مهربون تر شدم. قبلش خیلی غد و یکدنده بودم. البته هنوز هم پای کل کل و لجبازی باشه پایه ام ولی خوب شاید به نوعی پخته تر.

یه دلیل دیگه جدی نبودن این دوستیام هم این بود که همیشه یکی دیگه بود که دوستش داشتم ولی نداشتمش. البته شاید هم یه دلیل نداشتنش همین عدم تمرکز روش بود و به جاش وقتم رو با اینا می گذروندم. شد مثل جریان مرغ و تخم مرغ!

از همه جالبتر اینه که اولین و آخرین کافی شاپی که با این جماعت دوست دختر رفتم، یکی بود: بتسا، یکی از کافی شاپهای ساختمون آفتاب . جاش باحال بود مثل لونه پرنده بود ولی خوردنیهاش افتضاح بود. کافی شاپهای گاندی رو بیشتر دوست داشتم ، کلبه گلستان شهرک هم کلی خاطره انگیز بود. اه ولش کن بابا

یه نکته دیگه هم توی این بررسی فهمیدم که می ذارمش برای یه پست دیگه.

H.I.V

2007-12-06T21:49:00.000Z

خیلی وقته می خوام بنویسم و کلی هم مورد نوشتنی توی ذهنمه ولی اصلاً فرصت نمیشه. یکی از مواردی که کلی خنده دار بود واکنش بعضی روحانیون شیعه و سنی به ایدز بود. چند روز پیش یعنی شنبه اول دسامبر روز جهانی مبارزه با ایدز بود و دوباره این بیماری مهلک شد تیتر اخبار جهان، البته بلانسبت بعضی ها که 2 سالی میشه که تیتر اول رسانه های دنیا هستن. خلاصه این روزها هر کی از راه رسیده یک مصاحبه درباره ایدز کرده از جمله علمای اسلام هم شیعه و هم سنی درفشانی فرمودند در باره ایدز.

یکی از مفتی های مصری اعلام کرده که هرکسی به علت بیماری ایدز بمیره، شهید محسوبه!! دلیلش هم این بوده که یک حدیثی هست از حضرت محمد که "هر آنکه به واسطه مرضي در شکم بميرد شهيد است." و بنابراین فردی هم که با ایدز بمیره مصداق این حدیث رو داره و چون اکثر بیمارها هم در آخر عمرشون توبه می کنن شهید می شن. حالا به درست بودن حدیث کاری نداریم که چی بوده و اصلاً حدیث واقعی هست یا ساختگی و اگه واقعی هم باشه شآن نزولش چی بوده ولی این آقای مفتی مصری احتمالاً ایدز رو با سوء هاضمه یا یبوست و زخم معده اشتباه گرفته، بیماری سیستم ایمنی از کی تا حالا شده بیماری شکمی؟ بر این اساس شهدای اسلام کلی زیاد می شن. البته ایشون مشخص نکردن که از هر راهی ایدز بگیرن شهید می شن یا فقط از یه راههای بی ناموس؟ من حالا فهمیدم چرا توی مملکت خودمون خیلی به این خانومای خیابونی که ایدز متحرک هستن کار ندارن، بیشتر با آدمای سالم برخورد می کنن. به هر حال اون خانوما نقش پل صراط رو ایفا می کنن که جادش یکطرفه به سوی بهشته. ثواب از این بالاتر؟ دست یکی رو بگیری ببری بهشت. فکر کنم کلی قیمتشون بره بالا.

خلاصه که این مفتی ها خیلی باحالن و خنده دار. یادمه دبیرستان که بودم یه مفتی عربستان هم پوشیدن کفش پاشنه بلند رو برای خانومها حرام اعلام کرده بود و گفته بود باعث لرزش اندام خانومها هنگام راه رفتن میشه و سبب میشه آقایون گناه کنن. مثل این استدلالهای مسئولین مبارزه با بدحجابی توی ایران. شنیدم تازگیها به بوت روی شلوار هم گیر می دن. اونی که این قانون رو گذاشته فکر کنم استعداد foot fetish شدن داشته باشه.

از قضیه ایدز دور نشیم، توی ایران هم یک کشف بزرگ انجام شد و دیگه کلاً دانشمندا و محققان باید برن دکانشون رو تخته کنن چون مشکل ایدز هم به برکت علمای عظام حل شد. راه پیشگیری از ایدز، صیغه اعلام شد. یکی از حضرات فرمودن که اگه قبل از سکس صیغه کنن دیگه ایدز نمی گیرن. حالا شما کفار برید هی داروی جدید بسازین و این همه هزینه کنین. البته ایشون نفرمودن که این صیغه طعم هم داره یا نه؟ البته خاردار و بی حس کنندش هم اگه ارائه کنن همه ممنونشون می شن. من پیشنهاد می کنم در داروخانه ها اون قسمت فسق و فجور که انواع کاندوم و این چیزهای بی ناموس رو می فروشه و خلق الله هم همیشه مجبور بودن در گوشی بخوانش رو جمع کنن، جاش یه میز بگذارن و یکی از علما هم اونجا بشینن، دوستان به جای اینکه هم پول رو حروم کنن و هم از میزان لذت کم کنن، برن با طرفشون پیش حاج آقا و یه صیغه بخونن و دیگه حله. تازه به معنویت فضای داروخانه هم کمک می کنه.

نتیجه گیری: اگر صیغه کنید امکان شهادت شما بسیار کم خواهد شد.

God rest his soul!

2007-11-30T23:23:00.000Z

گفتش : خبر بد رو شنیدی؟

گفتم: نه چی؟

و بعدش خبر رو گفت. هنوز نمیشه باورش کرد. سخته بشنوی یه جوون ، تنها توی اتاقش ، پشت کامپیوترش با یک سکته با زندگی خداحافظی کرده، سختتره وقتی یادت میاد که اون یه زمونی جزو بچه با حالای منطقه بوده ، و بعد تا بیای با قضیه کنار بیای بفهمی که 2 روز هم کسی خبر نداشته.

و من موندم و یک تجربه جدید، حالا توی لیست دوستام ، یکی هست که رفته اون بالا. چند وقتی هم هست که عکسش روی home page اومده چون هفته دیگه تولدشه. حالا بچه ها براش نوشتن :

... تولدت همیشه مبارک ...

Battle-field of Blog!

2007-11-27T00:31:00.000Z

تلویزیونهای لوس انجلسی رو به یاد می آرید؟ شبکه های مختلف با برنامه های سرگرم کننده و برخی هم سیاسی و ضد رژیم ایران. بعد از مدتی فعالیت افتادن به جون هم و هر کدوم توی شبکه خودش به اون یکی فحش می داد و خودش رو برحق می دونست. یه عده آدم بی کار هم می شدن طرفدار هر کدوم از اینها و تلفن می زدن و بعضاً هم فحشو بد بیراه نثار مخالفین خودشون و شبکه مورد علاقشون می کردن.

من همون موقع از این همه حماقت تعجب می کردم که ، این مدیران به اصطلاح با فرهنگ تلویزیونها چرا اینطوری با هم برخورد می کنن و چرا نمیان با هم دوست باشن. این همه تلویزیون ایرانی، هیچ دو تایی رو نمیشد پیدا کرد که با هم بد نباشن. از همه بدتر کار مردمی بود که به این دشمنی دامن می زدن و یه جاهایی حتی صدای خود مدیرای تلویزیون هم در میومد که از این حرفها نزنید.

حالا شده داستان این وبلاگها، راستش اون موقعی که ما وبلاگ خوندن و نوشتن رو شروع کردیم چندتا وبلاگ معروف بودن که دیگه همه می شناسنشون. خوشبختانه اکثر اونها هنوز هم دارن به کارشون ادامه می دن و البته اکثراً هم از مملکت خارج شدن. بر اساس نظریات و عقایدی هم که داشتن هر کدومشون خواننده های خودشون رو داشتن و به کارشون ادامه می دادن. همون موقع هم بودن افرادی که کامنتای نا مربوط می ذاشتن و اگه با یک وبلاگ مخالف بودن سعی می کردن مخالفت خودشون رو با فحش نوشتن در قسمت نظرخواهی نشون بدن.

این سری که من دوباره اومدم و سر زدم به وبلاگستان فارسی، دیدم که خوب به خاطر پیشرفت تکنولوژی دیگه خیلی فحش و فضیحت توی کامنت دانی ها نیست و نویسنده قبلش یک فیلتر گذاشته برای کامنتها. ولی یه چیز بدتر دیدم و اون هم همون داستان گیر دادن نویسنده ها به هم دیگه بود. این توی وبلاگش به اون جواب میده اون یکی میاد این یکی رو لو میده، یکی دیگه جواب اولی رو می ده و محکومش می کنه و خائن به مملکت قلمداد میشه و خلاصه داستان او تلویزیونها اینجا هم تکرار شد و طرفدارا هم مثل اونایی که به تلویزیونها زنگ می زدن ، اینجا کامنت می ذارن بد و بیراه می گن.

واقعاً نمیشه هر کسی نظر خودش رو بگه بدون اینکه بخواد بقیه رو بکوبه؟ من فکر می کنم کسی سعی می کنه با پایین کشیدن بقیه خودش رو بالا ببره که به خودش و درستی عقیدش مطمئن نیست وگرنه چه نیازی به این جار و جنجالها؟

Arabic Count

2007-11-21T03:13:00.000Z

اولاً که چه معنی داره آدم مقاله 30 صفحه ای بنویسه ولی از این 1000 نمره حتی 1 نمره هم نداشته باشه و نوشتنش هم پیش نیاز شروع پروزه باشه. تازه چون استاد راهنما هم بر این نگارش نظارت می کنند نمیشه سمبلش کرد و کپی زد.

ثانیاً دستپخت خوبم داره کار خودش رو می کنه و این شکمه در حال ترکاندن دکمه های پیراهن وشلوار است. حالا نیاین بگین شکم چه ربطی به دکمه شلوار داره ها ، اگه دکتر باشین می بینین که داره.

ثالثاً من از این عربی خوشم نمیاد نمی دونم چرا اینقدر اولاً ثانیاً ثالثاً می نویسم؟

رابعاً لندن بالاخره خودش رو نشون داد و الان چندروزی هست که روی نورانی خورشید خانم رو ندیدیم، زنیکه معلوم نیست کجا رفته داره شیطونی می کنه این ابرای تیره رو فرستاده سروقت ما.

خامساً این آژیر خطر آتش هم خواب و زندگی برای ما نذاشته، امروز صبح خواب بودیم این آژیره بوقش راه افتاد از تخت گرم و نرم پاشدیم رفتیم توی خیابون نمور و بارونی که چی؟؟؟ اینا تست ماهیانه آژیرشون گرفته. این هم از عادت ماهیانه اینا. اصولاً من با هر نوع عادت ماهیانه مخالفم. می خواد تست آژیر خطر باشه یا هرچی که شما منحرفها فکر میکنید.

سادساً اینها چقدر زیادی فکر محیط زیستن. شروع کردن تبلیغات که ای مردم برای حفظ محیط زیست از کیسه نایلون استفاده نکنید. من حالا فهمیدم چرا وقتی می رم خرید این فروشنده ها می گن نایلون می خوای یا نه. من با خودم می گفتم اینا چقدر خسیس هستن خوب معلوه دیگه پرسیدن داره؟ حالا تازه برخی فروشگاههای بزرگ می خوان برای کیسه ها قیمت بذارن که مردم همینطوری کیسه پلاستیکی استفاده نکنن و از کیسه های قبلی استفاده کنن یا کیسه غیر پلاستیکی تهیه کنن. بیکارن دیگه. به قول حسنی تو اگه آدمی و فکر داری برو کشاورزی کن که محیط زیست خوب شه چکار داری به نایلون؟

سابعاً توی یک سایت فونت نستعلیق گذاشته بود و منم داونلودش کردم و باهاش نوشتم خیلی باحال بود و خوشمان آمد. یاد معلم دوم دبستان خانم شهرستانی افتادم که بیچاره خودش رو کشت که من خوش خط بنویسم و تحریری بنویسم ولی نشد که نشد. یادمه مامانم رو خواستن مدرسه به خاطر خط بدم و بهش گفته بود توی خونه باهاش کار کنین که خطش خوب شه وگرنه همینطور بزرگ میشه و خطش هم بد می مونه. بیچاره خبر نداشت که فونتش میاد. معلم خوبی بود کلی دوستم داشت. الان حتماً کلی پیر شده. ایشالا که سالم باشه.

ثامناً این هشتم به عربی یادم رفته بود کلی فکر کردم بالاخره یادم اومد که یه ساندویچی بود کنار پمپ بنزین سر میرداماد که جزو موقوفات امام رضا بود به اسم ساندویچی ثامن که بعداً شد داروخانه فکر کنم. خلاصه این شد که یادم اومد.

تاسعاً اگه یک نفر درست نقطه مقابل قبله اونطرف کره زمین باشه، یعنی از هر دو طرف فاصلش با قبله یکی بشه تکلیفش چیه؟

عاشراً تا به حال اینقدر از هر دری سخنی ننوشته بودم. فکر هم نمی کنم دوباره بنویسم.

Thought Cancer

2007-11-16T23:48:00.000Z

الان کلی مطلب مختلف توی ذهنمه نمی دونم کدومش رو بنویسم. آهان این بهتره:

توی این دو ماه و 3 روزی که اینجام یه چیزایی در مورد خودم کشف کردم.

نه اینو نمی خواستم بنویسم که، منظورم این بود که یکی از عجایب زندگی تنها در اینجا اینه که زمان خیلی زود می گذره ولی خیلی خوش نمی گذره. یعنی کلاً که خوش نمی گذره ولی نمی دونم چرا اینقدر سریع می گذره. بازده کاریم به نظرم کم شده، شاید هم یک سری کارای روتین که قبلاً نمی کردم مثل همون کارای خونه و خرید و این چیزا باعث شده که یک دفعه زمان زود بگذره. مثلاً همیشه قبل از تعطیلات آخر هفته می گم که به به کلی درس بخونم این 2 روز رو، بعد که تموم میشه می بینم به اندازه یه نصف روز بازده داشته، بقیش صرف کارای دیگه شده.

یه مورد دیگه هم اینه که آدم زیاد با خودش فکر می کنه، یعنی می شینی با خودت رسماً حرف می زنی، بعد می بینی ای بابا نیم ساعته با خودت داری ور می زنی . یه وقتا حس می کنم الان سرطان فکر می گیرم .

اینقدر هم که درس و مشق داریم که آدم بخواد بره خوش بگذرونه کوفتش میشه. یعنی من که همیشه اینجوری بودم، وقتی درس داشتم هر جا می رفتم باز فکرم مشغول این درسه بود به جای اینکه حال کنم عذاب وجدان می گرفتم.

خوب من برم یه برنامه بریزم برای این 2 روز ببینم چقدرش به موقع اجرا میشه.

Ideal Medicine

2007-11-12T23:43:00.000Z

این همه علم ، پیشرفت کرده ولی هنوز مثل یک نوزاده چند ماهه هست. نکته ایکه این چند روزه من رو خیلی مشغول به خودش کرده لزوم یک تحول وسیع در نحوه ساختن داروها و آزمایشهای اثربخشی داروهاست.

تا اینجایی که من فهمیدم و این اساتید درس دادن، یه جای کار می لنگه، کسی هم جدی نمی گیردش:

هر دارو از مرحله کشف فرمول تا ساخته شدن و آمدنش به بازار زمان زیادی رو در آزمایشگاههای مختلف سپری می کنه تا اثردهی و سالم بودنش ثابت بشه و بعد اجازه تولید و عرضه رو دریافت می کنه. ولی این آزمایشها هنوز خیلی جای کار داره، مثلا اکثر آزمایش ها برای اینکه ببینن دارو از سدهای بیولوژیک عبور کرده روی یه بافت سالم انجام میشه، در صورتیکه فرد بیمار به دارو نیاز داره و اون رو مصرف می کنه و در زمان بیماری برای سدهای بیولوژیک بدن هم تغییراتی ایجاد میشه، و این تغییرات در فرمولاسیون برخی داروها پیش بینی نشده ، در نتیجه وقتی بیمار دارو رو مصرف می کنه ، نتیجه با اون چیزی که پیش بینی شده بود متفاوته.

یک نکته دیگه هم این هستش که آزمایش برای یک عدد قرص انجام میشه، جواب هم قابل قبول هست و بیماران هم مصرف می کنند و اشکالی هم پیش نمیاد، تا اینکه یک بیمار وضعش وخیمه ، پزشک به جای یکی، 3 تا قرص براش تجویز می کنه، ولی نه پزشک و نه بیمار خبر ندارن که هیچ فرقی نکرده، قرص اول اثر می کنه ولی قرص های بعدی به خاطر تغییراتی که همون قرص اول در بدن بوجود آورده ، ( مثلاً PH قلیایی روده رو اسیدی کرده) اثر ندارن و دفع می شن.

کنار همه اینها بایدآموزش صحیح مصرف دارو به بیمار هم داده بشه، خیلی از دارو ها هرز می رن و بیماریها هم مزمن می شن، به خاطر اینکه بیمار دارو رو به طور صحیح مصرف نمی کنه، بعد فحشش رو احتمالاً پزشک بیچاره می خوره. البته عده ایی از محققین اعتقاد دارن، تاریخ نشون داده که مردم هر چقدر هم توجیه باشن باز هم ممکنه اشتباه کنن، برای همین وظیفه داروسازان و طراحان دارو هست که دارویی رو بسازن که بدون توضیحات خاص ، خیلی راحت برای بیمار قابل مصرف باشه و اشتباه های بیمار اثربخشی دارو رو از بین نبره. یکی از استادای ما که یک طرح ایده آل برای داروسازی طراحی کرده و میگه ایده آل داروساز باید این باشه که روزی برسه که یک چیزی شبیه یک غده ترشح کننده دارو در بدن کار گذاشته بشه ، بعد خود بدن در زمان بیماری تشخیص بده که این غده الان چه دارویی رو ترشح کنه و دارو هم بره همونجایی که باید و اثر کنه و بعدش هم بره پی کارش. یک چیزی شبیه کپسول های زیر پوستی الان، ولی هوشمند و جامع تر. من که کلی حال کردم با این ایده آل این استاد سختگیر یونانی.

Differences

2007-11-10T23:04:00.000Z

این خواب آلود بودن صبحهای من هم شده یه درد مزمن، هیچ ربطی هم به اینکه شب چه ساعتی خوابیده باشم و این چیزها نداره، هر موقع از روز هم که بیدار شم، دور و بر 11-12 صبح بدنم گرم میشه و از خواب آلودگی در میام. دیروز صبح هم 8 صبح بیدار شدم و کارهای روزمره صبحگاهی از قبیل دوش و صبحانه و چک کردن ایمیل و تراشیدن ریش و پوشیدن لباس رو انجام دادم و حدود 10 صبح بود که باز هم خواب آلود رفتم به سمت ایستگاه اتوبوس و بعد از 5 دقیقه پیاده روی در هوای آفتابی مایل به طوفانی رسیدم به ایستگاه و اتوبوس هم لطف کرد و زود اومد و نشستم روی صندلی که مشرف به در وسط اتوبوس هست. همینطوری در حال چرت زدن بودم که در یکی از ایستگاههای وسط راه یه پیرزن با ویلچرش می خواست از اتوبوس پیاده بشه و یه پیرمرد هم که احتمالاً شوهرش بود ، پشت سرش اون رو هدایت می کرد به جلو. همینکه به جلوی در رسیدن و باید می رفتن پایین، یکدفعه یک صدای بوق ممتد از یه جای اتوبوس بلند شد و در پی اون ، یک صفحه مربع شکل از جنس کف اتوبوس از زیر کف اتوبوس و در محل در، بیرون اومد و در واقع پُلی شد بین اتوبوس و کف خیابان و خانم ویلچر سوار خیلی شیک به همراه شوهرش پیاده شدن و بعدشم پل رفت جای خودش و اتوبوس راه افتاد ولی من دیگه خواب از سرم پریده بود و داشتم به این فکر می کردم که بابا اینا دیگه کی هستن؟ چقدر مردمشون رو سوسول بار میارن. اینجا از این مثالهای رعایت حق معلولین خیلی زیاده:

نزدیک ترین محل پارک ماشین به درب هر فروشگاه یا اداره و چیزهای شبیه این ، مخصوص معلولینه. ( این اواخر توی ایران مثل این رو دیده بودم)

توی اتوبوس و مترو فضای مخصوص برای ویلچر یا کالسکه بچه و یا چمدان درنظرگرفته شده.

نبش هر تقاطع و خیابون در پیاده روها و هر جا که پله باشه، کف پیاده رو هم سطح خیابون میشه و از یه جنس پلاستیکی ساخته شده و روش دایره های دکمه مانند و برجسته ایی هست، برای نابینایان که با پاهاشون لمس کنن و متوجه بشن که مثلاً الان پیاده رو تموم میشه و به خیابون رسیدن.

توی اکثر رستورانها و کافی شاپ ها و مراکز خرید و کلاً جاهای عمومی، کنار دستشویی های زنانه و مردانه، دستشویی معلولین هم هست به اضافه یه محل برای تعویض پوشک بچه یا شیر دادن مادر به کودک.

دیگه الان مورد دیگه ای یادم نمیاد، فقط باید بگم این امکانات رفاهی برای معلولین داره توی کشورایی انجام میشه که اتفاقاً بر خلاف ایران معلولین ، جانباز نیستن، یعنی یه نگاه ارزشی و قهرمانانه به اونا نمیشه ولی سعی میشه که از حداکثر حقوق شهروندی بتونن استفاده کنن ولی ما ادعامون گوش دنیا رو کر میکنه ولی خبری از رفاه برای جانبازان و معلولانشون هم نیست. احتمالاً هم اگه بخوان این طرحها رو توی ایران اجرا کنن ، مثلا شهرداری قانون بذاره که داری رستوران می سازی یا مرکز خرید، دستشویی معلولین هم بذار ، ( بماند که سنگ توالت ایرانی مخصوص معلولین هنوز اختراع نشده)، پیمانکار بجای اینکه قانون رو اجرا کنه ، فوراً به این فکر میوفته که قانون رو دور بزنه و قضیه معمولاً یا با رشوه حل میشه یا با جریمه که همون رشوه هست ولی رشوه قانونی به دولت.

Holology

2007-11-08T13:55:00.000Z

در روزهای گذشته شایعاتی در خصوص رشته تحصیلی اینجانب در اقصی نقاط جهان به گوش رسید که بنده همه را تکذیب می کنم و نخواهم گذاشت چند عنصر معلوم الحال و وبلاگ خوان نما با ایجاد شایعات خود سبب تشویش اذهان عمومی و خصوصی شوند ، چه که تشویش اذهان عمومی یک چیزی تو مایه های لکه دار کردن عفت عمومی هست که البته از بچه دار کردن عصمت خصوصی هم شنیع تر است، لذا همینجا اعلام می کنم که طرفداران شاخه تحصیلی Holology به هیج وجه نگران نباشند، بنده نه تنها تغییر رشته ندادم بلکه باید عرض کنم که در مقطع کارشناسی ارشد مشغول یادگیری این رشته آن هم به صورت International می باشم و جای هیچ نگرانی نیست. البته ناگفته پیداست که در همان اوان جوانی نیز در ایران تحت لوای داروسازی Holology خواندیم و اینک تحت لوای Drug Delivery دایره این دانش را در سطح بین المللی وسعت خواهیم بخشید انشاءالله چه که دانشی با این اهمیت که با روح و روان و زندگی روزمره انسان ها رابطه مستقیم دارد، باید در دانشگاه های مختلفه تدریس شود و تمام سعی ما در آینده بر این خواهد بود تا با رایزنی های مختلفه با دانشگاه های بزرگ دنیا چون PBU(Play Boy University) و با کمک خبرگزاری Ultra News به گسترش این دانش در این دنیا و دیگر دنیا ها کمک کنیم. کمکهای مالی خود را نیز می توانید به شماره حساب 69-69-69 هر بانکی که دوست داشتید بفرستید. فعلاً بای.

Drug Delivery

2007-11-05T22:38:00.000Z

این رشته تحصیلی من هم با این اسمش سوژه شده برای دوستان! طبیعتاً این روزها جاهای زیادی رفتم و آدمهای مختلفی رو برای اولین بار دیدم و یکی از سوالهای کلیشه ایی ، بعد از اسم و ملیت و اینکه چکار می کنی همین رشته تحصیلی هستش.
وقتی که من در جواب می گم ، Drug Delivery می خونم، معمولاً طرف مقابل یه مکث می کنه و بعد با لبخند معنی داری می پرسه یعنی چی؟
من هم جواب می دم Drug delivery in the body و بعدش هم باید کلی توضیح بدم که از شاخه های صنعتی داروسازی هست و ما سعی می کنیم تغییراتی در داروها ایجاد کنیم که بتونن از سدهای طبیعی بدن بهتر عبور کنن و اثر بخشی اونا بیشتر بشه یا شکل دارویی رو تغییر بدیم تا مصرف دارو برای بیمار راحتتر بشه و در همون حال حداکثر اثر درمانی رو هم داشته باشه و عوارض کمتری هم داشته باشه. این مثال انسولین استنشاقی یا آسپیرین روکش دار هم دست به نقد ترین مثالهایی هستن که می زنم و بالاخره دوستان توجیه می شن که بنده اهل خلاف و مواد مخدر و این چیزها نیستم. نمی دونم چرا خودم اصلاً با این دید به قضیه نگاه نکرده بودم وقتی که اولین بار اسم این رشته رو شنیدم.

یاد اسمم افتادم که همیشه اول سال توی مدرسه باید توضیح می دادم که معنیش چیه ، یه بار هم یکی از معلما ازم خواست یه تحقیق بکنم در مورد اسمم و بنویسم و ببرم مدرسه ، من هم الان یادم نیست اون موقع گردنم رو خاروندم یا گفتم چهارشنبه میارم ولی یه چیزی توی همین مایه ها بود و حرفشو گوش ندادم.

Man U vs Arsenal

2007-11-03T18:26:00.000Z

امروز مهمترین بازی لیگ برتر انگلستان در لندن برگزار شد و تیمهای اول و دوم جدول که هم امتیاز هم بودن با هم بازی کردن و من هم که عشق منچسترم و نشستیم با 2-3 تا دیگه از بچه های خوابگاه بازی رو دیدیم. بازی خوبی بود ولی نتیجش خیلی رو اعصابمه. البته در حالت کلی نتیجه مساوی در زمین آرسنال برای منچستر می تونه نتیجه خوبی محسوب بشه و آرسنالیها باید ناراحت باشن از اینکه 2 امتیاز بازی خانگی رو از دست دادن ولی وقتی داور سوت پایان بازی رو زد ، تماشاچیای لندنی طوری خوشحال بودن که انگار الان هفته آخر لیگ برتر هستش و تیمشون قهرمان شده و منچستری ها هم طوری ناراحت بودن که انگار بازی رو باختن. حالا چرا اینطور بود؟ برای اینکه منچستر دو بار از آرسنال جلو افتاد ولی هر دو بار بازی مساوی شد و بازی 2-1 برده رو در آخرین دقیقه وقت تلف شده یعنی دقیقه 93 مساوی کردن. حالا کی این گل رو زد؟ گالاس، همون که توی چلسی هم که بودیه بار این بلا رو سر منچستر آورد و چلسی رو قهرمان کرد. خلاصه حیف شد داشتیم می رفتیم صدر جدول که یک لحظه غفلت نذاشت. البته حالا وقت زیاده و بازی های زیادی تا آخر لیگ مونده. بازی خوبی بود مخصوصاً نیمه دومش هیجان بالایی داشت و توپ مرتب روی دروازه ها بود ولی نیمه اول به جز گل رونی چیز دیگه ای نداشت. آرسنال تیم خیلی جوونیه و سالهای دیگه می تونه خیلی قوی تر از اینی که هست بشه ، منچستر هم خوب بود ولی موقع خوردن هر دو تا گل تمرکز دفاعیش از بین رفته بود. گلهای منچستر روی پاسهای تیمی قشنگی بدست اومدن مخصوصاً گل دوم که یه پاس عالی از ساها که تازه به زمین اومده بود به اورا و پاس اورا به جلوی دروازه خالی و رونالدو خیلی راحت گل دوم رو زد. گلهای آرسنال بیشتر روی اشتباه دفاعهای منچستر مخصوصاً فردیناند به ثمر رسیدن . گل اول که یه توپ مرده روی سماجت ساینا به پاس گل برای فابرگاس تبدیل شد و گل دوم هم که اینقدر از چپ و راست توپ ریختن روی گل منچستر که وقتی توپ گل شد کسی نفهمید چون واندرسار توپ رو از توی دروازه در آورده بود و بازی ادامه داشت که کمک داور پرچم زد و اعلام گل کرد. داوری هم می تونم بگم یکی از کم نقص ترین داوری هایی بود که دیده بودم و اتفاق مشکوکی هم نیوفتاد که بحث برانگیز باشه. به هر حال باز هم نشد این آرسنال رو ببریم توی لندن، انشاءالله در اولدترافورد جبران می کنن

Cooking

2007-11-02T22:25:00.000Z

از جمله فواید غربت نشینی آن هم به صورت مجرد، اینه که بالاخره مجبور می شی یک سری از اعضای مبارک رو هم بیاری و خودت آشپزی کنی. مقاومت هم فایده نداره هر چقدر هم بری غذای بیرون بخوری غذای نیمه آماده بگیری و گرم کنی و این جور کارها، آخرش باید کارایی رو بکنی که اگه خونه پدر جان بودی عمراً فکرش هم نمی کردی.
در همین راستا بنده بالاخره در هفته گذشته بدون پیشبند شروع کردم به پخت و پز، اول با زرشک پلو با مرغ شروع کردم که بد هم نشد جای همگی خالی خوردیم. تازه این دختره امریکایی پررو که این هم مثل اون بوش شیطان بزرگ هست و یه موقع در مورد شیطونیاش می نویسم اومده میگه اوه بالاخره تو هم آشپزی کردی، حالا خودش اصلاً تا حالا ماکارونی هم نپخته ها چه برسه به خودش
من خیلی کنجکاوم ببینم این چینیه چی می خوره، تا حالا که چیز بی ربطی نخورده ، مثل آدمیزاده همه چیش ولی می گن اینا گربه و این چیزا هم می خورن، ولی من که ندیدم هنوز
غذایی که هممون درش متفق الشکم هستیم هم پاستا و ماکارونی و خلاصه این کوفت و زهرمارای ایتالیایی هستش که بیشترین مصرف رو داره ، البته یادم نمیاد اون پاکستانیه خورده باشه، این مردک پاکستانی هم مثل هندیها عاشق غذای تنده و البته از همه هم بیشتر آشپزی می کنه
از بحث اصلی دور نشیم، خلاصه این آشپزی و کارای خونه هم یه تجربه جالب بود که امیدوارم خیلی طولانی نشه چون به گروه خونیم نمی خوره، ضمناً تازگیها مثل این خانمها که می شینن با هم حرفای آشپزخونه ایی می زنن من و رفیقم هم که اونم مثل خودم مفرداً مجرداً داره زندگی می کنه ، با هم از این حرفا زدیم و از غذا پختن هم می گفتیم که البته فوراً به خودمون اومدیم و به حرفای مردونه ادامه دادیم. همش تقصیر این مردمه که زناشون رو ندادن به ما، این شد آخر و عاقبت ما
تازه خوبش این آشپزیه، شستن دستشویی و حموم و جارو کردن اتاق و اتو کردن لباس و .... ولی همه اینا باعث شده که خیلی احساس دلتنگی و دپقسیون نکنم ، ضمناً خیلی هم کار سختی نیست که خانوما اینقدر منت می ذارن سر بقیه

بی ربط: اینقدر حال کردم وقتی اون بالا گفتم کوفت و زهرمار برای همین اینجا تکرارش کردم، اینم از اون چیزاس که باید باشین جای من تا بفهمین ربطی هم به بی ادب و با ادب بودن نداره

Fire on Halloween Night

2007-11-01T02:12:00.000Z

امشب یعنی دیشب هالووین بود و اینجا هم مردم خودشون رو به شکلای مختلف در آورده بودن ، البته خیلی هم خبری نبود، فقط کلابها و بارها شلوغتر از همیشه بود و ما هم با بچه های خوابگاه رفتیم بیرون ، روی هم رفته واسه خنده خوب بود ولی من حس کردم وقتم تلف شد
قبل از اینکه بریم هم یه آتش سوزی کوچیک توی قسمت کابلهای برق طبقه اول اینجا اتفاق افتاد و صدای این آژیرهای خطر ساختمون واقعاً کر کننده بود. همه ریختیم بیرون ببینیم کجا آتش گرفته ، بالاخره به زحمت دیدیم یه شعله کوچک دیده میشه. البته همین شعله کوچک اگه خاموش نمی شد مطمئناً کل خوابگاه و فروشگاه پایین رو می سوزوند چون همش از چوب ساخته شده برای همین هم همه جای ساختمون پر از سنسور دود و آژیر خطر و کپسول آتش نشانی هست. خلاصه در عرض 5 دقیقه 2 تا ماشین آتش نشانی و 3-4 تا ماشین پلیس اومدن و آتش رو مهار کردن و سیم ها رو هم درست کردن و تا خیالشون راحت نشد به ما اجازه ندادن که بریم داخل ساختمون. اگه این اتفاق توی تهرون خودمون می افتاد چقدر طول می کشید که ماشین امداد برسه؟ شاید هم به خاطر کمبود بنزین اصلاً نمی اومدن؟؟؟

3rd world war?

2007-10-30T01:28:00.000Z

من تا دیشب فکر می کردم که این آقای جرج دبلیو بوش امسال رفع زحمت می کنه و دیگه از جنگ و حمله احتمالی خیالمون راحت میشه ولی دیدم که نخیر، زهی خیال باطل و ایشون تا پایان سال 2008 هم کماکان بر اریکه ریاست جمهوری ایالات متحده تکیه می زنند. حالا با این وضعیت شاید هم به ایران حمله کنه ، مخصوصاً که به دعوای هسته ایی ایران وامریکا، دخالت در عراق هم اضافه شده و این دومی بیشتر امریکاییی ها رو تشویق می کنه که نیروی نظامی ایران رو منهدم کنن. من که فکر می کنم اگه این مردک بوش باز بخواد یه جنگ دیگه راه بندازه فاجعه از عراق و افعانستان خیلی بدتر باشه و رسماً جنگ جهانی سوم راه میوفته. چون ایران هم که بیکار نمی شینه ، به اسرائیل و اروپا و پایگاههای امریکا که دور و بر ایران هست حمله می کنه و حزب الله لبنان هم از اونطرف بهش کمک می کنه و خلاصه در بهترین وضعیت ، خاور میانه می ره رو هوا. من نمی دونم ایران حالا چه اصراری داره که توی عراق موش بدوونه و گزک بده دست این مردک دیوانه، حتماً این هم از اون حقوق مسلم ماست که بی خبریم ازش

نکته جالب اینه که همه سیاستمدارا و دولتمردای دنیا مثل بوش و احمدی نژاد و صدام و .... همه کارهایی که می کنن رو به نام ملت خودشون انجام می دن ولی وقتی به مردم نگاه می کنی، می بینی اکثریت افراد اون جوامع با سیاستهای رهبراشون مخالف هستن و از اون جالبتر اینه که با همه این مخالفتها باز دور بعد میرن بهشون رأی می دن

همه این مسائل رو که کنار هم بگذاری، به این می رسی که همش بازیه، ولی بازی که با جون مردم بی گناه جلو میره، یه مشت آدم دیوانه به اسم دین و وطن پرستی و ... هر کاری که می خوان می کنن. اصلاً هم فرق نمی کنه که رهبر امریکا باشه یا ایران ها، همشون مثل هم هستن. اگه یه بار صحبتهایی که بوش برای ارتش امریکا می کنه رو گوش بدین متوجه می شین که همون چیزایی رو می گه که رهبر ایران می گه، تفاوت در زبان و دینه، اون می گه باید از حق مردم دنیا دفاع کنیم و در برابر خدا و مسیح مسئولیم و باید صلح به وجود بیاریم، این یکی هم میگه باید از اسلام دفاع کنیم و به حقمون برسیم . این به اون یکی میگه شیطان بزرگ، اون یکی هم میگه محور شرارت. اون یکی ابرقدرته و زورش بیشتره و این یکی نفت داره و بهش می نازه ، که اصلاً من معتقدم این نفت و این منابع زیر زمینی خاور میانه هست که باعث بدبختی مردم این کشورا شده ، به خاطر اینکه قدرتای بزرگ به خاطر این نفت می خوان این منطقه رو تحت سلطه خودشون داشته باشن و همیشه یه آشوبی به پا می کنن. به هر حال امیدوارم دوباره جنگ راه نیوفته و بالاخره اینا از خر شیطون بیان پایین

IPLTS ( International Persian Language Testing System)

2007-10-26T22:17:00.000+01:00

بچه محلایی که من دیدم همه جوون بودن، رأی هم ندادم به جاش رفتم شمردم و همون بار اول سه نفر انتخاب شدن و کار به دور بعدی نکشید. تازه بالاخره یه نفر که طرفدار منچستر یونایتد باشه هم پیدا کردم خونش هم چسبیده به استادیوم آرسنال.
این اسم مردم رو هم یاد گرفتن سخته ها ، هر جا میرم آدمای جدید می بینم و اسمای جدید. تازه من تونستم اسم همکلاسیهامو یاد بگیرم این 10 تا هندی خداییش اسماشون سخته ، هنوز بعضی از بچه ها همه اسمها رو بلد نیستن. اسم خودم هم فکر کنم برای این خارجی ها مشکله، هر دفعه که اسممو میگم باید چند بار شمرده تکرار کنم تا بفهمن. البته این اسم قشنگ من واسه ایرونیا هم سخته چه برسه به این خارجیا که فارسیشون هم ضعیفه. چی میشد جای انگلیسی ، فارسی زبون همه دنیا میشد؟ مثلاً هر کی می خواست بره یه جا درس بخونه به جای امتحان تافل و آیلتس امتحان ادبیات و دستور زبان و انشاء می داد ولی جداً این زبان واحد خیلی جالبه، این همه آدم از همه جای دنیا اینجان و همه با یه زبون با هم حرف می زنیم. بدم نمیاد اگه یه موقع وقت کردم برم تحقیق کنم ببینم چی شد که این زبان انگلیسی عالم گیر شد و مثلاً فرانسوی که یه موقع زبان معروفتری بوده کمتر کاربرد بین المللی داره ، البته فکر کنم بیشتر از اینکه انگلیسیها مؤثر باشن، امریکاییها باعث گسترش این زبان شدن . خوب خارجیا آخر هفته خوش بگذره، ایرونیا هم هفته خوبی رو شروع کنین. شب بخیر

Vote

2007-10-25T22:39:00.000+01:00

امروز از صبح یه بند بارون اومد و هوا گرفته بود. دیگه کم کم باید با روزای آفتابی خداحافظی کنیم ، منم امروز از خونه بیرون نرفتم و مثل بچه های خوب نشستم درس خوندم. یه وقتا خودم خندم می گیره سن بابا پیره شدیم هنوز داریم درس می خونیم

اتفاق مهم هم این بود که بالاخره اینجا هم ما رو شناختن و نامه محفل هم رسید و از اون جالبتر اینه که فردا یه جلسه هست برای انتخاب 3 عضو جدید برای محفل محلی. خوب من که تا حالا همچین چیزی رو به خاطر شرایط ایران تجربه نکردم، برای همین برام جالبه ولی مشکل اینه که هیچکس رو هنوز نمی شناسم ، حالا فردا می رم ، شاید هم رأی ندادم. مهم همون رفتنشه و شناختن بچه محلامون. کل تعداد افراد ذیرأی به 30 تا نمی رسه ، بریم ببینیم چی میشه

Everything

2007-10-24T19:44:00.000+01:00

آدم اینجا توی غربتستان که زندگی می کنه دلش واسه خیلی چیزا و خیلی آدما تنگ میشه. حالا برای اون دسته افرادی که باهاشون خاطرات خوبی رو داشته تنگ بشه طبیعیه ولی اینکه مثلاً دلت برای ترافیک خیابونای تهرون و بوی دود و صدای بوق ماشین و این چیزا هم تنگ بشه یه کم عجیبه ولی تا اینجا نباشی که نمی فهمی من چی میگم. احتمالاً اینجوری پیش بره دلم برای پلیس و بسیج و این چیزا هم تنگ میشه که انشاءالله کار به اونجاها نمیکشه . راستی اینجا هم باید برای همه چی بری توی صف تا نوبتت بشه، دیروز یه موبایل می خواستم بخرم 45 دقیقه توی صف بودم که نوبتم بشه . از بس که با مشتری حرف می زنن اینا. تا مطمئن نشن که همه چی رو فهمیدی و جایی برای شکایت کردن احتمالی باقی نمونده که ولت نمی کنن. کلاً اینجا همه چی همینطوره و همه جا پر از هشدار و اخطاره که مراقب باش مثلاً شست پای سگ همسایه نره تو چشمت و حالا اگه خدای نکرده رفت یکی از این 4 گزینه رو داری و قس علی ذلک
توی این کشورای اروپایی ، آثار باستانی خیلی اهمیت داره، وقتی به باقت و معماری شهرا نگاه می کنی می بینی که سعی می کنن تا اونجا که امکان داره بافت قدیمی رو حفظ کنن. مثلاً خونه رو نوسازی و بازسازی هم اگه بکنن داخلش رو تغییر می دن و نما رو از بین نمی برن. یه جورایی در عین حالیکه همه چی مدرن هست قدیمی هم هست این بیشتر از همه جا توی انگلیس دیده می شه و اصلاً اینجا حس نمی کنی که در قرن 21 زندگی می کنی همه چی قدیمیه و به قول رفیقمون مال دوران شرلوک هولمزه . ولی باطن رو که می بینی متوجه می شی که از علم روز خیلی هم خوب دارن استفاده می کنن، گرچه خیلی چیزاش هم اینجا با سلیقه ما جور در نمیاد و مثلاً اکثر ایرانیا امریکا رو بیشتر می پسندن. اتفاقاً شباهاتهای ایرانیا و امریکاییها خیلی زیاده. این استاد امریکاییمون می گفت شما با این همه شباهتی که بین سیستم های امریکا و ایران هست چرا اینقدر می گید مرگ بر امریکا؟؟؟
از آثار باستانی گفتم ، بگم که ما واقعاً یه گنج داریم توی ایران قدرش رو نمی دونیم با اون همه آثار باستانی که توی هر شهر و روستای ایران هست. اینا اینجا فلان کس از فلان پیاده رو رد می شده ، یه تیکه فلز برداشتن و روش نوشتن و با میخ زدن به زمین و در و دیوار. مثلاً خونه چارلز دیکنز که 3 ماه توش کتاب می نوشته، شده موزه بعد ما توی ایران سد می سازیم که قبر کوروش بره زیر آب و از بین بره، هیچکس هم عین خیالش نیست

Sun Doping

2007-10-21T20:32:00.000+01:00

توی زندگی هر کسی یه سری چیزا هست که باعث میشه روحیش بهتر شه. بعضی از این موارد روحیه افزا برای همه مشترکه مثل شنیدن خبر خوب و موفقیت توی یک کار و این جور چیزها. بعضی دیگه هم بسته به موقعیت و شخص و به طور کلی بسته به محیط، متفاوته برای هر کسی. مثلا من هیچوقت فکر نمی کردم که دیدن خورشید و یه روز آفتابی اینقدر اثر مثبت بگذاره روم ولی اینجا که اومدم یکی از مهمترین چیزا همین خورشیده. یعنی اون روزی که آفتابیه من خیلی سرحال ترم.مخصوصاً اگه هواشناسی هم گفته باشه که ابریه ولی تو پاشی ببینی آفتابیه. البته خیلی هم نمیشه بهش خوش بود جون در عرض کمتر از یکساعت همون آسمون آفتابی میشه ظلمات و پر از ابر میشه و بارون میاد و به قول اینا توی یک روز همه جور آب و هوایی رو اینجا تجربه می کنی. امروز هم از اون روزای به یاد موندنی بود چون من هر چی نگاه کردم یه تیکه ابر هم ندیدم و برای یادگاری از خود خورشید خانم هم عکس گرفتم و بعدش هم رفتم یه چرخی زدم توی خیابونا و جاهایی که قبلاً نرفته بودم رو دیدم

بقیه چیزهای عجیب دیگه ای که اینجا دوپینگ روحیه می کنن ، خوشمزه از آب دراومدن غذایی هست که خودت درست کردی، فهمیدن همه درسا سر کلاس و موارد شبیه اینهاست

Iranian Night

2007-10-20T23:53:00.000+01:00

دیشب بسی کیفمان کوک شد چه که با برخی دوستان سابق که هم اکنون در اقصی نقاط بریطانیای کبیر مشغول تحصیل علوم مختلفه می باشند ملاقاتی نمودیم و شامی نیز در رستورانی ایرانی میل کردیم و به رسم معهود پس از آن استکانی چای نوشیدیم و خداحافظی کنان به منازل خود بازگشتیم. در اینجا لازم است که از مسئولین محترم نیز تشکر کنیم خصوصاً آن مستر انگلیسی عضو محفل که در رستوران ما را همراهی کردی و چندین ساعت تمام مکالمات شیرین پارسی ما را تحمل کردی ونه تنها لب به اعتراض نگشودی بلکه نام غذاهای ایرانی را یک به یک آموختی

نکته ای که در این میان از قلم افتاد آن زیارت غیرقابل پیش بینی بود که بسیار به جا و زیبا بود، گرچه من نه مثل برخی گریستم و نه مثل برخی دیگر دوربین به دست عکاسی خود را آزمودم . به هر حال طبیعت افراد مختلف است و هرکه راه خود را می رود و همه اش به یک نقطه منتهی می گردد انشاءالله

Contradiction

2007-10-19T02:11:00.000+01:00

نفر ششم آپارتمان ما هم اومد و اینجا هم ظرفیتش تکمیل شد. نه از دختر سوئدی و این چیزها خبری نیستش، طرف یه دختر چینیه! من که هنوز ندیدمش ، البته خیلی هم عجله ندارم که ببینمش. نژاد پرست نیستم ولی به هر حال از بچگی حال نمی کردم با این زنای چشم بادومی مخصوصاً چینی ها. باید کلی دقت کنی که بفهمی طرف زنه یا مرد

دیشب هم اینجا یه پارتی داشتیم و حدود 20 -25 نفر اومدن آپارتمانمون رو مزین کردن و رفتن . بد نبود دیگه دارم عادت می کنم به این مدل مهمونی که مهمترین چیزش نوشیدنه و نوشیدن. منم به خل بازی های اینا می خندم دیگه

از اتفاقات لندن که بگذریم می رسیم به همون طهرون خودمون که دلم کلی تنگ شده براش. ولی خوب یه اتفاقاتی توش می افته که آدم ترجیح می ده خیلی هم دلش تنگ نشه. بله دیروز برادران غیور نیروی انتظامات زحمت کشیدن رفتن پشت بوم خونمون رو پاکسازی کردن. حالا شما هی ناشکری کنین بگین این دولت خدمتگذار نیست. یه مملکت نشون من بدین که توش پلیس بدون اینکه تو ازش بخوای اینقدر متعهد باشه و بیاد پشت بوم خونت رو تمیز کنه و این قارچهایی که شبیه دیش ماهواره هست و بیماریزا هم هستن رو از اونجا بکنه و ببره و حتی اگه تو در رو باز نکنی ( مثلاً خواب بودی یا حمام بودی یا به هر علتی صدای زنگ رو نشنیده باشی) از پشت بوم همسایه میاد و وظیفش رو انجام می ده. من واقعاً جا داره ازشون تشکر کنم انشاء الله روزه هایی که گرفتن در ماه مبارک هر کدومش 1000 تا صواب اضافی داشته باشه. من واقعاً نمی دونم در دین مبین اسلام حکمی مبنی بر اخذ اجازه برای ورود به خانه و پشت بام منزل هست یا نه. اگه نیست که خوب نمیشه بهش گفت کاملترین دین ، اگه هم هست پس این کارها تحت لوای اسلام چه معنی داره؟

Adaptation

2007-10-16T22:35:00.000+01:00

الان دو تا فنجان چای ریختم برای خودم و نشستم که پست امشب رو تایپ کنم، وقتی داشتم چای رو درست می کردم یاد دوران کودکیم افتادم که همیشه تی بگ رو از چای سنتی بیشتر دوست داشتم و یه حس و حال خاصی داشت وقتی تی بگ رو می زدم توی لیوان آب و به همین راحتی چای آماده می شد. همیشه هم جای اونا توی کمد پایین ویترین نارنجی خونه بود و من تا چشم مامان رو دور می دیدم می رفتم سراغشون. اون موقع هیچ وقت فکر نمی کردم که این فانتزی کودکانه بشه عادت هر روزه من توی غربت

امروز همش توی خونه بودم و مشغول درس خوندن. ظهرهم برای خودم داشتم غذا درست می کردم که ایلیاس اومد توی آشپزخونه. اون هم تقریباً مثل خودم توی خونه خودشون کاری به کار خونه نداشته و هنوز غر می زنه موقع پخت و پز و بقیه کارای زنونه. بهش گفتم ایلیاس من و تو توی این یکسال اگه هیچی نشیم ، حتماً دو تا کدبانوی خوب می شیم ، کلی خندید و با اون لهجه قشنگش گفت نه رو من حساب نکن که نه استعدادش رو دارم نه علاقش رو

ولی آدم فکر که می کنه می بینه توی هر موقعیتی که قرار می گیره باید بتونه خودش رو با اون منطبق کنه، مثلا من هفته ای یک بار هم برای خودم چای نمی ریختم چه برسه به بقیه کارا ولی اینجا دیگه راه دیگه ای نیست ، این کارا هم خیلی مشکل نیست. یه جورایی خوشم میاد از تجربیات جدید. بدترین موارد زندگی اینجا یکی تنها بودنه و دلتنگیه یکی هم ماشین نداشتن ، باز با دلتنگیه هم کنار اومدم ولی با این بی ماشینی هنوز نتونستم کنار بیام ولی مطمئنم به این هم عادت می کنم مخصوصاً که با وضع خیابونای اینجا فکر رانندگی رو فعلاً از سرم بیرون کردم چون احتمالاً میرم لاین مخالف ، شما باشین اشتباه نمی کنین؟

NDF

2007-10-15T20:02:00.000+01:00

بالاخره ضیافت لندن رو هم رفتم. خوب بود جو دوستانه خوبی داشت و نکته جالبش این بود که همه افرادی که اومده بودن یا ایرانی بودن یا ایرانی زاده ، حالا چرا ایرانی زاده؟ چون نه قیافشون شبیه ایرانیا بود نه ایرانو دیدن نه فارسی بلدن، فقط اسمشون ایرانیه و پدر و مادرشون. یکیشون که اینقدر لهجه انگلیسیش غلیظ بود که من فکر می کردم جد اندر جد انگلیسیه ولی بعدش فهمیدم که والدینش ایرانین. به هر حال باز به همینا که پای ثابت اون ضیافت هستن و تشکیلش می دن. یه پسر دانشجو از برونئی هم بود که خیلی آروم نشسته بود و یه وقتا که ما فارسی با هم حرف می زدیم بیچاره سرشو می انداخت پایین. این دوست ما هم اومد براش حرفا رو ترجمه کنه وسطش پشیمون شد. برنامه هم بد نبود، با این تغییراتی که توی ایران شده حالا میشه بگی ضیافتهای اینجا شبیه ایران هم هست. یه قسمت روحانی، 2-3 تا نص در ارتباط با موضوع و بقیش هم شور و مشورت و برنامه نونهالان و پذیرایی. حالا ببینیم جمعه چطوره چون دانشجوهای ایرانی اینجا رو دعوت کردن و برامون برنامه تدارک دیدن

Flatmates

2007-10-14T22:33:00.000+01:00

توی این خوابگاه ما که تشکیل شده از آپارتمانهای مختلف که هر کدوم 6 تا یا 4 اتاق دارن، آدمای مختلفی از کشورای مختلف اومدن و این کسایی که من باهاشون هستم 3تا پسر از یونان و بلژیک و پاکستان هستن و یه دختر از امریکا. خیلی همدیگرو نمی بینیم مگر اینکه اتفاقی توی آشپزخونه ببینیم همدیگرو. بعضی وقتا هم می شینیم و بحثهای جالبی می کنیم مثلاً پریشب رفتم که آب بخورم و بخوابم دیدم فیلیپ و عثمان (بلژیک و پاکستان) دارن در مورد خاور میانه و مشکلات مردم اونجا و این چیزها حرف می زنن و من هم موندگار شدم و خلاصه تا 2-3 نصف شب نشستیم از دین و مذهب و نفت و امریکا و ایران و پاکستان و اروپا و .... حرف زدیم. این فیلیپ هم خیلی دوست داشت احکام دینهای بهایی و اسلام رو بدونه و هی از ما سوال می پرسید. خلاصه هم گفتگوی بین ادیان بود هم گفتگوی بین تمدنها. تازه فیلیپ وقتی فهمید که دوست پسر الیزابت قراره بیاد اینجا کلی ناراحت شد، حالا خوبه خودش دوست دختر داره ها اونم برزیلی. از همه با حالتر ولی این ایلیاسه که یونانیه و تپل هم هست و منو یاد یکی از دوستام میندازه که اونم تپل بود. دیشب بهش می گفتم که دوست داری نفر ششم این ساختمون کی باشه؟ و اونم سرشو تکون داد و نا امیدانه گفت : یه دختر سوئدی. بعدشم گفت البته دخترای اینجا یا همه دوست پسر دارن یا نمی خوان با کسی دوست شن یا اینکه لزبین هستن. حالا من باید کشف کنم که کدوم اینا لزبین هستن این ایلیاس که لو نداد . فکر کنم ایلیاس همون الیاس خودمون باشه این یونانیا این شکلیش کردن

تازه اینا بچه های ساختمون من هستن، بچه باحالا مال ساختمون بقلی هستن که همش توی لابی پای تلویزیون نشستن. من که خیلی وقت ندارم برم باهاشون صحبت کنم ولی اون هفته اول که کلاسا شروع نشده بود کلی می خندیدیم از دست این اراذل

Indian American English Accent !!!

2007-10-13T21:30:00.000+01:00

به طور کلی درس خوندن کار مشکلیه، مخصوصاً اگه توی کشور دیگه ای باشی و استادا هم به یه زبون دیگه حرف بزنن، اونموقع هم باید بفهمی طرف چی میگه هم بفهمی درسه چی بوده، هر چقدر هم به اون زبان مسلط باشی باز هم سخته. حالا در کنار این لهجه های متفاوت اساتید هم در نوع خودش جالبه. این دانشگاه ما همونطور که دانشجوهاش از همه جای دنیا هستن ، استاداش هم بین المللی هستن و از امریکا و یونان و هند و خود انگلیس استاد داریم. همکلاسی های ما هم از هند و کویت و سودان و تایلند و مالزی و غنا هستند.البته بماند که نصف کلاس هندی هستند و از بقیه کشورا فقط یک نفر هستش، به استثنای ایران که 2 نفریم

حالا این هندی ها لهجه انگلیسیشون در نوع خودش بی نظیره و من هر چی هم سعی می کنم نمی تونم بفهمم دقیقاً چی میگن و معمولاً حدس می زنم که چی دارن میگن. اون استاد هندی مون هم تازه کلی بهتر حرف می زد ولی باز من و اون دختر ایرانیه همکلاسیم نمی فهمیدیم چی میگه ولی یه استاد داریم امریکاییه و حرف نداره اصلا با لهجش مشکل نداریم. دیروز هم سر ناهار داشتیم با بچه ها در مورد همین لهجه ها صحبت می کردیم و همه می گفتن که از همه بهتر حرفای این امریکاییه رو متوجه می شن ، این وسط این دوستان هندی ما فرمودند که ما هندی ها هم لهجه امریکایی رو به بریتیش ترجیح می دیم و کلاً ما هم امریکن صحبت می کنیم و توی هند هم با لهجه امریکن به ما زبان یاد میدن. من که حسابی خندم گرفته بود ولی خوب نمی شد اونجا خندید. بالاخره این هم یه درس بزرگه برای ما که بدونیم لهجه هندی همون امریکن انگلیشه

Why?

2007-10-12T21:42:00.000+01:00

دیشب این کلمه پوچستان رو توی گوگل زدم و بالاخره تونستم پوچستان سابق رو باز کنم، پسوند انتهای آدرس عوض شده بود

http://www.poochestan.persianblog.ir/

تازه چند تا وبلاگ دیگه هم دیدم که اسمشون پوچستان بود و همشون هم توی همین مدت که من نبودم راه افتاده بودن، به هر حال کپی رایت که نداریم

امروز رفتم بانک و بالاخره این پولها رو ریختم تو حساب. این انگلیسیها هم یه چیزاییشوون خیلی عجیب غریبه و یکی هم این باز کردن حساب بانکیه که واسه من 1 ماه طول کشید

شیر آب گرم و سرد هم اینجا جداست و من هرچقدر فکر کردم نفهمیدم چرا. حمام های خونه های قدیمی هم دوش نداره، خیابونا و ماشینا رو هم که خوب می دونستم اینجوریه ولی هنوز هم بهش عادت نکردم و مقع رد شدن از خیابون بعضی وقتا اشتباه می کنم

من نمی دونم چه منطقی پشت این هست که برعکس همه دنیا هستن فکر کنم خودشون هم ندونن

خوب برای امشب کافیه دیگه بای

History

2007-10-11T19:10:00.000+01:00

توی این چهار سالی که ننوشتم اتفاق مهمش این بود که درسم ایران تموم شد و منم از لندن پذیرش گرفتم برای فوق و اومدم یک سالی اینجا درس بخونم تا ببینم بعدش چی پیش میاد، زندگی عاطفی هم مثل همون چهارسال پیشه با این تفاوت که اون موقع یکی دو نفر بودن که دوستشون داشتم ولی الان همچین کسی وجود نداره

راستی نمی دونم چه بلایی سر این وبلاگ قبلی من اومده که اصلا دیگه لینکش باز نمیکنه و حتی خود پرشین بلاگ هم نمیشه باز کرد. حیف شد نوشته های اون موقع ها رو دوست داشتم و حالا دیگه نمی تونم بخونمشون

خدمت هم مثل قبل بود تا 6 ماه پیش و از اون موقع به بعد به خاطر تغییرات جدید سیستم عوض شد. حالا دیگه ببینم اینجا چه مدل تشکیلاتی داره، هنوز که جایی نرفتم

دوست و رفیقام هم هر کی رفته یه جای دنیا و صمیمیا هنوزم مجردن

خوب دیگه چیز خاصی یادم نمیاد در مورد این مدت بگم، هر چی بوده یه سری اتفاقات روزمره زندگی بوده که دیگه اینجا جاش نیست

پس بای تا بعد

Intro

2007-10-10T22:38:00.000+01:00

من دوباره بعد از چهار سال اومدم که بنویسم، خونه قبلیم که راهم نداد ، من هم اومدم خونه جدید می نویسم ولی با همون اسم قبلی

می دونستم که یه روزی بر میگردم ولی نمی دونستم که چه موقع و از کجا

قبلاً که می نوشتم کلی دوست حقیقی و مجازی داشتم که وبلاگ رو می خوندن و اون موقعها وبلاگ نوشتن و خوندن حسابی تازه باب شده بود و خود من روزی 10 تا وبلاگ می خوندم بعضی وقتا هم بیشتر اما اینجا فکر نمی کنم کسی بخونتش اینجوری بد هم نیست هر چی بخوای راحت می نویسی بدون ملاحظه اینکه حالا اینو فلانی بخونه خوب نیست و این چیزا

نمی دونم چی میشه که آدم میاد و می نویسه یه دلیلش شاید تنهاییه شاید هم ثبت خاطرات و افکار و توهمات و خیالات و همه چیزای درونی خودم. بعدش که آدم میاد می خونه نوشته های قبلیشو حس جالبی داره. یه نوشته آدمو می بره به همون دورانی که اون رو نوشته

خوب فکر کنم لازم باشه این رو هم بگم که من 1 ماهه که از تهران اومدم لندن که درس بخونم و فکر کنم توی چند تا پست بعدیم از این یکماهه بگم یه چیزایی. فعلاً همین برای شروع کافیه. عزت زیاد